ജ്യോതിസ്സ്‌

ഒന്നായനിന്നെയിഹ...

2012-01-08T06:27:00.000-08:00

ആഴം കുറഞ്ഞും
അടിച്ചേര്‍ തെളിഞ്ഞും
കുളം.
പോക്കുപൊന്നുകാഞ്ഞ്
കരയില്‍ ഒരു നീര്‍ക്കോലി
ആളനക്കമറിഞ്ഞാറെ
നീറ്റില്‍ മറഞ്ഞു.

തല്ലുകൊള്ളിയുണ്ണികള്‍
തല്ലാതെ വിട്ട പൂങ്കുല
അമ്മമാവ്
ആടച്ചാര്‍ത്തില്‍ മറച്ചു.

മുളവേലിച്ചതുരത്തില്‍
എഴുത്തുതറയില്‍
അരൂപിയവള്‍,
അസ്പൃശ്യയും.

ഇലക്കൈനീട്ടി
കാഞ്ഞിരം വിളിച്ചു
ആചാര്യസ്മിതം.

നിറുകതൊട്ട്‌
തൊഴുകൈയുരുമ്മി
മണ്ണിലേക്കൂര്‍ന്നു
ഒരു പഴുത്തില
മംഗളാനുഗ്രഹമഞ്ഞയില
ഇനിയ്ക്കാതിനിയ്ക്കുന്നു
വാക്കിന്‍ പ്രസാദം.

എത്താകൊമ്പില്‍
പച്ചില ചിരിച്ചു.
എത്തിയിറുത്തു
ഒട്ടുചവച്ചു
ഉള്ളോളം കച്ചു
മുഞ്ഞി ചുളിച്ചു
എങ്ങിനിറക്കും!?
കാറ്റിളകിയാറെ
അങ്കണത്തൈമാവില്‍
അമ്മക്കൊമ്പില്‍
ആടയുലഞ്ഞു.
ഉണ്ണിമാങ്ങ
കന്നിമാങ്ങ.
പമ്മിപ്പതുങ്ങി
നാവുനുണച്ചും
രണ്ടുമുറച്ചും
കനിയിറുത്താറെ
ഉയിരോളം ഇനിപ്പ്‌
എങ്ങിനെ തുപ്പും!?

കറുത്ത രാത്രി തന്ന കവിത

2012-01-04T21:15:00.000-08:00

(ഇന്ന് മയിലമ്മയുടെ അഞ്ചാം ചരമവാര്‍ഷികദിനം)

2007 ജനുവരി 5 ശനിയാഴ്ച. അമ്പതില്‍ത്താഴെ കുടുംബങ്ങള്‍ ഒത്തുചേര്‍ന്നുണ്ടാക്കിയ ഞങ്ങളുടെ കുടുംബകൂട്ടായ്മ പുതുവത്സരം ആഘോഷിക്കാനായി തിരഞ്ഞെടുത്ത ദിവസമായിരുന്നു അന്ന്‌. ചെറിയതോതിലേ ഉള്ളൂ എങ്കിലും കലാപരിപാടികളുടെ കണ്‍വീനറായിരുന്നതുകൊണ്ട്‌ ഇല്ലാത്തിരക്കുകളില്‍ മുഴുകിയ പകല്‍ തീര്‍ന്നപ്പോള്‍ത്തന്നെ ക്ഷീണമായി. രാത്രി പരിപാടി കഴിഞ്ഞതോടെ സ്പീക്കറിന്റെ ഉയര്‍ന്ന വോള്യവും സ്റ്റേജിലെ മിന്നിമായുന്ന വെളിച്ചവും കാരണം പതിവുപോലെ മൈഗ്രേന്‍ തുടങ്ങി. പത്തുമണിയ്ക്ക്‌ വീടെത്തുമ്പോള്‍ തലക്കുള്ളില്‍ അവന്‍ പത്തിവിരിച്ചാടാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഒരു ഗുളികയില്‍ അവനെ അടക്കാന്‍ ശ്രമിച്ച്‌ ഇരുട്ടുമുറിയില്‍ ഉറക്കം കാത്തു കിടക്കുമ്പോഴാണ്‌ മാതൃഭൂമിയില്‍ നിന്നും കൂട്ടുകാരി ബീനയുടെ വിളി വന്നത്‌. . 'മയിലമ്മ മരിച്ചു'.

അടഞ്ഞവാതിലുകളില്‍ ആഞ്ഞൊരു തട്ടുതട്ടി, ഒരു ഞെട്ടലിലേയ്ക്ക്‌ ഓര്‍മ്മകളെ ഉണര്‍ത്തി ഒരു മരണവാര്‍ത്തയെത്തുമ്പോള്‍ ആദ്യം തോന്നുന്ന വികാരമെന്താവും?

രണ്ടുതവണ മരിച്ചിരുന്നു അച്ഛന്‍. ഒന്നാം മരണത്തില്‍നിന്നും തിരികെ വിളിച്ച്‌ ഒരു വര്‍ഷത്തോളം അച്ഛനെ ജീവശ്ശവമായിക്കിടത്തിയത്‌ വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിന്റെ തമാശയായിരുന്നു. ബോണസ്സായിക്കിട്ടിയ ഒരു വര്‍ഷത്തില്‍ ആ ഉയിരിന്റെ പിടച്ചിലും ഉടലിന്റെ പൊരിച്ചിലും കണ്ട്‌ കണ്ണീരെല്ലാം ഉള്ളില്‍ത്തന്നെ പെയ്തു വറ്റിയിരുന്നതിനാലാവണം രണ്ടാമതും അച്ഛന്‍ മരിച്ചെന്ന വാര്‍ത്ത ആദ്യം ഉണ്ടാക്കിയ വികാരം ആശ്വാസമായിരുന്നു. രണ്ടു മരണവാര്‍ത്തകളും സന്ധ്യയ്ക്കാണ്‌ പടികയറിവന്നത്‌. പിന്നെ ഒരേയൊരമ്മാവന്റെ മരണം. മകന്റെ വിവാഹക്ഷണത്തിനു ചെന്ന വീട്ടില്‍വെച്ച്‌ ഒരു ചിരിയോടൊപ്പം ആ ജീവന്‍ പറന്നു പോയ വാര്‍ത്ത ആരോ നുണ പറഞ്ഞ്‌ പറ്റിക്കാന്‍ നോക്കുംപോലെ അവിശ്വാസമാണുണ്ടാക്കിയത്‌. ചെറിയൊരു പരീക്ഷാ തോല്‍വിയില്‍ സ്വയം അഗ്നിയിലെരിഞ്ഞു തീര്‍ന്ന പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരി - ഇന്നും പഴയ കുസൃതിച്ചിരിയോടെ സ്വപ്നത്തില്‍ വരാറുണ്ടവര്‍ - ഉണ്ടാക്കിയത്‌ ആഴത്തിലുള്ള ഒരു മുറിവാണ്‌. ഇടയ്ക്കോര്‍ക്കുമ്പോള്‍ നീറ്റലുണ്ടാക്കുമത്‌.

ഒടുവിലത്തെ രണ്ടു മരണവാര്‍ത്തകളും എത്തിയത്‌ രാത്രിയില്‍ത്തന്നെയായിരുന്നു. ഇതുപോലെ. എന്നാല്‍ ഇത്‌... ഓര്‍മ്മയില്‍ എന്തോ ഒന്നു ചിതറിപ്പൊട്ടി. സങ്കടമല്ലായിരുന്നു അത്‌. അപ്രതീക്ഷിതമായ ഒന്നു സൃഷ്ടിച്ച ആഘാതവുമല്ല. അതികഠിനമായ കുറ്റബോധം. കടമ ചെയ്യതെ ഒഴിഞ്ഞുമാറിയ മകളുടെ, അനിയത്തിയുടെ, ചങ്ങാതിയുടെ മനസ്സിലെ ഒടുങ്ങാത്ത കുറ്റബോധം. അതിന്റെ വിങ്ങല്‍ ആ രാത്രി എന്റെ ഉറക്കം കളഞ്ഞു.

മയിലമ്മയെ പരിചയപ്പെട്ടതുമുതല്‍ അവസാനമായി കണ്ടുപിരിയുന്നതു വരെയുള്ള ഒരോ രംഗവും ഒരു സ്ക്രീനിലെന്നപോലെ മനസ്സില്‍ തെളിഞ്ഞു. അവരുടെ ആത്മകഥ കേട്ടെഴുതാനുള്ള തീരുമാനം, അവരെ ആദ്യം കണ്ടത്‌, തീരെ സൗഹാര്‍ദ്ദപൂര്‍ണ്ണമല്ലാത്ത ആദ്യദിവസത്തെ കൂടിക്കാഴ്ച, പ്ലാച്ചിമടയിലെ സമരപ്പന്തലില്‍ ഒരുമിച്ചിരുന്നു ഭക്ഷണം പങ്കിട്ടു കഴിച്ചതു്, ജനിച്ച ഗ്രാമമായ മുതലമടയിലെ ആട്ടയാമ്പതിയിലേയ്ക്കുള്ള ഒരുമിച്ചുള്ള യാത്ര, ഗ്രാമത്തിലെ കൂട്ടുകാര്‍ക്കു് പരിചയപ്പെടുത്തിയപ്പോള്‍ മുഖത്തു തെളിഞ്ഞ സ്നേഹഭാവം, പുസ്തകപ്രകാശനത്തിനു ക്ഷണിക്കാന്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ ശാരീരിക അവശതകള്‍ക്കൊപ്പം ഒറ്റപ്പെടലിന്റേയും അവഗണയുടേയും വിഷമം കടിച്ചു പിടിച്ച്‌ കുടിലിന്റെ തിണ്ണയിലിട്ട പായിലേയ്ക്കിരിക്കാന്‍ ചിരിയോടെ ക്ഷണിച്ച രൂപം, പുസ്തകപ്രകാശനസമയത്ത്‌ ചെയ്ത പ്രസംഗത്തിലെ ആദിവാസിയുടെ വീറും വാശിയും. എല്ലാം ഓര്‍മ്മയില്‍ തികട്ടി.

അതിനിടയില്‍ മാതൃഭൂമിയില്‍ നിന്നും വീണ്ടും വിളി. മയിലമ്മയുടെ ആത്മകഥയുടെ കേട്ടെഴുത്തുകാരി എന്ന നിലയിലുള്ള ഒരനുസ്മരണക്കുറിപ്പ്‌ ഫോണിലൂടെ പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.

ചാനലുകളില്‍ മരണം ഫ്ലാഷ്‌ ന്യൂസായി വരാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു. സോറിയാസിന്റെ വ്രണങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ മുഖം സ്ക്രീനില്‍. കാണേണ്ടിയിരുന്നില്ലെന്നു തോന്നി. അവസാനമായി സംസാരിച്ചുപിരിഞ്ഞത്‌ ‍ 2006 ഒക്ടോബര്‍ 13 നു് ആകാശവാണി തൃശ്ശൂര്‍നിലയത്തില്‍ അവരുമായുള്ള അഭിമുഖം റെക്കോര്‍ഡ്‌ ചെയ്ത ദിവസമാണ്‌. അഭിമുഖം പ്രക്ഷേപണം ചെയ്തപ്പോള്‍ വീണ്ടും വിളിച്ചു. ആകെ ഒരു സുഖമില്ല എന്നു പറഞ്ഞു. ശബ്ദത്തില്‍ നല്ല ക്ഷീണം. മനസ്സിന്റെ ക്ഷീണം ശരീരത്തേയും ബാധിച്ചതായിരിക്കാം എന്നേ അപ്പോഴും വിചാരിച്ചുള്ളു. സോറിയാസിസ്‌ ആണെന്നും ചികിത്സ തുടങ്ങിയെന്നും കേട്ടപ്പോള്‍ അസുഖം അത്രയും കൂടിയിരിക്കുമെന്നും അത്‌ മരണകാരണമാവുമെന്നും ചിന്തിച്ചതേയില്ല.

പുസ്തകത്തിലെ ചില പരാമര്‍ശങ്ങളെച്ചൊല്ലി കൂട്ടുകാരികളില്‍ ചിലര്‍ വല്ലതെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടെന്നും അവിടെവന്നു കാര്യങ്ങള്‍ ഒന്നു വിശദീകരിക്കണമെന്നും ആവശ്യപ്പെട്ട്‌ ഇടയ്ക്ക്‌ ഒന്നുരണ്ടുതവണ ഫോണ്‍ ചെയ്തു സംസാരിച്ചു. അതിനുള്ള അവസരം പക്ഷേ വന്നില്ല. കുളിമുറിയില്‍ തെന്നിവീണ്‌ കൈയ്യൊടിഞ്ഞ്‌ യാത്രചെയ്യാന്‍ പറ്റാതെയിരുന്ന ഒന്നര മാസം കൊണ്ട്‌ എല്ലാം മാറിമറിഞ്ഞു പത്രവാര്‍ത്തകളില്‍ മാത്രം അവരെ കണ്ടു . ഇടയില്‍ ഒരു നാള്‍ സ്ഥിരം വിളിക്കാറുണ്ടായിരുന്ന മുറുക്കാന്‍ കടയിയിലെ ടെലഫോണ്‍ ബൂത്തിലേയ്ക്ക്‌ വിളിച്ച്‌ നോക്കി. പുസ്തകത്തിന്റെ പേരില്‍ നിങ്ങള്‍ക്കുമുണ്ടു് ഭീഷണി, സൂക്ഷിക്കണം, ഇങ്ങോട്ട്‌ വരണ്ട എന്നു് മൂന്നറിയിപ്പ്‌. വീട്ടുകാരും ഭീരുതയും വിലക്കി. പിന്നെയാവട്ടെ എന്ന്‌ നീട്ടി‍. അന്ന്‌ മകന്‍ രാഹുലിന്റെ സ്കൂട്ടറിനു പിന്നില്‍ സന്ധ്യാസമയത്തെ പൊടിക്കാറ്റില്‍ പറക്കുന്ന പച്ച ചേലത്തുമ്പ്‌ ഇടത്തുകൈകൊണ്ട്‌ ഒതുക്കിപ്പിടിച്ച്‌ വലതു കൈവീശി നിറഞ്ഞുചിരിച്ച മുഖം . പകലിനോടൊപ്പം ഓര്‍മ്മയില്‍ നിന്നും പതുക്കെ മായുകയായിരുന്നുവോ അത്‌..?

രാത്രി അവസാനിക്കുകയായിരുന്നു. ഉള്ളാകെ നനച്ചുകൊണ്ട്‌ ഒരു കവിത ഉറന്നത്‌ ആ നേരത്താണ്‌. വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം ഒരു കവിത. അല്ല ജീവിതം . ഒരുപാടു് മയിലമ്മമാരുടെ ജീവിതം. അപ്പോഴും അവരെത്തന്നെ കേട്ടെഴുതുകയായിരുന്നോ ഞാന്‍? അറിയില്ല. വാക്കുകളും വരികളും വാര്‍ന്നു വീഴുകയായിരുന്നു. ഉദയത്തിനു മുമ്പ്‌ അവസാനത്തെ കുറച്ചുവരികളൊഴിച്ച്‌ എല്ലാം എഴുതി. അതുപൂര്‍ത്തിയായത്‌ അന്നു വൈകീട്ട്‌ ശവസംസ്കാരം കഴിഞ്ഞെത്തിയപ്പോഴാണ്‌. ഒടുവിലത്തെ കാഴ്ച. അടഞ്ഞ കണ്ണുകളില്‍ ഒരു നോട്ടം പതിയിരുപ്പുണ്ടെന്നു ഞാനറിഞ്ഞു. മയില്‍പ്പീലിക്കണ്ണിന്റെ ഞാനെന്നും ഭയക്കുന്ന തുറിച്ചുനോട്ടമായിരുന്നു അത്‌. കവിതയ്ക്കുള്ള തലക്കെട്ടും അതുതന്നെയായി. മയില്‍പ്പീലിത്തുറുകണ്ണ്‌.

കിംവദന്തി.ക്രോ

2011-12-08T07:41:00.000-08:00

പണ്ടൊരാള്‍ കുടിച്ചു കുന്തമായി
വാളുവെച്ചുപോല്‍
ചര്‍ദ്ദിലിന്നു
കാക്കതന്‍ കറുപ്പ,യാള്‍ ഭയന്നുപോല്‍
പെണ്ണിനോടു ചൊല്ലിപോല്‍
പിള്ളരും പിറുക്കരും
കൂട്ടുകാരു,മയലുകാരു ദേശമൊക്കറിഞ്ഞുപോല്‍
നമ്മുടാള്‍ കുടിച്ചു 'കാക്കവാളു വെച്ചു 'വെന്നപോല്‍
ചെവിപകര്‍ന്നു ചെവിയിലേയ്ക്കു
വാര്‍ത്തയൊടുവിലെത്തിപോല്‍ .

അക്വേറിയം

2011-11-27T03:03:00.000-08:00

ഏതോ ഒച്ച കാതു തുളച്ചപ്പോള്‍
ഉറക്കം ഞെട്ടി .

കമ്പനി സൈറണാവില്ല .
മെര്‍ക്കുറി പ്ലൈവുഡ്സ്
ചിതലരിച്ചുപോയിട്ടു കൊല്ലം നാലഞ്ചായി.
കറുത്ത-വെളുത്ത കുഞ്ഞാലിമാരുടെ
പങ്കുതീപ്പെട്ടിക്കമ്പനി പൂട്ടിപ്പോയിട്ടും .

*നിലാവില്‍ റാ...റാ..റീ..റീ .. എന്ന് തലയാട്ടി
കഥയിലെ കുരുമുളകുവള്ളിപ്പാട്ടാണോ?
ഏതിനും വണ്ടിച്ചൂളമാവില്ല
വീതികൂട്ടാനിട്ട റെയിലുവഴി
കന്നുപൂട്ടിയ പാടംപോലെ കിടപ്പാണ്.
ഹൈവേപ്പാതയിലെ ആംബുലന്‍സ്‌വണ്ടിയും
വെറുതേ ചങ്കിടിപ്പിക്കലാണു പതിവ് .

പുറത്ത്‌
നിലച്ച മഴയും നിറഞ്ഞ നിലാവും
അവസ്ഥകള്‍ വെച്ചുമാറിയിരിക്കുന്നു .
ചൂളമിട്ടത്‌ കള്ളനോ കാറ്റോ?

അകത്ത്‌
മൂലയ്ക്കലെ മീന്‍കൂട്ടില്‍
മഞ്ഞവെളിച്ചത്തില്‍ കണ്ണു പുളിച്ച്
പൂഞ്ചെകിള പലവുരു തുറന്നടച്ച്
ശ്വാസം മാത്രം കുമളിപ്പിച്ച്
തുഴച്ചില്‍ നിര്‍ത്തി
മീനുകള്‍ നിശ്ചലരായി .

പ്രജ്ഞയിലെ മിന്നലിനും മുന്‍പേ
മൂളക്കത്തിന്റെ രണ്ടാമൂഴം .

വെളിച്ചം കെട്ടു.

അക്വേറിയത്തിന്റെ
മേല്‍മൂടി മലര്‍ന്നതും

കുത്തൊഴുക്കില്‍

കാല്‍ത്തണുവില്‍

വഴുവഴുത്തെന്തോ
പുളഞ്ഞതും
അറിഞ്ഞു .

കവിള്‍കൊണ്ട നീരില്‍

ഒരുവീര്‍പ്പ് കുമിള

ഇല്ലാച്ചെകിളയിലൂടെ

പുറംവഴി തേടി .

അതിരില്ലാപ്പരപ്പില്‍

അന്തേവാസികള്‍ നീന്തിപ്പുളച്ചു .

ഉറൂബിന്റെ 'മുളകുവള്ളി ' എന്ന കഥ

2011-11-13T23:43:00.000-08:00

ചിലര്‍ക്കുണ്ടു ഭാവം, ('ചിലര്‍'ക്കെന്നു വീണ്ടും!)
ച്ചുമക്കുന്നുമുണ്ടുത്തരം താനതെന്നും
തനിക്കൊത്തൊരാളില്ല താനെന്യെയെന്നും
തനിക്കുണ്ട് പിന്നില്‍ പ്രപഞ്ചാന്ത്യമെന്നും

2011-11-11T18:46:00.000-08:00

എനിക്കില്ല കൂട്ടും കുതിപ്പും തിമര്‍പ്പും
ഇരുട്ടുള്ളമാര്‍ഗ്ഗം; ഇഴഞ്ഞാണു പോക്കും
ഇരുട്ടെങ്കിലെന്തേ തുരങ്കത്തിനറ്റം
വെളിച്ചം! വെളിച്ചം ചിരിച്ചാര്‍ത്തു നില്‍പ്പൂ !

2011-11-09T04:36:00.000-08:00

അല്ലലേതു സഖി !ചൊല്ലുകിന്നെനി-
ക്കില്ല തെല്ലഴലു ,മോഹവും തഥാ
ഇല്ലെ,നിക്കു വിത,ഞാറുപാകലും
ഇല്ല കൊയ്ത,റ കുമിച്ചടുക്കലും .

നവരാത്രിയും ഭാരതത്തിന്റെ നാരീസങ്കല്‍പവും

2011-10-05T19:40:00.000-07:00

( 2009 ദുര്‍ഗ്ഗാഷ്ടമി നാളില്‍ കൊച്ചി FM പ്രക്ഷേപണം ചെയ്ത പ്രഭാഷണം )

ഉത്കണ്ഠ നല്‍കുന്ന പരിതസ്ഥിതികളുടെ സമ്മര്‍ദ്ദത്തിലാണ്‌ ആധുനികമനുഷ്യന്‍ .മറ്റെന്തിലുമുപരി സംശയവും ഭയവുമാണ്‌ അവനെ ഭരിക്കുന്ന വികാരങ്ങള്‍. ചില യാദൃശ്ചികതകളുടെ നിരര്‍ത്ഥകവും നിര്‍ലക്ഷ്യവുമായ സൃഷ്ടി മാത്രമാണ്‌ താന്‍ എന്ന്‌ ജീവിതത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും ഒരു ഘട്ടത്തിലെങ്കിലും ചിന്തിച്ചു പോവാത്ത മനുഷ്യര്‍ ഉണ്ടാവുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല. സ്വന്തം ജീവിതവും ചുറ്റുപാടുകളുമായുള്ള സ്വരച്ചേര്‍ച്ചയില്ലായ്മയെക്കുറിച്ച്‌ അവന്‍ പരാതിപ്പെടാന്‍ തുടങ്ങുന്ന ഘട്ടമാണിത്‌. ആ ചേര്‍ച്ച ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാനായുള്ള ശ്രമത്തിന്റെ ഭാഗമായാണ്‌ ഭൂരിപക്ഷം ആളുകളും ഈശ്വരനിലേക്ക്‌ തിരിയുന്നത്‌.

ഈ സമയത്ത്‌ ഒരു കൂട്ടര്‍ സ്വന്തം പ്രശ്നങ്ങളുടെ ചുമട്‌ ഇറക്കിവെയ്ക്കാനുള്ള അത്താണിയായി മാത്രമായും മറ്റൊരു കൂട്ടര്‍ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളുടേയും കാരകനായിത്തന്നെയും ആയിട്ടാണ്‌ ഈശ്വരനെ സമീപിക്കുന്നത്‌. ശരിക്കും തന്റെ തന്നെ ചിന്തകളുടേയും വാക്കിന്റെയും പ്രവൃത്തിയുടെയും ഏകോപനത്തെക്കുറിച്ച്‌ മനുഷ്യന്‍ ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങേണ്ട അവസരമാണിത്‌. അതു സാധിച്ചെടുക്കാന്‍ സഹായിക്കുന്ന ശക്തിയാണ്‌ ഈശ്വരന്‍ . പരമമായ ആ ശക്തിചൈതന്യം നമ്മില്‍ത്തന്നെ കുടികൊള്ളുന്നു എന്നതാണ്‌ സത്യം . എല്ല ധര്‍മ്മവും ഉദ്ഘോഷിക്കുന്ന തത്വവും അതു തന്നെ . സദ്ചിന്തകളും സദ്‌വാക്കും സദ്പ്രവൃത്തിയും മൂലം നമുക്ക്‌ ലഭ്യമാവുന്ന ആനന്ദത്തിന്റെ പ്രഭവകേന്ദ്രവും മറ്റൊന്നുമല്ലതന്നെ. മിക്കപ്പോഴും വെളിപ്പെടാതെ പോകുന്ന ഈ ആത്മശക്തിയെക്കുറിച്ച്‌ അധികം പേരും മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല എന്നതാണ്‌ വാസ്തവം. വിവിധ പേരുകളിലും രൂപങ്ങളിലും മൂര്‍ത്തവും, അമൂര്‍ത്തവും ആയി താന്‍ആരാധിക്കുന്ന ആ ശക്തി തന്നില്‍ തന്നെയാണ്‌ എന്നു മനുഷ്യന്‍ തിരിച്ചറിയുന്നതോടെ ഈശ്വരാരാധനയ്ക്ക്‌ പുതിയ മാനം കൈവരികയാണ്‌ ചെയ്യുന്നത്‌.

ഭക്തിയുടേയും ഉപാസനയുടെയും വഴികളില്‍ നാം ഭാരതീയരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അങ്ങേയറ്റം പ്രസക്തമാകുന്ന ഒന്നുണ്ട്‌. പ്രപഞ്ചോല്‍പത്തിയുടെ തത്വം മുതല്‍ മനുഷ്യസത്തയുടേ സ്വാതന്ത്യ്രമാര്‍ഗ്ഗം വരെ ദ്യോതിപ്പിക്കുന്നതും ആത്മീയശക്തിയെ പ്രോജ്വലിപ്പിക്കുന്നതുമായ ഒന്ന്‌. കാലാകാലങ്ങളായുള്ള ഈ ഉപാസനാരീതി ഭാരതീയ തത്വചിന്തയില്‍ അധിഷ്ഠിതമായിരിക്കുന്നു. മാതൃരൂപത്തിലുള്ള ദേവിയുടെ ആരാധനയാണിത്‌. സ്ത്രീരൂപം ശക്തിയുടെ പ്രതീകമാണ്‌ നമുക്ക്‌. ബോധാത്മകവും യാന്ത്രികവുമായ എല്ലാ പ്രാപഞ്ചികപ്രതിഭാസങ്ങളുടേയും പരമോന്നതകാരണമായാണ്‌ ദേവി വാഴ്ത്തപ്പെടുന്നത്‌. ആദിമകാലത്ത്‌ അഗ്നിയും സൂര്യനും വായുവും മരണവും ഒക്കെയായിരുന്നു ഉപാസനാമൂര്‍ത്തികള്‍. നിഗൂഢങ്ങളായ എല്ലാ പ്രപഞ്ചസത്യങ്ങള്‍ക്കും ദൈവീകപരിവേഷം നല്‍കി ആരാധിക്കുന്നതുവഴി അവയോടുള്ള ഭയത്തില്‍നിന്നുള്ള രക്ഷയായിരുന്നു മനുഷ്യന്‍ കാംക്ഷിച്ചത്‌. പിന്നീട്‌ വളര്‍ച്ചയുടെ വഴികളിലെവിടെയോവെച്ച്‌ സ്നേഹമാണ്‌ ദൈവം അഥവാ ദൈവമാണ്‌ സ്നേഹം എന്ന സത്യത്തെ അവന്‍ ഉള്‍ക്കൊണ്ടു. സ്നേഹത്തിന്റെ മൂര്‍ത്തിമദ്ഭാവമെന്ന നിലയില്‍ സ്വന്തം അമ്മയെന്ന സത്യത്തെ അവനറിഞ്ഞു. ഒട്ടും നിഗൂഢതകളില്ലാതെ അവനു മുന്‍പിലെത്തിയ ആദ്യത്തെ സത്യമായി അവന്‍ അമ്മയെ ആരാധിച്ചു. ഒരു പടികൂടി മുന്നോട്ടു കടന്ന്‌ ഈ പ്രപഞ്ചത്തെത്തന്നെ മാതൃരൂപത്തില്‍ ദര്‍ശിക്കനാരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ എല്ലാ പ്രാപഞ്ചികപ്രതിഭാസങ്ങളുടെയും കാര്യവും കാരണവുമായി അവന്‍ ലോകജനനിയെ കണക്കാക്കി. അമ്മയുടെ അപ്രമേയ ശക്തിയുടെ സര്‍വഭാവങ്ങളും ആരാധിക്കപ്പെടേണ്ടവയാണെന്ന്‌ അവന്‍ കണ്ടെത്തി. വിശ്വപ്രകൃതി വിശ്വജനനീസങ്കല്‍പത്തിന്റെ മൂര്‍ത്തരൂപം തന്നെയായി. അവളില്‍ ആ ശക്തിയില്‍ മനസ്സ്‌ കേന്ദ്രീകരിക്കുമ്പോള്‍ സ്വന്തം ബോധമണ്ഡലത്തിണ്റ്റെ അതീതമാനങ്ങള്‍ വിടരുകയും ആ വികാസത്തിനനുസരിച്ച്‌ സ്വന്തം മനസ്സിന്റെ യും തദ്വാരാ ചുറ്റുപാടുകളുടേയും പ്രപഞ്ചത്തിന്റെതന്നെയും അധീശത്വം കൈവരുന്നതായും അവനറിഞ്ഞു.

സ്ഥൂലരൂപത്തിലുള്ള ആരാധനയിലും അഭിലഷണീയം സൂക്ഷ്മരൂപമാണ്‌ എന്ന തോന്നലില്‍നിന്നാവണം ഒരു രൂപം സങ്കല്‍പ്പിച്ച്‌ മാതൃശക്തിയെ മനുഷ്യന്‍ വിധിയാം വണ്ണം ആദരിക്കാനും ആരാധിക്കാനും ആരംഭിച്ചത്‌. ആധുനിക ഭൌതികശാസ്ത്രം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്ന ഊര്‍ജ്ജരൂപത്തിന്റെ മൂര്‍ത്തഭാവം തന്നെയാണ്‌ ഭാരതീയ ഋഷികള്‍ വര്‍ണ്ണിക്കുന്ന പരാശക്തിയും. കലാരൂപങ്ങളായി, ശാസ്ത്രതത്വങ്ങളായി, ജഡാത്മകവും ചൈതന്യാത്മകവുമായ വിവിധപ്രതിഭാസങ്ങളായി ആ ശക്തിയെ ഭാരതീയര്‍ പല പേരുകളിലും രൂപങ്ങളിലും ഭാവങ്ങളിലും ആവിഷകരിച്ചു.

യാ ദേവി സര്‍വഭൂതേഷു
ശക്തിരൂപേണ സംസ്ഥിതാ
നമസ്തസ്സൈ നമസ്തസ്സൈ
നമസ്തസ്സൈ നമോനമ:

എന്ന ധ്യാനശ്ളോകത്തില്‍ ശക്തി, ബുദ്ധി ,നിദ്ര, ക്ഷുധ ,ഛായാ, തൃഷ്ണാ, ക്ഷാന്തി, കാന്തി, ലജ്ജാ ,ശാന്തി, ശ്രദ്ധാ ,സ്മൃതി, വൃത്തി, ദയാ,തുഷ്ടി, മാതൃ.. എന്നിങ്ങനെ ഇരുപത്തിമൂന്നു വിവിധ ഭാവങ്ങളില്‍ ദേവിയെ സ്തുതിക്കുന്നുണ്ട്‌. മാതൃരൂപിണിയായ സ്ത്രീയുടെ സര്‍വഭാവങ്ങളും വികാരങ്ങളും വിചാരങ്ങളും പൂജിക്കപ്പെടേണ്ടതുതന്നെയാണെന്ന വിസ്തൃതാര്‍ഥം ഈ ശ്ളോകത്തിനുണ്ട്‌.

ശ്രീനാരായണ ഗുരു രചിച്ച പ്രശസ്തമായ കാളിനാടകം ദണ്ഡകത്തില്‍ സൃഷ്ടി സ്ഥിതി സംഹാരകാരിണിയായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ദേവിയുടെ അമേയമഹിമ അനാവരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്‌. ലളിതവും സൌമ്യവും അതേസമയം കരാളവും ഉഗ്രവുമായ ദേവീഭാവങ്ങള്‍ ഇതില്‍ അതീവസുന്ദരമായി ആവിഷകരിച്ചിരിക്കുന്നു . നാദബിന്ദു സ്വരൂപമായും നാശരഹിതമായും വിശ്വം നിറഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്ന ശക്തിസ്വരൂപിണിയായ സ്ത്രീതന്നെയാണ്‌ ശ്രീനാരായണഗുരുവിന്റെ കാളി.. ശക്തിചൈതന്യസ്വരൂപമെന്ന നിലയില്‍ സ്ത്രീയുടെ ഉദാത്തഭാവങ്ങളുടെ മൂര്‍ത്തിമദ്‌രൂപം തന്നെയാണവള്‍.

സമസ്തപ്രപഞ്ചം സൃജിച്ചും ഭരിച്ചും
മുദാ സംഹരിച്ചും രസിച്ചും രമിച്ചും
കളിച്ചും പുളച്ചും മഹാഘോരഘോരം
വിളിച്ചും മമാനന്ദദേശേ വസിച്ചും
തെളിഞ്ഞും പറഞ്ഞും തുളുമ്പും പ്രപഞ്ചം
തുളഞ്ഞുള്ളിലെള്ളോളമുള്ളായിരുന്നും..

(കാളിനാടകം കവിത കേള്‍ക്കുക)

എന്നിങ്ങനെ താന്‍ സൃഷ്ടിച്ച പ്രപഞ്ചത്തില്‍ എള്ളില്‍ എണ്ണപോലെ വസിക്കുന്ന ശക്തിയുടെ സമസ്തഭാവങ്ങളും അതുപോലെത്തന്നെ അനന്യദുര്‍ലഭമായ ലാവണ്യവും ഇതില്‍ ആവിഷകരിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്‌‌. അങ്ങനെ നമ്മില്‍തന്നെ നിറഞ്ഞുനിലക്കുന്ന മാതൃചൈതന്യത്തെ പ്രത്യേകം ഉപാസിക്കാനായി വര്‍ഷത്തിലെ ഒന്‍പതു ദിനരാത്രങ്ങള്‍ മാറ്റിവെയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്‌. ഒരു വിധത്തില്‍ ആത്മപൂജക്കുതന്നെയാണ്‌ നവരാത്ര്യാരാധനയില്‍ പ്രാധാന്യം എന്നു പറയാം. എല്ലാ മാനുഷികഭാവങ്ങളുടേയും ചിന്തകളുടേയും സമന്വയരൂപങ്ങളായ ശക്തി, വാക്ക്‌, ആനന്ദം അഥവാ ഐശ്വര്യം എന്നിവയുടെ അധിദേവതമാരെ ദുര്‍ഗ്ഗ, സരസ്വതി,ലക്ഷ്മി എന്നീ പേരുകളിലും അതിന്നനുഗുണമായ രൂപങ്ങളിലും സങ്കല്‍പിച്ച്‌ നവരാത്ര്യാരാധന അവര്‍ക്കായി സമര്‍പ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഇച്ഛാശക്തി, ക്രിയാശക്തി, ജ്ഞാനശക്തി എന്നിവ ആര്‍ജ്ജിക്കാനുള്ള ഉപാസനതന്നെയാണ്‌ ഈ ദിനങ്ങളില്‍ നാം അനുവര്‍ത്തിക്കുന്നത്‌. ഇവ മൂന്നും നേടുകയും വളര്‍ത്തിയെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നതു വഴി നമ്മില്‍ത്തന്നെ അന്തര്‍ലീനമായ പരമമായ ആത്മശക്തിയെ നാം തിരിച്ചറിയുക തന്നെയാണ്‌ ചെയ്യുന്നതും. ജ്ഞാനദായിനിയായി, വിമലമതി തരുന്നവളായി, ജാഡ്യാന്ധകാരത്തെ നീക്കി പ്രജ്ഞയില്‍ പുതിയ വെളിച്ചം പരത്തുന്നവളായി, അഹങ്കാരത്തിന്റെ മാലിന്യങ്ങള്‍ പോക്കി അഹംബോധത്തിന്റെയും ആത്മാഭിമാനത്തിന്റെയും സുഗന്ധം നിറയ്ക്കുന്നവളായി നമ്മില്‍ത്തന്നെ നാമറിയാതെ വര്‍ത്തിക്കുന്ന ആ അമേയമായ ശക്തിചൈതന്യത്തിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യം നാം തിരിച്ചറിയുമ്പോള്‍ മാത്രമാണ്‌ ഈ ഉപാസനാദിനങ്ങള്‍ അര്‍ഥസംപൂര്‍ത്തി കൈവരിക്കുന്നത്‌.

വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവളുടെ സുവിശേഷം

2011-10-05T07:02:00.000-07:00

ഞങ്ങൾ, സാഹസം ശീലിക്കാത്തവർ
എല്ലാ ആഹ്ളാദങ്ങളിൽ നിന്നും ഭ്രഷ്ടരാക്കപ്പെട്ടവർ
എകാകിതയുടെ തോടിനുള്ളിൽ ചുരുണ്ടുകൂടിയവർ
വിശുദ്ധക്ഷേത്രം വെടിഞ്ഞെത്തിയ പ്രണയം
ദൃശ്യപ്പെടുമ്പോൾ
വിമോചിതരാവുന്നു,
ജീവിതത്തിലേയ്ക്ക്‌...

(Touched by An Angel by Maya Angelou)

വാക്കുകളിലൂടെ പരിപൂർണ്ണത നേടാൻ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ഒന്നാണ്‌, പ്രണയത്തിന്റെ സ്ഥലകാലാനുഭവങ്ങളുടെ ആവിഷ്കാരം .പ്രണയത്തിൽ വാക്കുകളേക്കാൾ വിവക്ഷക്കാണു പ്രസക്തി. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പ്രണയം പ്രധാന വിഷയമാവുന്ന ദൃശ്യാനുഭവത്തിന്‌ എഴുത്തിനേക്കാള്‍ എളുപ്പത്തിൽ അനുവാചകമനസ്സിലേയ്ക്ക്‌ കയറിച്ചെല്ലാൻ കഴിയും. മണിലാലിന്റെ പ്രണയത്തിൽ ഒരുവൾ വാഴ്ത്തപ്പെടുംവിധം എന്ന ഹ്രസ്വചിത്രം പ്രണയക്കാഴ്ച്ചയുടെ അനുഭവമാണ്‌. പ്രണയത്തിൽ വാഴ്ത്തപ്പെടുന്നവളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വിമോചനമാർഗ്ഗം തന്നെയാവുന്നു പ്രണയം . പക്ഷേ അത് പ്രണയിക്കുന്ന പുരുഷനിൽ നിന്നല്ല , അവളുടെ തന്നെ പ്രണയപരിസരങ്ങളിൽനിന്നാണെന്നും ഈ ചിത്രം പറഞ്ഞുവെയ്ക്കുന്നു‌.
പ്രേമിക്കുന്നവനോട്‌ 'എനിക്കിത്‌ ആദ്യാനുഭവം‌ 'എന്ന്‌ ഏതൊരുപെണ്ണും പറഞ്ഞേക്കാം .ഈ ചിത്രത്തിലെ പെൺകുട്ടിയും അതുതന്നെ പറയുന്നു. അതിൽ പക്ഷേ കാപട്യമില്ല. കാരണം പ്രണയം വന്നുതൊടുന്ന അവസ്ഥയിൽ ഓരോ അനുഭവവും അവള്‍ക്ക് ‌ അങ്ങേയറ്റം പുതിയതാണ്‌. അങ്ങിനെയൊരത്ഥത്തിൽ പ്രണയത്തിന്‌ ആവർത്തനങ്ങളില്ല . കണക്കെടുപ്പുകളും ആവശ്യമില്ല .അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ അങ്ങനെയൊന്നില്ലായിരുന്നു എന്നുപോലും തോന്നിയ്ക്കുന്ന കാലത്തിലോ സമയത്തിലോ ആകട്ടെ , പെണ്ണിനെ പെണ്ണാക്കുന്ന ഇന്ദ്രജാലം അതിനുണ്ട്‌. . കാളിദാസന്റെ ഉപമയിലെ ദീപശിഖ പോലെ ഓരോ പ്രണയവും അവളിൽ അന്യാദൃശമായ ചൈതന്യവും പ്രകാശവും നിറയ്ക്കുന്നു. ഓരോന്നിലൂടെയും അവൾ തന്റെ അസ്ഥിത്വത്തിന്‌ സുന്ദരവും അസാധാരണവുമായ ആന്തരാർത്ഥം നൽകുന്നു . ആ നിമിഷങ്ങളിൽ പുഴുവിൽനിന്നു ശലഭമെന്നതുപോലെ അവൾ രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു .കൂടുതൽ ചലനാത്മകത അനുവദിക്കുന്ന ആകാശത്തിന്റെ അതിരുകളില്ലായ്മയിലേയ്ക്ക്‌ അവളെത്തന്നെ അവൾ പറത്തിവിടുന്നു . ഒരോ പ്രണയനഷ്ടത്തിലും അഭാവത്തിന്റേയും അകലത്തിന്റേയും അപമാനത്തിന്റേയും തിരസ്കാരത്തിന്റേയും വഴികളിലിഴയുന്നു. വീണ്ടുമെപ്പൊഴോ ഉള്ളിലെ ശൂന്യസ്ഥലികളെ ശബ്ദമുഖരിതമാക്കിക്കൊണ്ട്‌ ആദ്യാനുഭവം പോലെ മറ്റൊരു പ്രണയം അവളെ തൊട്ടുവിളിക്കുന്നു.

`ജനമേജയൻ ,ഡയറക്റ്റ്‌ മാർക്കറ്റിംഗ്‌ എക്സിക്യൂട്ടീവ്‌' എന്നു പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന ചെറുപ്പക്കാരന്റേയും `മേയ്ക്‌ മി ബാവുൽ `എന്ന ചാറ്റ് ബോക്സില്‍ പേരുള്ള പെൺകുട്ടിയുടേയും കൊച്ചുവർത്തമാനങ്ങളൂടെ തുടർച്ച തേടുന്ന ചാറ്റ്ജാലകത്തിന്റെ ദൃശ്യനിരയിലാണ്‌ പ്രണയത്തിലെത്തിച്ചേരുന്ന ആദ്യഭാഗം. അതിരുകളില്ലാതെ വികസിതമാകുന്ന സ്ത്രീപ്രണയത്തിന്റെ രണ്ടാം ഘട്ടവും ചേരുമ്പോൾ പ്രണയക്കാഴ്ച്ചയുടേ അനുഭവം പൂർണ്ണമാകുന്നു . പ്രണയത്തിന്റെ സ്ഥലരാശിയിൽ പക്ഷേ സൈബർലോകമില്ല. “അതിരുകളില്ലാത്ത മനുഷ്യപ്രകൃതികൾക്കായി“ സിനിമ സമർപ്പിക്കപ്പെടുന്നു ‌. കൊതുകുവലയ്ക്കുള്ളിലൂടെ വെളിപ്പെടുന്ന പുരുഷൻ. വിശ്രമവും വിനോദവും ഒരുമിച്ച്‌. സംഗീതവും സിനിമയും മദ്യവും ഇന്റെർനെറ്റ്‌ സല്ലാപവും കൂട്ടിന്‌. കട്ടിലിന്റെ ഇത്തിരിച്ചതുരത്തിൽ ഭാഗികമായി മാത്രം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന സ്ത്രീ. ശബ്ദംകൊണ്ടും അറിവുകൊണ്ടും ശരീരചലനങ്ങൾകൊണ്ടും ഒക്കെ അവൾ കേവലമൊരു കൗമാരക്കാരി പെൺകുട്ടി മാത്രമാണ്‌. ഏകാകി. ദൈവഭയമുള്ളവൾ. എന്റെ മറവിക്കുട്ടീ, ബാവുൽ സംഗീതമേ .. എന്ന മട്ടിലുള്ള ജനമേജയന്റെ സംബോധനകൾ നൽകുന്ന കൗതുകക്കാഴ്ച്ചകൾക്കപ്പുറത്തേയ്ക്ക് ക്യാമറയുടെ ക്ളോസപ്ഷോട്ടുകൾ തരുന്ന ചില വിനിമയങ്ങളുണ്ട്. പ്രണയം വന്നുതൊടുന്ന നിമിഷത്തിൽ അവളിലുണ്ടാവുന്ന മാറ്റമാണത്‌ .ഉള്ളിലെ ദ്വന്ദവും പ്രതിസന്ധിയും കുളിരും പനിയുമായി അനുഭവിക്കുന്ന പുനർജ്ജനി നൂണ്‌ പുറത്തെത്തുമ്പോൾ ചിന്തകളിലും രൂപത്തിലും ശബ്ദം കൊണ്ടുപോലും അവളിലെ മാറ്റം നാം അറിയുന്നു. അവൾ പൂർണ്ണയാവുന്നു. സ്ക്രീനിൽ അവൾ പെണ്ണായി, പ്രണയമായി നിറയുന്നു.

പ്രണയമുഹൂർത്തവും പ്രകൃതിയും പൂരകമാകുന്ന ഹരിതാഭമായ ചില കാഴ്ച്ചകളുണ്ട് ‌. സ്ഫടികപ്പാത്രത്തിൽ നിറയുന്ന ജലവും പിന്നീടു പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന മത്സ്യവും അകപ്പെടലിന്റെ ഒരു കാഴ്ച്ചയാണ്‌. പാപബോധവും സദാചാരബോധവും ദൈവഭയവും ഒക്കെ പിറകോട്ടുവലിച്ചിട്ടും ചെറുത്തുനില്പ്പിനായി പ്രാർഥനാമന്ത്രങ്ങളെ കൂട്ടുപിടിച്ചിട്ടും പ്രണയത്തിൽ അകപ്പെടുക എന്നത്‌ അവളിലെ സ്ത്രീപ്രകൃതിയുടെ അനിവാര്യതയാകുന്നു. കൗതുകപൂർവ്വം ആ അനുഭവത്തിനുമുന്നിൽ അവൾ കീഴടങ്ങുന്നു. പ്രണയം ഭാരമില്ലായ്മയായി തന്നിൽ അമരുന്നതതറിയുന്ന വേളയിൽ. അവൾക്ക്‌ മുന്നിൽ രണ്ടു വഴികളാണുള്ളത്‌ .ഒഴുക്കില്ലാത്ത ഒരിടത്തിൽ ജീവസ്സില്ലാത്ത എന്തൊക്കെയോ അതിരുകൾ നിർണ്ണയിക്കുന്ന ഒരു പരിസരത്തിൽ , അതു പ്രണയമാണെങ്കിൽപ്പോലും, തളച്ചിടപ്പെടാൻ അവൾ തയ്യാറാകുന്നില്ല. പകരം തന്നിലെ സ്ത്രൈണസമ്പന്നതയുടെ നിബിഡവനങ്ങളിലേക്ക് അതിന്റെ നിത്യഹരിതത്തിലേയ്ക്ക്‌ ,സ്വന്തം പേരടക്കം എല്ലാ ആടയലങ്കാരങ്ങളും വെടിഞ്ഞ്‌ വിമോചനത്തിന്റെ അപാരതയിലേയ്ക്ക്‌ , പക്ഷിച്ചിറകുകൾ വിടര്‍ത്താനാണവൾ തീരുമാനമെടുക്കുന്നത്‌. വിമോചനത്തിന്റെ ആ വഴിയിൽ വഴികാട്ടിയാവേണ്ട പുരുഷൻ എവിടേ നില്ക്കുന്നു എന്നുള്ള ചിന്തയിലേയ്ക്ക് അപ്പോൾ നാമെത്തുന്നു.
പുരുഷാധികാരത്തിന്റെ അതിരുകളെച്ചൊല്ലിയാണ്‌ എല്ലായുദ്ധങ്ങളും. പ്രണയത്തിലും ചർച്ചചെയ്യുന്നത്‌ അതിരുകൾ തന്നെ . അതിരുകളില്ലാതാക്കാൻ ഒരു യുദ്ധത്തിനും കഴിയില്ല. പ്രണയത്തിനല്ലാതെ. കഥകളിലും കവിതകളിലുമൊക്കെ വാഴ്ത്തപ്പെടുന്ന പോലെയല്ല വർത്തമാനകാലപ്രണയം. പുരുഷന്റെ ഭൗതികാഭിവാഞ്ഛ ഒരിക്കലും അതിരുകളില്ല്ലാത്ത പ്രണയമായി വിവര്‍ത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്നില്ല . പലപ്പോഴും പുരുഷാധികാരത്തിന്റേയും, കമ്പോളരാഷ്ട്രീയത്തിന്റേയും പ്രയോജനവാദത്തിന്റേയും ഒക്കെ ഉപോല്പന്നം മാത്രമാണത്‌. അതിരുകളില്ലാത്ത മനുഷ്യപ്രകൃതിയുടേ ചിഹ്നമാകേണ്ടതാണ്‌ പ്രണയം. അവിടെയാണ്‌ പുരുഷൻ വഴിയും വഴികാട്ടിയും ഒക്കെയാവേണ്ടത്‌. ഷേക്സ്പിയറിന്റെ ഗീതകത്തിലേതുപോലെ` a star to every wandering bark . പകരം എനിക്കെന്തുപ്രയോജനം എന്നുചിന്തിക്കുന്നവന്റെ മുന്നിൽ പുതിയകാലത്തിന്റെ സ്ത്രീ കേവലം പേരില്ലാത്തൊരു സൈബർമണവാട്ടിയാകുന്നു. രതിയുടെ ചിഹ്നമായ ചുംബനം അവൾക്കു മനപുരട്ടലുണ്ടാക്കുന്നു. മണ്ണും പൊന്നുംപോലുള്ള ഭൗതികസമ്പദ്ചിഹ്നങ്ങളെ അവൾ പുച്ഛിച്ചുതള്ളുന്നു.പ്രണയത്തിന്റെ കൈക്കുമ്പിളിലെ ഇത്തിരി നിലാവിനുപോലും ചുങ്കം നല്കേണ്ടതുണ്ട്‌ എന്ന്‌ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.ഒരോ പാർപ്പിടത്തിന്റേയും അടിയിൽ മാഞ്ഞുമറഞ്ഞില്ലാതായ ജലാശയങ്ങളുടേ ദു:ഖം അറിയുന്നു. ആഗോളതാപനമോ അധികാരരാഷ്ട്രീയമോ സിനിമയിലെ താരോദയങ്ങളോ സാഹിത്യമോ എന്തുമാവട്ടെ അവയിൽ അവൾ അജ്ഞയോ അതോ അജ്ഞത അഭിനയിക്കുന്നവളോ ആകുന്നു. അതിരുകളിലാത്ത പ്രണയത്തിന്റെ ഉയരങ്ങളിൽ അത്തരം ഒരു കനമില്ലായ്മയിലേയ്ക്ക്‌ അവളെത്തുന്നു.അവൾ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവളാകുന്നു.

പുരുഷകേന്ദ്രീകൃതമായ അധികാരവ്യവസ്ഥയോട്‌ സമരസപ്പെടാൻ കഴിയാത്ത വർത്തമാനകാല പെൺപ്രകൃതിയെ അതിനു ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ സങ്കേതം ഉപയോഗിച്ച്‌ കാണിച്ചുതരുന്നു മണിലാൽ. ആണായി പ്രതീഷും പെണ്ണായി സുരഭിയും അഭിനയിക്കുന്നു. പ്രണയത്തിന്റെ വിചാരസന്നിഭങ്ങളെ ആഴത്തില്‍ ചൂഴ്ന്നു നില്‍ക്കുന്നുണ്ട് ഈ സിനിമ.. പ്രണയത്തില്‍ അടിമുടി മാറുന്ന പെണ്ണിന്റെ ശബ്ദം മോര്‍ഫിംഗിലൂടെ പുതു ശബ്ദത്തിലേക്ക് മാറുന്നത് സിനിമക്ക് പുതിയൊരുമാനം നല്‍കുന്നു. വൈവിധ്യങ്ങളും വൈചിത്ര്യങ്ങളും നിറഞ്ഞ ശബ്ദമിശ്രണവും ക്യാമറയുടേ സമർത്ഥമായ ഉപയോഗവും കൃത്യമായി എഡിറ്റുചെയ്ത ഫ്രെയ്മുകളൂം സിനിമയെ വേറിട്ട അനുഭവമാക്കിമാറ്റുന്നു .

ബാനര്‍ :സജിത ക്രിയേഷന്‍സ്
നിര്‍മ്മാണം: സഞ്ജു മാധവ്
കാമറ : ഷെഹനാദ് ജലാല്‍
എഡിറ്റിംഗ് : ബി.അജിത് കുമാര്‍
സംഗീതം : ചന്ദ്രന്‍ വേയാട്ടുമ്മല്‍
അഭിനയം:സുരഭി,പ്രതീഷ്

മുണ്ടൂരിന്റെ വാങ്മയങ്ങള്‍

2011-09-27T21:45:00.000-07:00

മുണ്ടൂര് (കഥകള്‍)
മുണ്ടൂര്‍ സേതുമാധവന്‍

'എന്നില്‍ ഭയവും വിസ്മയവും ഉന്മാദവും പ്രത്യാശയും നിറയ്ക്കുന്ന എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കല്ലടിക്കോടന്‍ മലയ്ക്ക്‌'

ഈ വരികള്‍ ഒരു സമര്‍പ്പണത്തിന്റേതാണ്‌. പതിനെട്ടു കഥകളുടെ സമാഹാരമായ 'മുണ്ടൂര്‍' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ കര്‍ത്താവായ മുണ്ടൂര്‍ സേതുമാധവന്‍ തന്റെ ഈ കൃതി എന്തുകൊണ്ടാണ്‍്‌ കല്ലടിക്കോടന്‍ മല എന്ന നിശ്ചലസാന്നിദ്ധ്യത്തിനു് സമര്‍പ്പിക്കുന്നത്‌ എന്ന സംശയം ഒരു സാധാരണ വായനക്കാരനുണ്ടാവുക സ്വാഭാവികം . സംശയനിവാരണം വരുത്താനായി സമാഹാരത്തിലെ കഥാപ്രകൃതിയിലൂടെ ഏറിയ യാത്രയൊന്നും നടത്തേണ്ടി വരുകില്ല. ഇളംനിലാവിറങ്ങി വരുന്ന ഒരു കുന്നിന്റെ ചിത്രം തെളിയുന്ന ആദ്യകഥയില്‍ത്തന്നെ അങ്ങേയറ്റം സചേതനമായ ഒരു ജൈവഭൂമികയിലേയ്ക്കുള്ള വഴിയില്‍ വായനക്കാരന്‍ എത്തുകയും ഇതു തന്നെയല്ലേ തുടക്കത്തില്‍ പരാമര്‍ശിക്കപ്പെട്ട, കല്ലടിക്കോടന്‍മലയിലേയ്ക്കുള്ള കഥയുടെ നിലാവിറങ്ങുന്ന വായനാവഴി എന്ന തിരിച്ചറിവ്‌ അവനുണ്ടാവുകയും ചെയ്യുന്നു. സേതുമാധവനെന്ന മുണ്ടൂര്‍ക്കാരനായ കഥാകൃത്തിനാകട്ടെ തന്റെ ഹിമാലയം തന്നെയാകുന്നു കല്ലടിക്കോടന്‍ മല .

ഓര്‍മ്മകളില്‍ എന്നോ മരിച്ചെന്നു കരുതിയ ഗ്രാമത്തിലേയ്ക്ക്‌ തിരിച്ചെത്തുന്ന നിമിഷം . കാലമെന്ന കഴായ ചാടാന്‍ ഏറെയൊന്നും ശ്രമപ്പെടേണ്ടിവരുന്നില്ല ഗോപിയ്ക്ക്‌. പുകച്ചില്ലിനപ്പുറത്ത്‌ തെളിയുന്ന അനേകം മുഖങ്ങളില്‍ മറക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചവയായിരുന്നു ഏറെ . അമ്മ, പെങ്ങന്മാര്‍, ഏട്ടന്‍ കൂട്ടുകാരി. കാലം വലിച്ചിട്ട ഇല്ലാത്തിരക്കുകളുടേയും അകര്‍മ്മണ്യതയുടെയും മുഖമൂടിയില്‍ നിസ്സഹായന്റെ ഷണ്ഡത്വം പക്ഷേ സമര്‍ത്ഥമായി മറഞ്ഞിരുന്നു. പതിവുവരവിലെ പതിവുവിശേഷം പോലെ അമ്മയുടെ മരണവും ഏട്ടന്റേയും പെങ്ങന്മാരുടെയും പരിദേവനവും മനസ്സിനെ തൊട്ടേയില്ല എന്നു ഭാവിച്ചുകൊണ്ടുള്ള മടക്കയാത്ര. മറവിയുടെ ഏതു നാട്യത്തിനും മേലേ തെളിയുന്ന, തലോടുന്ന ഒന്നായി, അമ്മ ഇപ്പോഴും കൂടെ എന്ന ഭ്രമകല്പനയോടെ അവസാനിക്കുന്ന 'പണ്ടൊരിക്കലി'ല്‍ വെളിപ്പെടുന്നത്‌ നിസ്സഹായതയുടെ മുഖാവരണത്തിനുള്ളിലെ അമര്‍ത്താന്‍ മാത്രം വിധിക്കപ്പെട്ട സ്നേഹത്തിന്റേയും കടപ്പാടിന്റേയുമൊക്കെ ചില കടലിരമ്പങ്ങളേയാണ്‌.

ആരാണു രാമന്‍കുട്ടി? എന്താണയാള്‍ നിരന്തരം പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്‌? പറയാന്‍ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്‌? മുണ്ടൂരിലെ രണ്ടാമത്തെ കഥ. രാമന്‍കുട്ടി പറഞ്ഞത്‌. രാമന്‍കുട്ടി ഒരു പ്രതീകമാണ്‌. ഏതൊരു ശരാശരി മനുഷ്യനുമുള്ളില്‍, ജീവിതത്തിലെ ഓരോ കാല്‍വെയ്പിന്നും താളമെന്നപോലെ നിരന്തരം പിറുപിറുക്കുന്ന, കലഹിക്കുന്ന, മുഖം വീര്‍പ്പിക്കുന്ന, ഉപദേശിക്കുന്ന, പിന്‍വിളിക്കുന്ന, വിമര്‍ശിക്കുന്ന ഒരു അപരനുണ്ട്. ഇവിടെ രാമന്‍കുട്ടി ആ മറ്റേയാളാകുന്നു.

ജീവിതത്തിന്റെ വരണ്ട വേനല്‍പ്പാതകള്‍ ആയാസത്തോടെ പിന്നിടുമ്പോഴും നമ്മെ മുന്നോട്ടു നടത്തുന്നത്‌ ചില പ്രത്യാശകളാണ്‌. ഏതോ തിരിവില്‍ കാത്തിരിക്കുന്ന വസന്തം, പിന്നിട്ട വഴികളില്‍ കൈവിട്ടുപോയെന്നു കരുതിയ ചില അപ്രതീക്ഷിതാഹ്ലാദങ്ങള്‍, സൌഭാഗ്യങ്ങള്‍. ബന്ധങ്ങളൊക്കേയും വെയിലില്‍ കരിഞ്ഞുവീഴുന്ന പൂക്കളെപ്പോലെയാണെന്നറിയുമ്പോഴും, ഇനിയൊരു തിരിഞ്ഞുനോട്ടമില്ലെന്ന് ഉള്ളിലുറയ്ക്കുമ്പോഴും, ചിലത് ഓര്‍മ്മകളില്‍ വൈരസ്യം നിറയ്ക്കുന്നവയാണെങ്കില്‍പ്പോലും ചിലതെങ്കിലും അഴിക്കാനാവാത്ത കടുംകെട്ടുകളാണെന്ന തളര്‍ത്തുന്ന തിരിച്ചറിവുകള്‍ തരുന്ന രണ്ടു് കഥകളാണ്‌ ഇടവഴിയിലെ വസന്തവും പുറപ്പാടും .

മനസ്സിനെ വന്നുതൊടുന്ന കഥാതന്തു, ആവിഷ്കാരലാളിത്യം, പുതുമ എന്നിവകൊണ്ടു് മികച്ചു നില്ക്കുന്ന കഥയാണ്‌ ഏട്ടന്‍ വന്നു. സ്നേഹനിധിയായ സഹോദരനെ കാണാനായി കാത്തിരുന്ന സഹോദരിയ്ക്കടുത്തേയ്ക്ക്‌ എത്തുന്നത്‌ ഏട്ടന്റെ ഭാര്യയാണ്‌. വളരെക്കുറച്ചു വരികളിലൂടെ വരച്ചിടുന്ന ഒരു ദുരന്തത്തിന്റെ സൂചന പരിണാമഗുപ്തിയില്‍ തെളിയുമ്പോള്‍ വായനക്കാരനിലേക്കും ഈ കഥയിലെ വിഷാദം പടരുന്നു.

ഇന്നലെയുടെ കലഹങ്ങളും കാലുഷ്യങ്ങളും, നാളെയെക്കുറിച്ചുള്ള ആകുലതകളും വിഹ്വലതകളൂം, ഇന്നിലേയ്ക്ക്‌ പ്രസന്നമായ വെളിച്ചത്തിന്റെ ഒരു കിരണം പോലും പ്രസരിക്കാനില്ലാത്തവിധം നിഴല്‍മൂടിയ ജീവിതപരിസരങ്ങള്‍, ഇതൊക്കെയാണ്‌ മുണ്ടൂരിലെ മിക്കവാറും കഥകളിലും കാണുന്നത്‌. ഈ കൂട്ടത്തില്‍ ചേരാതെ രണ്ടോ മൂന്നോ കഥകളെങ്കിലും പക്ഷേ മാറിനില്ക്കുന്നുമുണ്ട്. നാളെയ്ക്കു നീളുന്ന സ്വപ്നം ആണ്‌ ആദ്യത്തേത്‌ . സ്വത്വസന്നിഗ്ദ്ധതയാണു് വിഷയമെങ്കിലും കൈകാര്യംചെയ്ത രീതിയില്‍ പുതുമ അവകാശപ്പെടാവുന്നതാണ്‌ ഈ കഥ. മറ്റൊരു വേറിട്ട ആവിഷ്കാരമാണ്‌ മുണ്ടൂര്‍ എന്ന കഥ. സൃഷ്ടിയുടെ നോവിന്റെ പൊറുതികേടുകള്‍ - ഭാര്യയില്‍നിന്നും ആദ്യം പകരുന്നത്‌ ഭര്‍ത്താവിലേയ്ക്കുതന്നെ. നിവൃത്തികേടുകളുടെ ഘോഷയാത്രക്കിടയില്‍ അയാള്‍ക്കുനേരെ നീളുന്ന ഉദാരതയുടെ ഹസ്തങ്ങളും നന്മയുടെ സ്പര്‍ശങ്ങളും. കഥാന്ത്യത്തില്‍ വായനക്കാരനും ആശ്വാസത്തിന്റേതായ ഒരു തളര്‍ന്ന നെടുവീര്‍പ്പയക്കാനും ഒന്നു പുഞ്ചിരിക്കാനും വകുപ്പുണ്ട് ഈ കഥയില്‍ .

'രക്ഷിക്കുവാന്‍ കടപ്പെട്ടവനില്‍നിന്നും ഇക്ഷിതിഗര്‍ഭത്തില്‍ രക്ഷ തേടുന്നവള്‍' എന്നു പെണ്ണിനെ പെങ്ങള്‍- എന്ന കവിതയില്‍ ആവിഷ്കരിച്ചത്‌ ഒ. എന്‍. വിയാണ്‌. ഉണ്ണിയാര്‍ച്ച കരയുന്നു എന്ന മുണ്ടൂര്‍ക്കഥയിലെ ഉണ്ണിയാര്‍ച്ചയായവള്‍ കരയുന്നത്‌ അതുപോലെ രക്ഷകനെന്നു വിശ്വസിച്ചവന്റെ വിശ്വരൂപദര്‍ശനത്തിലാണ്‌. പക്ഷേ സീതയെപ്പോലെ ഒഴിഞ്ഞുപോകാനല്ല സ്വയം രക്ഷിക്കുന്ന ഉണ്ണിയാര്‍ച്ചയാവാനാണ്‌ അവള്‍ താല്പര്യപ്പെടുന്നത്‌.

തന്റെ പട്ടിണിയെക്കുറിച്ചോര്‍ക്കാതെ പോളണ്ടിന്റെ ജയാപജയങ്ങളെക്കുറിച്ചു വ്യാകുലപ്പെടുന്ന പാതപ്പണിക്കാരന്‍ രാമാണ്ടി, നമുക്ക്‌ മുണ്ടു മുറുക്കിയുടുക്കാം എന്ന കഥയിലെ ഹരിദാസന്‍മാഷ്‌, സൂര്യ, രാഘവന്‍ കുട്ടി.. വ്യത്യസ്തങ്ങളായ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ നിര നീളുന്നു.

പൊള്ളുന്ന ജീവിതസമസ്യകളൊന്നും കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നില്ല, വായനക്കാരന്റെ സംവേദനക്ഷമതയെ വെല്ലുവിളിക്കുന്നില്ല, എന്നാല്‍പ്പോലും പാരമ്പര്യത്തില്‍ നിന്നുള്ള ഒരു മാറിനടത്തം ഈ സമാഹാരത്തില്‍ സൂക്ഷ്മത്തില്‍ തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയുന്നുണ്ട്‌. ഒപ്പം രചനയിലെ മുണ്ടൂര്‍വല്‍ക്കരണം ഏതാണ്ടു് എല്ലാ കഥകളിലും തന്നെ അനുഭവവേദ്യമാകുന്നുണ്ടു്. പാത്രമനസ്സുകളിലെ കലാപക്കാറ്റ്‌ വായനക്കാരനിലേയ്ക്കു വീശിയെത്തുണ്ടു്. പലപ്പോഴും വര്‍ത്തമാനം അവനവനോടുള്ളതാണെങ്കില്‍പ്പോലും ഇയാള്‍ എന്റെയുള്ളിലുമുണ്ടല്ലോ എന്ന തിരിച്ചറിവ്‌ വായനക്കാരനുണ്ടാവുന്നുണ്ടു്. മുണ്ടൂരും അതിലെ കഥകളൂം നമ്മുടെ തന്നെ കഥയോ നമുക്കുചുറ്റും സംഭവിച്ച സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കഥകളോ ഒക്കെയായി മാറുന്നുമുണ്ടു്.

വി കെ ശ്രീരാമന്റെ 'വേറിട്ട കാഴ്ചകള്‍ '

2011-09-14T09:08:00.000-07:00

കാവ്യം സുഗേയവും വേറിട്ട ഒരു കാഴ്ചയാകുന്നു
കൈരളി ചാനല്‍ കാണുമല്ലോ
ആദ്യ സംപ്രേക്ഷണം 14 /09 /2011 ബുധന്‍ 5.30 pm
ആവര്‍ത്തനം 16 /09 /2011 വെള്ളി 11pm or 11.30 pm, 17 /09 /2011 ശനി 9.30 am

ആത്മരതിയുടെ അശ്വവേഗങ്ങള്‍

2011-09-03T01:28:00.000-07:00

കഥ തുടങ്ങാന്‍ ഒരു ഹേതു വേണം . കാണാവുന്നതും തൊടാവുന്നതുമായ ഒരു അനുഭവസമുച്ചയം. ഖസാക്കിന്റെ ഹേതു സമാനനാമമായ ഒരു പാലക്കാടന്‍ ഗ്രാമമാണ് . സാങ്കേതികപരിഗണനകളാല്‍ ഞാന്‍ ആ പേര് എടുത്തുപറയുന്നില്ല .എന്നാല്‍ ആ ഗ്രാമവും അതിന്റെ പേരും എന്നെ ഒരു കുരുക്കിലകപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. ഇതിഹാസത്തിലെ ഗ്രാമത്തിനു പാഴുതറയെന്നോ തണ്ണീര്‍ക്കാവെന്നോ പേര് കൊടുത്താല്‍ മതിയാവാതെയല്ല .എന്നാല്‍ കുരുക്ക് എന്നെ മുറുകെപ്പിടിച്ചു . മൂലഗ്രാമം അതിന്റെ താളത്തെ ഇതിഹാസത്തിന്റെ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് പകര്‍ത്തി.ഖസാക്ക്.ഖസാക്ക് ബംഗര്‍വാടിയാണെന്നും ഡോഗ്പാച്ച് ആണെന്നും വിശ്വസിക്കുന്ന സുഹൃത്തുക്കളുടെ ആത്മാര്‍ഥതയെ ചോദ്യം ചെയ്യാന്‍ എനിക്കാവില്ല . പാലക്കാട്ട് കിണാശ്ശേരിക്ക് സമീപമുള്ള മൂലഗ്രാമാത്തിലോളം ചെല്ലാനുള്ള സന്മനസ്സ് അവര്‍ക്കുണ്ടാവട്ടെ എന്ന് ആശിക്കാന്‍ മാത്രമേ എനിക്ക് കഴിയൂ. അവിടെച്ചെന്നാല്‍ അവര്‍ക്ക് അള്ളാപ്പിച്ച മൊല്ലാക്കയുടെ ശവകുടീരം കാണാം. അള്ളാപ്പിച്ചയെന്നുതന്നെയായിരുന്നു മൂലത്തിലെ വൈദികന്റെ പേര് . ആ ഗ്രാമാത്തിലൂടെ ചുറ്റിനടന്നാല്‍ അവര്‍ക്ക് എകാധ്യാപകവിദ്യാലയം കുടികൊണ്ടിരുന പീടികപ്പുര കാണാം . രാഘവന്‍ നായരെന്ന ശിവരാമാന്നായരുടെ കളപ്പുര നിന്നിരുന്ന സ്ഥാനം കാണാം .പള്ളിയും കുളങ്ങളും കാണാം ....(ഇതിഹാസത്തിന്റെ ഇതിഹാസം ഓ വി വിജയന്‍ )

ചുരം കടന്ന് പാലക്കാടന്‍ കരിമ്പനകളിലേയ്ക്ക് കാറ്റു വീശി. മാണിയന്റെ ചൂളം വിളിക്ക് കാതോര്‍ത്ത് മഴമേഘങ്ങള്‍ കിഴക്കന്‍മലകളില്‍ യാത്രയ്‌ക്കൊരുങ്ങി. ഇനിയും കെടുതി പറ്റിയിട്ടില്ലാത്ത അകലങ്ങള്‍ തേടി യാത്ര തുടരുന്ന ക്ഷീണിതനായ പഥികന്‍. വരുംവരായ്കകളുടെ ഓര്‍മ്മകളിലെവിടെയോ അയാള്‍ കണ്ടു ഹൃദിസ്ഥമാക്കിയിയ ഇടത്താവളം. ശകടങ്ങള്‍ അവസാനിക്കുകയും പാതകള്‍ തുടരുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍ വാഹനവും സഹയാത്രികരും വഴിയമ്പലവും എല്ലാം ചില മായക്കാഴ്ച്ചകളുടെ ഭാഗം മാത്രമാകുന്നു. അനന്തപഥങ്ങളിലൂടെയുള്ള യാത്രയാകട്ടെ ഒരു അനിവാര്യതയും.

ഡിസംബര്‍ 31 2010: പാലക്കാട് നഗരത്തില്‍നിന്നും എട്ടരക്കിലോമീറ്റര്‍ തെക്ക് തസ്രാക്കിലേക്കുള്ള യാത്രയിലായിരുന്നു ഞാന്‍. യാക്കരയും കിണാശ്ശേരിയും കഴിഞ്ഞ് ഇന്ദ്രജാലത്തിലെന്നപോലെ പേരുകൊണ്ടുതന്നെ ദാഹം മായ്ക്കുന്ന തണ്ണീര്‍പന്തല്‍. അതിനുമപ്പുറം കനാല്‍പ്പാലം. മലമ്പുഴയുടെ ജലസമൃദ്ധിയില്‍ പാലത്തിനടിയിലൂടെ അലസഗാമിനിയായി തോട്. തോട്ടുവക്കിലെ തളിര്‍ത്ത പേരാലിന്റെ ഇലകളില്‍ പതിഞ്ഞ കാറ്റുവീശി. പുതിയതായി ഉയര്‍ന്ന ബസ്സ് വെയ്റ്റിങ്ങ്‌ഷെഡ്, പെട്ടിപ്പീടിക. തണുപ്പിക്കാതെ തണുത്ത സര്‍വത്തിന്റേയും ഒളിച്ചു വിറ്റിരുന്ന അവണീശെന്ന ഔണ്‍സ് വെള്ളത്തിന്റേയും സ്ഥാനത്ത് പുതിയ സിന്തെറ്റിക് രുചിചേര്‍ന്ന നിറമുള്ള വെള്ളം നിറച്ച കുപ്പികള്‍, പാന്‍പരാഗിന്റെ പൊതിച്ചങ്ങലകള്‍..

ഓരോ തവണ വായിച്ചു തീരുമ്പോഴും ത്രസിപ്പിക്കുന്ന ആ അവസാനിപ്പിക്കലിനായി, പല്ലുകള്‍ മുളയ്ക്കുന്ന ഉണ്ണിക്കുട്ടന്റെ ചുംബനത്തിനായി കൊതിച്ചുപോയിട്ടുണ്ട്. രവിയുടെ ബസ്സ് യാത്ര അവസാനിപ്പിച്ചത് ഇവിടെയായിരുന്നോ? ജന്‍മത്തില്‍ നിന്നും ജന്മത്തിലേയ്ക്കു തലചായ്ക്കുന്ന അന്തിവെളിച്ചത്തില്‍ കടലോരത്തെ കാത്തുനിനില്‍പ്പിലെന്നപോലെ ഉന്മാദിയായി, ഇലകള്‍ തുന്നിച്ചേര്‍ത്ത കൂടു വിട്ട് ആകാശത്തേക്ക് പറന്നുയരാന്‍ കൊതിച്ച തുന്നക്കാരന്‍കിളിയെപ്പോലേ സ്വാതന്ത്ര്യമോഹിയായി ,വീണ്ടുമൊരിക്കല്‍ക്കൂടി അയാള്‍ കാത്തുകിടന്നതും ഇവിടെയായിരുന്നുവോ? ഇതിഹാസത്തീലെ കൂമങ്കാവ് ഇതാവുമോ? അറിയില്ല.

ഞെങ്ങ്ടാണ്? ചുമട്ടുകാരന്‍ ചോദിച്ചു ഇനി..? ഖാസാക്കിലിക്ക് രവി പറഞ്ഞു.

കാറ്റും മഴയും മഞ്ഞും വെയിലും ശ്രമിച്ചിട്ടും മായാന്‍ മടിച്ചുനില്‍ക്കുന്ന ബോര്‍ഡിലെ അക്ഷരങ്ങള്‍ . 'ഖസാക്കിന്റെ നാട്ടിലേക്ക് സ്വാഗതം'. ഒന്നര കിലോമീറ്റര്‍ ദൂരം കാണിച്ച് കൈചൂണ്ടിപ്പലക. കാട്ടുതുളസി മണക്കുന്ന വഴിപ്പൊന്തകള്‍ പുച്ചെടിപ്പൂക്കളൂം മഞ്ഞരളികളും മയിലാഞ്ചിയും ചിരിച്ചുനില്‍ക്കുന്ന തഴച്ച വേലികള്‍. നോക്കെത്താദൂരത്തോളം പരന്ന നെല്‍പച്ചകള്‍. കളപറിക്കുന്ന പെണ്ണുങ്ങള്‍. തെങ്ങുകള്‍ കരിമ്പനകള്‍.. എല്ലാം അതുപോലെ തന്നെ. വെട്ടുവഴിയുടെ സ്ഥാനത്ത് കുറച്ചുകൂടി വീതിയില്‍ പഞ്ചായത്ത് റോഡ്. പടിഞ്ഞാറ് കനാല്‍പ്പാലം, കിഴക്ക് കൊടുമ്പ് ഓലശ്ശേരി പാലത്തുള്ളി ദേശങ്ങളെ തൊട്ടൊഴുകുന്ന ശോകനാശിനി, തെക്ക് അപ്പളവും പെരുവെമ്പും, വടക്ക് കിണാശ്ശേരി ഇവയെല്ലാം അതിരിടുന്ന ഇതിഹാസഭൂമിക. ഓ.വി. വിജയന്റെ ഖസാക്ക്. തസ്രാക്ക്. മനസ്സില്‍ പച്ചപ്പു പടര്‍ത്തുന്ന സ്ഥലരാശി.
എങ്കിലും നോവലില്‍ വായിച്ച ഖസാക്കെന്ന ആ സ്വപ്നഭൂമിയെ നെഞ്ചേറ്റി ഇവിടെയെത്തുന്ന സഞ്ചാരി ഒരു പക്ഷേ നിരാശനായേക്കാം. കാരണം കഥയില്‍ വെളിപ്പെടുന്ന സ്വപ്നസന്നിഭമായ ആ ഗ്രാമമല്ല ഇവിടെ കാണുക. ഖസാക്കെന്ന പേരുപോലെ വിജയനിലെ ഭാവനാശാലിയായ കഥാകാരന്‍ ഇവിടെക്ക് പറിച്ചു നട്ട ഒരു പാടുകാര്യങ്ങളുണ്ട്. മിത്തുകളും യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളുമായി. അവയിലൊന്നാണ് ചിതലിമല. അതീവസുന്ദരമായ ഒരു മിത്തായി ഖസാക്കിന്റെ ആത്മാവിനോട് ചേര്‍ന്നു കിടക്കുന്നതായി നാം കാണുന്ന ചിതലി സത്യത്തില്‍ റോഡിനും കിലോമീറ്ററുകള്‍ക്കപ്പുറത്ത് തൃശ്ശൂര്‍ റോഡില്‍ കുഴല്‍മന്ദത്തിനടുത്ത് തെക്കുപടിഞ്ഞാറായി കിടക്കുന്ന ഉയര്‍ന്ന ഭൂമിയാണ്. ഇടിഞ്ഞും പൊളിഞ്ഞും പണിതീരാതെയും കിടക്കുന്ന പള്ളികളും അവയെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള കഥകളും സമീപഗ്രാമങ്ങളിലെ ചില അമ്പലങ്ങളെച്ചുറ്റി പ്രചരിച്ചിട്ടുള്ള ഐതീഹ്യകഥകളില്‍നിന്നു കടം കൊണ്ടതാവാനാണ് സാദ്ധ്യത .തസ്രാക്കെന്ന ഈ പാലക്കാടന്‍ ഗ്രാമത്തെ ഖസാക്കെന്ന സുന്ദരസങ്കല്‍പഭൂമിയിലേക്ക് വിവര്‍ത്തനം ചെയ്‌തെടുത്ത വിജയന്‍ തികച്ചും യതാതഥമെന്നു തോന്നും വിധവും അതീവ ചാരുതയോടേയും നോവലില്‍ ഇവയെ സന്നിവേശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഞാറ്റുപുര. കര്‍മ്മബന്ധങ്ങളുടെ ചരടുകളില്‍ കുടുങ്ങി എകനായെത്തിയ പഥികന് ഇവിടെയാണ് കിടപ്പിടമൊരുങ്ങിയത്. ആരോടെന്നില്ലാത്ത പക തീര്‍ക്കാനായി തേവാരത്ത് ശിവരാമന്‍നായര്‍ കരുവാക്കിയ കലവറ. നെല്ലിന്റേയും ചേറിന്റേയും മദിപ്പിക്കുന്ന മണമകന്ന് അക്ഷരങ്ങളുടെ സുഗന്ധം പരന്നയിടം പിന്നീടെപ്പൊഴോ രതിയുടെ ശ്ലഥാക്ഷരങ്ങള്‍ നിലത്തെഴുത്തുകളായി ചിതറിവീണ നെല്ലറ.

'ഞാറ്റുപുര തുറന്നു അകത്തു കടന്നപ്പോള്‍ ഒരു ജന്മം കഴിഞ്ഞതുപോലെ രവിയ്ക്കു തോന്നി.കടലാസും മഷിക്കുപ്പിയും ഷേവിങ്ങ്‌സെറ്റും ചായപ്പാത്രവുമെല്ലാം താന്‍ വെച്ചിടത്തു തന്നെയിരിക്കുന്നു. ആ ദിവസങ്ങളിലത്രയും ഉതിര്‍ന്ന പൊടിമാത്രം അവയുടെ മേലെ തിണര്‍ത്തുനിന്നു..ഒരു മണം .അതെന്തെന്നു രവി ഓര്‍ത്തുനോക്കി . പ്രയാണത്തിന്റെ ഗന്ധമാണത്.കാലത്തിലൂടെ സ്ഥാവരങ്ങളുടെ പ്രയാണം. ചൂലെടുത്തു പൊടി തട്ടി രവി ആ പ്രയാണം ഭഞ്ജിച്ചു. '

വഴികാട്ടിയായി കൂടെ വന്ന മജീദ് പറഞ്ഞു ' ഓ.. നല്ല ഓര്‍മ്മയ്ണ്ട്. നാനോക്കെ കുട്ടിയായ്ര്‍ന്നൂ. മൂപ്പരിന്റെ ചേച്ചി സാന്തട്ടീച്ചറാണ് പടിപ്പിക്കാന്‍ വന്നത്. അവിര്‍ക്ക് തൊണക്കി വന്നതാണ് അനിസന്‍. ഒരു മൂന്ന് മൂന്നര മാസം തന്നെ ണ്ടായിര്‍ന്നുള്ളു ഇവ്‌ടേ. ദാ ഇവ്‌ടേ ഈ ചായിപ്പിലാണ് താമസം. പിന്നെ കൊറേക്കാലം കഴിഞ്ഞപ്പ കേട്ടു ഡല്‍കീലാണ് പുസ്തകം എഴ്തീന്നൊക്കെ. മരിക്കണേന് കൊറച്ച് മുമ്പിട്ട് ഇവ്‌ടെ വന്നിട്ട്ണ്ടായിര്‍ന്നൂ മൂപ്പര്.'

പെരുവെമ്പിലെ രാഘവന്‍നായരുടേതായിരുന്നു കളപ്പുര. മരുമകളുടെ മകന്‍ ശിവദാസാണിപ്പോള്‍ ഇതിന്റെ ഉടമസ്ഥന്‍. ശിവദാസിനുമുണ്ടായിരുന്നു കഥയില്‍ ശിവരാമന്നായരായ വല്യമ്മാന്‍ രാഘവന്‍നായരുടെ കാലത്തെക്കുറിച്ചും കളപ്പുരയെക്കുറിച്ചുമൊക്കെ ഏറെ പറയാന്‍. നെല്ലിക്കുന്നം കിട്ടയെക്കണ്ടു. അന്നത്തെ കളപ്പുര കാര്യസ്ഥന്‍ നാകുവിന്റെ മകന്‍. ഇരുപത്തൊന്നു ദിവസം മാത്രം കളപ്പുരയില്‍ താമസിച്ച ശാന്തടീച്ചറുടെ അനിയനെ നല്ല ഓര്‍മ്മയുണ്ട് കിട്ടമൂപ്പര്‍ക്ക് .. 'കത നല്ല കതേണ്, അതിലൊരു സംശയവും ഇല്ല .അപ്പൊ മുതല് ഞങ്ങളൊക്കെ വ്‌ടേള്ളതോണ്ട് ഞങ്ങക്ക് അദൊക്കെ അറിയും. ഇന്നത്തേപ്പോലെ വിദ്യാബ്യാസവും വിവരവും അന്നില്ലല്ലോ ണ്ടായിര്‍ന്നെങ്കില് മൂപ്പരിനോടന്നെ കതന്റെ എല്ല തുരുമ്പും കേട്ട് മനസ്സിലാക്ക്യന്നേ.. പഴയ സ്മരണകള്‍ പങ്കുവെക്കവേ മൂപ്പര്‍ വാചാലനായി. അയല്‍ക്കാരി നൂറുന്നീസ കളപ്പുരയിലെ വിരുന്നുകാര്‍ ആരെന്നറിയാന്‍ എത്തിനോക്കി. വിജയന്‍ മാഷ് പഠിപ്പിച്ച പാട്ടുപാടി പെരുവെമ്പ് ഇഷ്‌കോളി ല്‍ നിന്ന് സമ്മാനം വാങ്ങിയ കഥ പറഞ്ഞു നൂറുന്നീസ. എന്റെ അനിയനാണ് അപ്പുക്കിളി എന്ന അവകാശവാദവുമുണ്ടായി ഒപ്പം. അതു ശരിയല്ല, അപ്പുക്കിളി എന്നൊരാളേയില്ല എന്നായി കിട്ടമൂപ്പര്‍. വിജയന്‍ തന്നെ മാറ്റീം മറിച്ചുമാണ് കിളിയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞത് എന്ന മൂപ്പരുടെ വാദത്തിലും കുറെശ്ശെ കഴമ്പില്ലാതില്ല എന്നു തോന്നി.

ഞാറ്റുപുരയുടെ മുന്നില്‍ വേലിക്കരികിലായി മുളങ്കൂട്ടം. നാട്ടുകാര്യസ്ഥന്‍മാരെപ്പോലെ ചവിട്ടടിപ്പാതകള്‍. കിഴക്ക് പള്ളിയും പള്ളിക്കുളവും. ദശലക്ഷക്കണക്കിനു അണുരൂപികളായ ആത്മാക്കളായി അര്‍ബുദം അള്ളാപ്പിച്ചമൊല്ലാക്കയുടെ ഉടലില്‍ ജൈത്രയാത്രയാരഭിച്ചപ്പോള്‍ നൈജാമലിയുടെ വാങ്ക് വിളിക്കായും വഴങ്ങിയ പള്ളി. പാതിരാവില്‍ കുളിര്‍മഞ്ഞില്‍ വിരിഞ്ഞ ജമന്തിമണം ചൂഴ്ന്ന ഉടലായി രവി കിടന്ന പള്ളി. കഥയിലെ രാജാവിന്റെ പള്ളി പുതുക്കിപ്പണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പായല്‍ മൂടിക്കിടക്കുന്ന അറബിക്കുളം. മൈമൂനമാരും ആബിദമാരും കുളിച്ചു കയറിയ കടവ്. ഒരു മുങ്ങലിന്റെ ഇത്തിരി വട്ടം ഒഴിച്ചിട്ട് അടുത്തു മാറിനിന്നു ചിരിക്കുന്ന കുളവാഴകള്‍. ഞാറ്റുപുരയ്ക്കുമുന്നിലൂടെ കിഴക്കോട്ടു നീളുന്ന വഴി ഓലശ്ശേരിയിലേയ്ക്കും കൊടുമ്പിലേയ്ക്കും നീളുന്നു. ഷണ്‍മുഖാനന്ദന്മാര്‍ കാവടിയേന്തി പഴനിയാണ്ടവനെക്കാണാന്‍ യാത്ര തുടര്‍ന്ന വഴിത്താര. കിഴക്ക് പൊള്ളാച്ചി വഴി കൊങ്ങുനാട്ടിലേക്ക് കാടാറുമാസം പോയ പണ്ടാരച്ചെട്ടിയാന്‍മാര്‍ നാടുവിട്ട വഴി. അതിനുമപ്പുറം തോട്. വെയില്‍ ഇളം ചൂടേറ്റിയ വെള്ളത്തില്‍ ഒളിഞ്ഞുനോട്ടങ്ങളെ ഭയക്കാതെ ഖസാക്കിന്റെ യൗവനം തേച്ചു കുളിക്കുന്നു.

വെയിലിനു ചൂടേറി. ഈ പുള്ളിവെയിലില്‍ അവരുണ്ടാവണം. വെള്ളത്തിലും ചേറിലും നിഴലിക്കുന്ന സ്ഫടികസമാനമായ ആകാശത്തില്‍ തുമ്പികളായി പാറിനടക്കുന്ന തസ്രാക്കിലെ ആത്മാക്കള്‍. ചിറകുകടയുന്ന നാഗത്താന്‍മാര്‍ക്കായി കുരലില്‍ നേര്‍ച്ചക്കള്ളുമായി ആകാശത്തിന്റെ അനന്തവിശാലതയിലേക്ക് തലയുയര്‍ത്തിനില്‍ക്കുന്ന തസ്രാക്കിലെ കരിമ്പനകളെ കണ്ടു . പട്ടകളില്‍ ഇടിമിന്നലും കാറ്റും, ചെതുമ്പലുകളില്‍ തേളുകളേയും, ചപ്പിന്റെ അട്ടികളില്‍ വിഷത്താന്‍മാരേയും ഒളിപ്പിച്ച് . ചാരിത്രവതികളെ കാക്കുകയും പതിതകളോട് കനിയുകയും ചെയ്ത ദൈവത്തിന്റെ പ്രതിരൂപികള്‍. പട്ടകളില്‍ കാറ്റിന്റെ മൂളക്കം കേട്ടു. ഉള്ളുകൊണ്ട് ഖസാക്കിന്റെ ഈശ്വരമാരെയൊക്കെ ഒന്നു തൊട്ടു. സ്‌നിഗ്ദ്ധമായ വാള്‍മുനയുടെ ഇത്തിരി വേദനപോലെ പാപബോധം ഉള്ളില്‍ കറപടര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ രവി അഭയം തേടാനാശിച്ച ദൈവപ്പുരകള്‍, പുളിമരത്തിലെ പോതി, ഷേയിക് തങ്ങളുടെ ജിന്ന്, നല്ലമ്മ, ജാതിമതഭേദമെന്യേ കൂട്ടമായി ചാത്തം കൊള്ളാനെത്തുന്ന ആത്മാക്കള്‍. ഇരുട്ടുകെട്ടിയ പള്ളിത്തളം പുളിങ്കൊമ്പ് , സര്‍പ്പശില, ചവിട്ടടിപ്പതകളുടെ വിജനത..എല്ലായിടത്തും ഖസാക്കിന്റെ കാവലാളുകളായി കുടികൊണ്ടവര്‍ .
തോടും പാടവും കടന്നു വരമ്പിലൂടെയുള്ള വഴിയോരത്ത് കുളക്കരയില്‍ അന്തിമഹാകളന്‍ കാവ്. മാസത്തിന്റെ ആദ്യ ദിവസം കിട്ടുന്ന വഴിപാടുകളും സ്പെഷല്‍ പൂജയും കാത്ത് അന്തിമഹാകാളന്‍. ഭജനപ്പുരയിലെ രാക്കൂട്ടുകാരുമായി സഹവര്‍ത്തിത്വത്തോടെ മാരിയമ്മ. തോട്ടുവക്കില്‍ രണ്ടൂപേരും മൗനികള്‍. നോവലില്‍ പറയുന്ന മിക്കവാറും എല്ലാവരുടെയും ആദിരൂപങ്ങള്‍ (പ്രോട്ടൊ ടൈപ്പുകള്‍) ഇവിടെ ജീവിച്ചിരുന്നവരാണ്. ഇതിഹാസത്തിന്റെ മലയോരങ്ങളിലൂടെ ഷൈക്കിന്റെ പുകള്‍ പാടി അലഞ്ഞ അള്ളാപ്പിച്ചമൊല്ലാക്ക, കുപ്പുവച്ചന്‍, കുട്ടാപ്പുനരി, വിജയനു പ്രിയപ്പെട്ട അപ്പുക്കിളി, കിണറ്റുവെള്ളത്തിന്റെ വില്ലീസു പടിയിലൂടെ കൈനീട്ടിവിളിച്ച പൊരുളിനെത്തേടി യാത്രയായ മുങ്ങാങ്കോഴി അങ്ങനെ പട്ടിക നീളുന്നു. മൈമൂനയൊഴിച്ച്. ..ഇവിടെ ജീവിച്ചിരിക്കാനുള്ള സാദ്ധ്യത തീരെയില്ലെന്നു വിജയന്‍ തന്നെ പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സങ്കല്‍പ്പങ്ങളില്‍ ചുരമാന്തിയ മൈമുനയെന്ന യാഗാശ്വം ഖസാക്കിന്റെ ഒറ്റയടിപ്പാതകളിലും താഴ്‌വാരങ്ങളിലും തലയെടുപ്പോടെ ചുറ്റിനടന്നു. എന്നാലും മൈമൂനയെന്നു സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്താനും ഒരാളുണ്ടായി. പള്ളിയിലെ മൊല്ലാക്കയായിരുന്നയാളുടെ മകള്‍ പാത്തഉമ്മ. കഥയില്‍ തന്റെ പേര് മൈമൂന എന്നാണെന്ന സന്തോഷച്ചിരിച്ചിരിച്ചു അവര്‍. കുപ്പാണ്ടി മകന്‍ (കഥയിലെ കുപ്പുവച്ചന്‍) ശിവനേയും കണ്ടു. കഥയില്‍ അച്ഛനെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞതൊക്കെ പരമാര്‍ത്ഥം എന്നു ശിവന്റെ സാക്ഷ്യം.
വെയില്‍ ചായാന്‍ തുടങ്ങി. പാലക്കാടുനിന്നും പെരുവെമ്പില്‍നിന്നും കിണാശ്ശേരിയില്‍നിന്നുമൊക്കെ പഠിത്തം കഴിഞ്ഞ് കുട്ടികളും പണിമാറിയ പെണ്ണുങ്ങളും തിരിച്ചെത്താന്‍ തുടങ്ങി. ഏകാദ്ധ്യാപകവിദ്യാലയം ആയിരുന്നില്ല ഇവിടത്തേത്. എങ്കിലും ഉണ്ടായിരുന്നു ഒരേയൊരു എല്‍പി സ്‌കൂള്‍ ഇന്നിവിടെ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നില്ല. മടങ്ങുമ്പോള്‍ കൂട്ടമായി ചുറുചുറുക്കോടെ സ്‌കൂള്‍ വിട്ടു വരുന്ന തസ്രാക്കിന്റെ ബാല്യത്തെ നോക്കിനിന്നുപോയി . തിരഞ്ഞത് ആരെയായിരുന്നു...? പേനുകളായും ഊറാമ്പുലികളായും പുനര്‍ജനിക്കുന്ന ആത്മാക്കളെക്കുറിച്ച് വേവലാതികൊള്ളുന്ന, പരലോകം കണ്ട ചാത്തന്റേയും പുളിങ്കൊമ്പിലെ പോതിയുടെയും കഥകള്‍ മാഷ്ട്രേട്ടമ്മാര്‍ക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്ന ആരെങ്കിലും ഉണ്ടാവുമോ ഇവര്‍ക്കിടയില്‍ ? ഒരുകുഞ്ഞാമിന,? തെക്കന്‍ വല്‍താവാന്‍ കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരു ചാന്തുമുത്തു, .? ഇരുപതു വയസ്സിന്റെ കുട്ടിത്തമായി തൊട്ടിലിലാടുന്ന ..ഒരു ചെറിയവലിയ അപ്പുക്കിളി..?. കരുവ് എന്ന ഒരു പേരുകാരനെങ്കിലും... ഉണ്ടായിരിക്കും. ഉറപ്പ്. ജനിത്തുടര്‍ച്ചകളുടെ സത്യം ഖസാക്കിനെപ്പോലെ ഉള്‍ക്കൊണ്ട മറ്റൊരു ദേശമില്ല എന്നു ഇതിഹാസത്തിന്റെ വരികളിലൂടേയും വരികള്‍ക്കിടയിലൂടെയും കണ്ണിന്റെ കെട്ടഴിച്ചു വിടുമ്പോള്‍ ഓരോ വായനക്കാരനും അറിയുന്നു. ഇവിടെയെത്തുന്ന ഓരോ പഥികനും ഉണ്ടാവുന്നു അതേ തിരിച്ചറിവ്. അതെ ,എല്ലാം ആവര്‍ത്തിക്കുന്നു മഞ്ഞും പുല്ലും കരിമ്പനയും എല്ലാം.. അസ്തമയം പൂത്ത താഴവര കണ്ട് അതിശയിച്ചാഹ്ലാദിച്ച് വേരുപിടിച്ചുപോയ ചേച്ചിയും അനന്തപ്രയാണത്തിന്റെ മറ്റൊരിടവേളയില്‍ വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടിയിട്ടും തിരിച്ചറിയാതെ പോയ അനിയത്തിയും എല്ലാം. പുനര്‍ജനികള്‍. വേദനയില്ലാത്ത ആസക്തിയില്ലാത്ത ആവര്‍ത്തനങ്ങള്‍. എന്നിട്ടും കര്‍മചക്രത്തിന്റെ കറക്കത്തിന്റെ ഈ നൈരന്തര്യത്തില്‍ അവസാനമില്ലാത്തതുകൊണ്ടുമാത്രം ആവര്‍ത്തനവുമില്ലാഞ്ഞും എല്ലാ മാറ്റങ്ങളേയും അതിജീവിച്ചുകൊണ്ടും നിലകൊള്ളുമായിരിക്കാം ഈ ഖസാക്ക് .കാലാതിവര്‍ത്തിയായി ..... ഇത് തസ്രാക്കിലൂടെയല്ല മറിച്ച് ഖസാക്കിലൂടെ ക്കടന്നുപോകുന്ന എതൊരു പഥികന്റേയും സ്വപ്നം.
(കുപ്പാണ്ടി ശിവന്‍ ഈയിടെ (ജൂലൈ 2011 ) അന്തരിച്ചു. അറബിക്കുളവും ഞാറ്റുപുരയും ഓ വി വിജയന്‍ സ്മാരകസമിതി ഏറ്റെടുക്കാനുള്ള ഒരുക്കങ്ങള്‍ ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നു. അധികം താമസിയാതെ ജില്ല ടൂറിസം വികസനസമിതി തസ്രാക്കും അതിനോട് തൊട്ടു കിടക്കുന്ന പെരുവെമ്പും പൈതൃക ഗ്രാമമായി പ്രഖ്യാപിക്കും എന്നറിയുന്നു. )

you can watch the docufiction in this link

http://pressfour.com/NEW/2010/02/19/%E0%B4%96%E0%B4%B8%E0%B4%BE%E0%B4%95%E0%B5%8D

Check out Mathrubhumi Yathra || ആത്മരതിയുടെ അശ്വവേഗങ്ങള്‍, Travel Blog

2011-01-13T00:03:00.001-08:00

Check out Mathrubhumi Yathra || ആത്മരതിയുടെ അശ്വവേഗങ്ങള്‍, Travel Blog

തൊഴിലന്വേഷകന്റെ ശ്രദ്ധയ്ക്ക്‌

2010-11-03T08:47:00.000-07:00

ആളെ ആവശ്യമുണ്ട്.

പ്രതിഫലം ? എന്തും.
പരിചയം? പരിഗണനീയം
അദ്ധ്വാനം? ആയാസരഹിതം.
ജോലിയോ ? പറയാം.

ചങ്ങാതീ..
സ്നേഹനിധീ..
വേണ്ട,
നോക്കേണ്ടയിങ്ങനെ.
ഈ വെറുംവാഴ്‌വല്ലാതെ
മറ്റെന്തും ചോദിക്ക്‌.

അയൽവാസീ,
ആർത്തിക്കാരാ
അയല്ക്കാരന്റെ
സൽപ്പേരിൽ
നിന്റെ
അടുപ്പെരിയുമോ?
നാലാൾ നല്ലതു പറയാൻ
നീ തന്നെ വിയർക്കണം.
വിയർക്ക്‌.
എന്റെ നല്ലപേരൊഴികേ
എന്തും അപ്പമാക്ക്‌.

പ്രണയക്കോമരമേ,
കള്ളക്കാമത്തിന്റെ
തുരുമ്പുവാൾ
ദൂരെക്കളയ്‌.
ഇനി വയ്യ നോവുകൾ.

വിമോചകവേഷധാരീ ,
വർഗ്ഗശത്രൂ
വലിച്ചുനീറ്റാതെ
വാക്കൊഴിച്ചെന്തും
ആയുധമാക്ക്‌.

എന്തും ചോദിക്ക്‌
എന്നെയൊന്നു കൊല്ല്‌.

കഥകഥയമ്മേ...

2010-11-01T18:43:00.000-07:00

കതകതയമ്മേ ...
കാനത്തമ്മേ
നെമ്മണിപെറ്‌ക്കീ
പാക്കഞ്ഞിവെച്ചൂ
പാക്കഞ്ഞികുടിക്കാൻ
എലക്കുപോയീ
എലേലൊരൂ
കാട്ടംകണ്ടൂ
കാട്ടം കഴ്കാൻ
തോട്ടീപ്പോയീ
തോട്ടീലൊരൂ
വാളേക്കണ്ടൂ
വാളേപ്പിടിയ്ക്കാൻ
വലയ്ക്കുപോയീ
വലേലൊരൂ
ഊനം കണ്ടൂ
ഊനംതുന്നാൻ
തൂശിയ്ക്കുപോയീ
തൂശീം തട്ടാനും
പറന്നുപോയീ.............

`ദ്‌ന്താ ഈയ്യമ്മ രാവിലേണീട്ട്‌ പാട്ടും പദൂമൊക്ക്യായിട്ട്‌!' ന്നല്ലെ അപ്പൂട്ടന്നായരേ ആ നോട്ടത്തിന്റെ അർത്തം. മനസ്സിലായീട്ടോ. ഒര്‌ കാര്യൂണ്ടേയ്‌. ന്റെ മക്കളേ തൊട്ടിലാട്ടുമ്പോ ഞാൻ മൂളിയ പാട്ടാണിതേയ്‌. എന്റമ്മ എന്നീം അമ്മേ അമ്മമ്മീം .... അങ്ങനങ്ങനെ..
ഈ തരത്തില്‌ ചെല പാട്ടൊക്കെ ണ്ടാവും എല്ലാ അമ്മാര്‌ക്കും ല്ലേ? (ചെല അച്ചമ്മാര്‌ക്കുംട്ടോ ). ഓരോ വരി പാട്‌മ്പഴും ന്റെ ഉണ്ണി അതിനൊപ്പിച്ച്‌ മൂളിത്തരും. ഒറങ്ങണവരെ കതപ്പാട്ട്‌ നിർത്താൻ സമ്മതിക്കില്ല്യ. നിർത്ത്യാ തൊട്ടിലീക്കെടന്ന്‌ കരഞ്ഞ്നെലോളിച്ച്‌ പെരപൊളിക്കും ചെക്കൻ. ന്നലെ അവനോട്‌ അക്കതയൊക്കെ പറഞ്ഞു ഞാന്‌. ഡബ്ബ്‌ള്‌വേഷ്ട്യൊക്കെ ഉട്ത്ത്‌ കുട്ടപ്പനായി ആപ്പീസിപ്പോണോനോട്‌ അക്കതപറയാനാ തോന്നീത്‌ന്ന്‌ വെക്ക്യാ. ‘ദ്ന്താ അമ്മയ്ക്കിപ്പൊരു ഗൃഹാതുരത്വം?’ ന്ന്‌ നല്ല വടിവ്‌ള്ള മലയാളത്തില്‌ അവൻ ങ്ടൊര്‌ ചോദ്യം. ഞാനങ്ങ്ട്‌ അന്തിച്ചുപോയില്ല്യേ ന്റമ്മൂട്ട്യമ്മേ! അവൻ പറഞ്ഞപ്പഴല്ലേ ഗുട്ടൻസ്‌ വെളിച്ചത്തായത്‌ . കേരളപ്പെറവിയായിട്ട്‌ അവര്‌ കൂട്ടുകാര്‌ കുട്ട്യോള്‌ ബെറ്റ്‌ വെച്ചിരിക്കുണൂത്രേ. ഇന്നത്തെ ദിവസം മലയാളിക്കൂട്ട്വാര്‌ തമ്മ്‌ത്തമ്മില്‌ മലയാളം പറഞ്ഞില്യാച്ചാല്‌ ചെലവ്‌ ചിയ്യണ്ടിവരുംന്ന്‌ . നന്നായീ മോനേന്ന്‌ ഞാനും പറഞ്ഞു. കൊല്ലത്തില്‌ ഒരീസംന്ന്ണ്ടെങ്കിലൊരീസം. അങ്ങനെ അവർക്കൊരു വാശിതൊന്നീല്ലോ. ഇദ്‌പോലെ ചെല ചെർപ്പം കുട്ട്യോള്‌ വിചാരിച്ചാത്തന്നെ വല്യ കാര്യാണേയ്‌.

ഒര്‌ കാര്യംണ്ട്‌ട്ടോ അപ്പൂട്ടന്നായരേ , മലയാളം മരിക്കുണൂ, മലയാളിയ്ക്ക്‌ ബാഷാസ്നേഹം കൊറവാന്നൊക്കെ എല്ലാരും പറയും. മലയാളിത്തം ബാഷേല്‌ മാത്രം മതിന്ന്തോന്നും ഇബരൊക്കെ പറേണകേട്ടാല്‌ . ന്ന്‌ട്ടോ, നാട്ടില്‌ ചെലര്‌ണ്ട്‌ പറച്ചിലിലൊക്കെ മലയാളൂം ചിന്തിക്കണതും പെരുമാറണതും ഒക്കെ വേറെ ഏതൊക്ക്യോ ഗൊസായീടേ ബാഷേലും. ഇത്ര കൊട്ടിഗ്ഗോഷിക്കാൻ മാത്രം നൊമ്മടെ ബാഷയ്ക്ക്‌ സ്വന്തായി എന്ത്‌ കെട്ടീരിപ്പാള്ളത്‌? പ്രായം കൊണ്ടന്നെ എത്ര ചെറുപ്പാണ്‌ നൊമ്മടെ മലയാളം .കൊണ്ടും കൊടുത്തും വളർന്നൂന്നൊന്നും പറയാറായിട്ടൂല്ല്യ. മറ്റുള്ളൊരുടേന്നൊക്കെ കടംകൊണ്ടത്‌ ഇനിവേണം കൊടുക്കാൻ. അതിന്‌ വളരണം. വെറ്‌തേ ഒറ്റയ്ക്കെങ്ങന്യാ വളര്‌ക? അതിന്‌ അതിനെപ്പോറ്റണോർടെ മനസ്സു വേണല്ലോ ആദ്യം വളരാൻ. മലയാളിത്തം ന്ന്‌ പറഞ്ഞാല്‌ ബാഷ മാത്രല്ല, പിന്ന്യോ? നൊമ്മള്‌ ശ്വസിക്കണ വായൂല്‌വരെ നെറഞ്ഞ്‌ നിക്കണ്ടതായ ഒരു സംബവാണേയ്‌. നേർക്ക്‌ നേരെ വന്ന്പെട്ടാ ഒര്‌ നിവൃത്തീല്യാച്ചാലേ ഒന്ന്‌ ചിരിക്കാനും വർത്താനം പറയാനും തന്നെ മുതിര്‌ള്ളൂ. നേരെ നടക്കണോനെ എങ്ങന്യാ എടങ്കാലിട്ട്‌ വീഴ്ത്താന്നാ എപ്പളും ചിന്ത. നല്ലകാലത്തിനോ കഷ്ടകാലത്തിനോ ഒര്‌മിച്ച്‌ നാലാൾടെ മുമ്പില്‌ വന്നുപെട്ടൂന്നിരിക്കട്ടെ , ദ്പോലെ സ്നേഹിതരെ കാണില്ല്യ. ഒരാള്‌ മറ്റാൾടെ പൊറൂം ആസനൂം വരെ മാന്ത്ണ ഒത്തൊര്‌മ. അല്ലാച്ചാലോ ചേറും ചളീം വാരിയങ്ങ്ടെറിയലും വിഴ്പ്പലക്കലും കെട്‌മ്പും കുശ്‌മ്പും പറച്ചിലും .... . ചെല ഉത്തരംതാങ്ങ്യോൾടെ വാല്‌മ്മത്തൂങ്ങി എപ്പളുംണ്ടാവും കൊറെ റാൻമൂള്യോള്‌ . ഇദൊക്കീം കണ്ടിട്ടല്ലേ പ്പഴത്തെ കുട്ട്യോള്‌ പടിക്കണത്‌. ചെലപ്പോ ഒക്കെ കണ്ട്‌ മട്ക്കുമ്പോ അവർക്കായിരിക്കും നല്ല പുത്തി തോന്നണതല്ലേ?

യ്യോ ! ദാ മറന്നത്‌. ന്റ്യോരു പുത്തി അരണപ്പുത്യന്ന്യാണേ ന്റമ്മൂട്ട്യമ്മേ. ഈ പഴേപാട്ടൊക്കെ ഒന്ന്‌ സീഡീലാക്കാന്ന്‌ച്ച്‌ട്ട്‌ വന്നതാ ഞാന്‌. വയസ്സാവല്ലേ. ഓർമ്മ്യോന്നും നൊമ്മള്‌ വിളിച്ച വഴിക്ക്‌ വരണില്ല്യാന്നേയ്‌. കൊറേ ദിവസായി വിജാരിക്ക്‌ണൂ ഒക്കെ ഒന്ന്‌ സൂക്ഷിച്ച്‌ വെക്കണമ്ന്ന്‌ . എന്നെങ്കിലും ഒര്‌ കാലത്ത്‌ ന്റുണ്ണിക്കണ്ണമ്മാര്‌ക്ക്‌ അവരടെ മക്കള്‌ക്ക്‌ വേണം ന്ന്‌ തോന്ന്യാ ഒപയോഗിക്കാലോ. ല്ല്യാച്ചാലും അതവടീരിക്കും. അതിനിപ്പോ ചെല്ലും ചെലവും ഒന്നും കൊടുക്കണ്ടാല്ലോ... അപ്പൂട്ടന്നായര്‌ ന്താ ഒന്നും മിണ്ടീല്ല്യ? ഞാമ്പറഞ്ഞത്‌ ശര്യല്ലാന്ന്‌ണ്ടോ?

പ്രസംഗമത്സരം

2010-10-27T09:02:00.000-07:00

(ഹാവൂ !സമാധാനായി അപ്പൂട്ടന്നായരേ , അപ്പൊ തൊടരാംന്നൊരു മനസ്സൊക്കെ ണ്ടായി വര്‌ണ്ണ്ട്‌. വെളംബരത്തിന്‌ 12 ആളോള്‌ മറോടി തന്നൂന്നുള്ളതേ വല്യ കാര്യാണേയ്‌. ഉപാസനയില്‍ത്തന്നെ തൊടങ്ങിന്നുള്ളതും ഒരു നിമിത്തം തന്നെ. ഒക്കേം ഒരു ഉപാസനയായിക്കൂട്ടാന്‍ ആരൊക്കെയോ എവിടൊക്കെയോ ഇരുന്നു ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കണ തോന്നല്‍ . അതു മാത്രല്ല എല്ലാരും നല്ലോണം അനുഗ്രഹിക്കേം ചെയ്തിരിക്കുണൂ. എല്ലവരോടും നന്ദീണ്ട്ട്ടോ. കാവലാനേ ചിന്തേരും ചാന്തും തയ്യറാവ്ണ്ണ്ട്‌ . സിമി, എല്ലാ പോസ്റ്റിനും വേണ്ടാന്നല്ലേള്ളൂ? എടയ്ക്കൊക്കെ ഒരു കത്തെഴുതാം ല്ലേ? . രാധേ.. വെട്ടു തടുക്കാം മുട്ടു തടുത്തൂടാന്നൊരു ചൊല്ല്ണ്ട്‌ ഞങ്ങടെ നാട്ടില്‌. വാക്കും പറച്ചിലും ഒക്കേം ഒരു തരം മുട്ടന്നേല്ലേ ? അതും തടുത്തൂടാന്നു കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കണോ? . ആശംസിച്ചോര്‍ക്കൊക്കേം ഒരുപാട്‌ നന്ദി. പേശാമടന്തക്ക്‌ പറയാനുള്ളത്‌ പറയാന്‍ പോവാണ്‌. പറേണതിലൊക്കെ മിക്കവാറും പേശാമടന്ത ഒരു കഥാപാത്രം തന്നയാണേയ്യ്‌ . എന്നാലും ഒക്കീം ഞാന്‍ ഞാന്‍ ന്ന്‌ വെച്ച്‌ പറേമ്പോ ഈ കേക്കണോര്‍ക്ക്‌ ഒരു സുഖണ്ടാവില്യാന്നൊറപ്പ്‌. അതോണ്ട്‌ നേരത്തിനും കാലത്തിനും ചിറ്റുപാടിനും ഒപ്പിച്ച്‌ ഇവളൂം മാറീന്നു വരും .മട്ടും ഭാവോം പറച്ചിലിന്റെ ഒരു രീതീടീം കാര്യാണ്‌ പറേണത്‌. ... )

ഒരു ശുദ്ധ നാട്ടുമ്പുറത്തുകാരിപ്പെണ്‍കുട്ടിയുണ്ടായിരുന്നു. പഠിക്കാന്‍ മിടുക്കി. പക്ഷേ ആളൊരു സ്വപ്നജീവി. കൂട്ടുകാര്‍ക്കൊപ്പമുള്ള കളിവിളയാട്ടുബഹളങ്ങളില്‍പ്പോലും ഒറ്റപ്പെട്ടു നിന്നവള്‍. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അഹംഭാവി എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടവള്‍. .ഒരുപാട്‌ അംഗങ്ങള്‍ ഉള്ള കൂട്ടുകുടുംബത്തില്‍ വളര്‍ന്നു .മക്കളാകുന്ന കേന്ദ്രത്തെ ചുറ്റുന്ന ഗ്രഹങ്ങളായി അച്ഛനമ്മമാര്‍ മെല്ലെമെല്ലെ മാറാന്‍തുടങ്ങിയിരുന്ന ഒരു കാലം. സാധാരണ ഉണ്ടാവാറുള്ള ചെറിയ ചെറിയ ഉപ്പേരിപ്പിണക്കങ്ങളൊഴിച്ചാല്‍ കുടുംബാന്തരീക്ഷം ശാന്തവും സ്വച്ഛവുമായിരുന്നു. ആ തണല്‍ വിട്ട്‌ ,ഞാനും എന്റെ കെട്ട്യോളും കുട്ട്യോളും മാത്രം എന്നു ചിന്തിക്കാന്‍ അച്ഛനായില്ല. കൂട്ടുകാരുടെ വീടുകളിലെ ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളും അവര്‍ക്കുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങളും അസൂയയോടേ നോക്കിക്കാണുമായിരുന്നു അവള്‍ .പുലര്‍ന്നന്തിയോളം അടുക്കളയില്‍ മടയ്ക്കാനല്ലാതെ സ്നേഹിക്കാനും ഓമനിക്കാനും നേരമില്ലാത്ത അമ്മ. ചെറിയ വരുമാനത്തില്‍ വലിയൊരു കുടുംബത്തിന്റെ ഭാരം താങ്ങുന്നതിന്റെ ഞെരുക്കവും മനോമുട്ടുമായി അച്ഛന്‍. അമ്മാമന്‍മാര്‍ ,വലിയമ്മമാര്‍,ചെറിയമ്മമാര്‍,ഏട്ടന്‍മാര്‍ . വന്നവരും പോയവരുമടക്കം പെങ്കുട്ട്യാണെന്ന ഒര്‍മ്മപ്പെടുത്തലും അടക്കൊതുക്കഗീതയുമായി ആളുകളൊത്തിരി. എല്ലാ തിരക്കുകള്‍ക്കിടയിലും ആശ്വാസമായി ഉണ്ടായിരുന്നത്‌ അക്ഷരങ്ങള്‍ മാത്രം. പുസ്തകങ്ങള്‍വിലകൊടുത്തു വാങ്ങാനുള്ള സാഹചര്യമല്ലായിരുന്നു. വലിയ ക്ളാസ്സുകളില്‍ പഠിക്കുന്ന ഏട്ടന്‍മാരുടേയും ചേച്ചിമാരുടെയും പുസ്തകങ്ങളടക്കം കിട്ടിയതെല്ലാം വായിച്ചു.കയ്യിലൊന്നും തടയാഞ്ഞാല്‍ വായിച്ചതുതന്നെ തിരിച്ചും മറിച്ചും വായിച്ചു ഓരോ വായനയിലും പുതിയ പുതിയ അര്‍ത്ഥങ്ങളും അനുഭവങ്ങളും ഉരുത്തിരിയുന്നതുകണ്ട്‌ അതിശയിച്ചു.

അയ്യയ്യോ ! ന്റെപ്പൂട്ടന്നായരേ ദാപ്പൊ നന്നായത്‌.
പ്രസങ്ങമത്സരംന്ന്‌ തലക്കെട്ടും കൊട്ത്തിട്ട്‌ പറയണംന്നു വിചാരിച്ചതൊന്ന്‌. പറഞ്ഞു വന്നപ്പൊ ദാ കെടക്കുണൂ അദ്‌ വേറേ എന്തൊക്യോ ആയി.
'ആ പെങ്കുട്ടീടെ ജീവചരിത്രം വള്ളിപുള്ളിവിടാതെ പറയാന്‍പോവാണോ ഈയ്യമ്മ? നൊമ്മടെ വാസേവന്നായരെപ്പോലുള്ള വല്യവല്യ ആളോള്‌ പറഞ്ഞതിനപ്പറം എന്തു നൊസ്റ്റാള്‍ജ്യ ?എന്തു തറവാട്‌ ?നാലുകെട്ട്‌ ?ദാരിദ്ര്യം ? ഒറ്റപ്പെടല്‍ ? '
ന്നൊക്കെ ചോദിക്കാന്‍ വര്‌ാ നിങ്ങള്‌ ? എന്തായാലും നന്നായി. ഞാന്‍ പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു കാട്‌ കേറി ങ്ങനെ പോവായിരുന്നു. അപ്പഴല്ലെ നിങ്ങടെ കണ്ണില്‌ ആ ചോദ്യം കെടന്ന്‌ പര്‌ങ്ങണത്‌ കണ്ടത്‌. പറേണതിന്റെ ഒരു രീത്യന്നെ മാറിപ്പോയതും ഇപ്പഴാ നോക്കീത്‌ .

നൊമ്മടെ കുട്ടി എട്ടാം ക്ളാസ്സില്‍ പഠിക്കണ കാലം. ഒരീസം ഇസ്കൂളില്‌ ഒരു പ്രസങ്ങം പറേണ മല്‍സരം.അവളും പ്രസങ്ങിച്ചു. ഒന്നാമത്തെ സമ്മാനം കിട്ടൂം ചീതു. എന്നിട്ടോ. ദാ കെടക്കുണൂ. ജില്ലാതലത്തിലും പ്രസങ്ങിക്കണം .അതിനു തെരഞ്ഞെടുത്തു. പോയേ പറ്റൂന്ന്‌ എഡ്മാഷ്‌. വീട്ടിലെ കാര്യം നടേ പറഞ്ഞൂലോ .ടീച്ചര്‍മാര്‍ക്ക്‌ കൊണ്ടോവാന്‍ വയ്യെങ്കി വേണ്ടാ ന്ന്‌ വീട്ട്കാര്‌ . കരച്ചിലും പിഴിച്ചിലുമായി . മല്‍സരം നടക്കണ കാളേജില്‍ ജോലിചെയ്യണ ഒരു കുട്ടീണ്ടായിരുന്നു. അവള്‍ടെകൂടെ പൊക്കോളാന്‍ ഒടുക്കം സമ്മതം കിട്ടി. മഹാത്മാഗാന്ധീടേ പെറന്നാളന്നായിരുന്നു . ഗാന്ധിത്തൊപ്പീം കദറും ഇട്ട ഒരുപാടാളോളുണ്ടായിരുന്നു .നല്ല വൃത്തിയായി പ്രസങ്ങിച്ചു. സമ്മാനൂം കിട്ടി. പത്തിരുപത്തഞ്ചു കിലോമീറ്റര്‌ ബസ്സില്‌ പോണതല്ലെ. കുട്ടിക്ക്‌ ഒന്ന്‌ ശങ്ക തീര്‍ക്കണംന്നു തോന്നി. ചേച്ചി ഉച്ചക്ക്‌ വരാന്നു പറഞ്ഞു പോയതാണ്‌. ഒരു ഗാന്ധിത്തൊപ്പിക്കാരന്‍ അമ്മാമനോട്‌ മൂത്രപ്പൊര എവിട്യാന്നു ചോദിച്ചു. മല്‍സരം കഴിഞ്ഞ ഉടനെ 'മിടുക്കീ, കലക്കീ 'ന്ന്‌ കവിളില്‍ തട്ടീരുന്നു ഈ അമ്മാമന്‍. മിടുക്കിക്കുട്ടി ബാ ഞാന്‍ കാണിച്ചുതരാല്ലോന്നു മുന്നില്‌ നടന്നു അമ്മാമന്‍. നടക്കണെന്റെ എടേല്‌ കൊറേ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ചോദിച്ചു .തൊട്ടും തടവീം വാത്സല്ലിച്ചു. എട്ടാംക്ളാസ്സുകാരിക്ക്‌ ഒരു സംശയം അമ്മാമന്റെ സ്നേഹം കൊറച്ച്‌ കൂട്ണ്ടോന്ന്‌. ഒടുക്കം മൂത്രപ്പൊരേലും ഒപ്പം അമ്മാമനുണ്ട്‌. സൂക്കട്‌ മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും പേടിച്ച്‌ വെറച്ച്‌ ശങ്കതീര്‍ക്കാനൊന്നും നിക്കാതെ ഓടി .ഹാളില്‌ വന്നപ്പോ ചേച്ചിയുണ്ട്‌ . ഒരാളോടും ഒറ്റ വസ്തു പറയാന്‍പറ്റീല്യ കുട്ടിക്ക്‌. എങ്ങന്യാ പറയ്യാ? ആദ്യം കേക്കണത്‌ ഇതല്ലേ ..
അപ്പഴും പറഞ്ഞില്ലെ നെന്നോട്‌ .....

അല്ല അപ്പൂട്ടന്നായരേ ,അമ്മൂട്ട്യമ്മേ, നിങ്ങടെ പെങ്കുട്ടി നിങ്ങടട്‌ത്ത്‌ പറയ്യോ ഇതുപോലൊരു കാര്യം? നീപ്പൊ പറഞ്ഞൂന്നന്നെ ഇരിക്കട്ടെ , നിങ്ങളെന്താ തിരിച്ച്‌ പറയാ?

.

പെണ്ണത്തം ...പൊന്നത്തം

2010-10-14T02:42:00.000-07:00

'അരിമണിയൊന്നു കൊറിക്കാനില്ല തരിവളയിട്ടു കിലുക്കാന്‍ മോഹം.'
അമ്മുട്ട്യമ്മ കേട്ടിട്ട്ണ്ടോ ഈ ചൊല്ല്‌? നൊമ്മടെയൊക്കെ ആശയ്ക്കൊന്നും ഒരതിരും ല്യാലോ ന്റെ ദൈവേ ന്ന്‌. എന്നാലോ. ഈ ആശകളൊക്കെ നെറവേറിക്കാണാനുള്ള ആയസ്സും ആരോഗ്യൂം ആസ്തീം ഒക്കേണ്ടോ ?അതില്യതാനും. നൊക്യോടം കൊണ്ട്‌ ഇദ്‌ പഴംചൊല്ലാണ്‌ന്നൊന്നുംപറയാന്‍ പറ്റില്യ .അല്ലെങ്കില്‌ ഏത്‌ പഴംചൊല്ലിനാ പുതുമ മങ്ങീട്ട്ള്ളത്‌ ല്ലേ?
ഉം ..ഉം ..ആ വെള്ളെഴുത്ത്‌ കണ്ണടേടെ മോളില്‌ക്കൂടി ന്നെ ങ്ങനെ തുറിച്ചു നോക്കോന്നും വേണ്ടാ അപ്പൂട്ടന്നായരേ ,' ഈയ്യമ്മക്ക്‌ വേറേ പണിയൊന്നൂല്യേ ആ നായര്‌ ആപ്പീസിന്നു ഉച്ചയ്ക്കുണ്ണാനെത്ത്മ്പഴക്കും എന്തെങ്കിലും വെച്ച്ണ്ടാക്കോന്നും വേണ്ടേ 'ന്നൊക്ക്യാ ആ നോട്ടത്തിനര്‍ത്ഥം ന്നു നിക്ക്‌ അസ്സലായിട്ടറിയാം. വെച്ച്ണ്ടാക്കല്‌ പണിപോലെ ഇപ്പൊ എള്‌പ്പംള്ള പണീല്യാന്നായിട്ട്ണ്ട്‌. ‌. എന്താ കായ്കറ്യോള്‍ടെ ഒക്കെ ഒരു വെല. കാശ്‌ കൊട്‌ത്ത്‌ ഒന്നും വാങ്ങാണ്ടാലോ. നൊമ്മടെ വീകെയെന്നില്ലേ...മനസ്സിലായില്ലേ?വടക്കേ കൂട്ടാല നാരാണന്നായരേയ്‌ ..തിര്‌ല്വാമലേലെ ? മൂപ്പരടെ പുസ്തകത്തില്‌ പറേണന്തി്‌ മൊളോര്‍ത്തപുളി തന്നേള്ളു ഇപ്പപ്പഴായിട്ട്‌ ആഴ്ചീല്‍ അഞ്ചു ദിവസൂം. പിന്നെ വല്ല കറമൂസങ്കായ മെഴുക്കോരട്ടീം . തൊട്ട്‌ നക്കാന്‍ ഒര്‌ ചുട്ടരച്ച ചമ്മന്തീം കൂടി ണ്ടെങ്കില്‌ കായ്കറിക്കാരന്‍ തമിഴന്‍ പോയി പണി നോക്കട്ടേന്നാ നമ്മടാള്‌ പറയാ. ന്നാലും ധ്ടീന്നു ഉണ്ണാണ്‍ നേരത്ത്‌ ആരെങ്കിലും കേറിവന്നാല്‍ എന്താ ചിയ്യാ .വെറും തറവാട്ട്പുളീം കൂട്ടി ചോറ്‌ കൊട്ക്കാന്നു വെച്ചാല്‌ നമ്മള്‌ വീട്ടിലിരിക്കണ പെണ്ണ്‌ങ്ങള്‍ക്കല്ലേ അതിന്റെ മോശത്തരം.

അയ്യയ്യേ..!, ഇതാ പറേണ്‌ .എന്തൊക്കെ വര്‍ത്താനം പറഞ്ഞ്‌ വന്നാലും അത്‌ വഴിചിറ്റിത്തിരിഞ്ഞു അട്ക്കള വര്‍ത്താനത്തില്‌ പോയിനില്‍ക്കുംന്നു . ഈ പെണ്ണ്‌ങ്ങള്‍ടെ ഒര്‌ കാര്യേയ്‌. അല്ല അതില്‍പ്പന്താ ത്ര മോശം വിചാരിക്കാന്‍ല്ലേ ? നൊമ്മടെ സാറാജോസഫ്‌ ടീച്ചറും ഒക്കെ അതന്നീല്ലെ പറേണ്‌? അട്ക്കള തിരിച്ച്‌ പിടിക്കണംന്നു. അതു പോട്ടെ പറഞ്ഞു വന്നത്‌ അതൊന്നും അല്ല . ഈ സൊര്‍ണ്ണപ്രാന്ത്‌ പിടിച്ച പെണ്ണ്‌ങ്ങള്‍ടെ കാര്യാണേയ്‌. വര്‍ത്തമാനക്കടലാസ്സില്‌ ഒറ്റ ദിവസം തെറ്റാതെ ണ്ട്‌ വാര്‍ത്തകള്‌ പത്തു പവന്റെമാല പൊട്ടിച്ചു ,ബൈക്കില്‍ വന്നു മാലപൊട്ടിച്ചു ,വീട്‌ കുത്തിത്തൊറന്ന്‌ നൂറു പവന്‍ കൊണ്ടോയീ ന്നൊക്കെ. എന്തൊക്കെ പരിഷ്കാരം പറഞ്ഞിട്ടെന്ത്‌ കാര്യം. ഈയ്യൊരു കാര്യത്തില്‍ മാത്രം നൊമ്മടെ മലയാളിക്ക്‌ അശേഷം പുരോഗമനം ല്ല്യാണ്ടായീലോ . കഴിഞ്ഞാഴ്ച്ച നൊമ്മടെ കുട്ടിശ്ശങ്കരക്കിടാവിന്റെ എളേമോന്റെ മകള്‍ടെ കല്യാണത്തിന്‌ പോയിട്ട്‌ ഞാനങ്ങ്ട്‌ അന്തിച്ച്‌ പോയി. നാടായ്‌ നാടൊക്കെ നടന്ന്‌ ജ്വല്ലറിയായ ജ്വല്ലറിയൊക്കെ കേറിയെറങ്ങീട്ടായിരുന്നൂത്രേ പണ്ടം വാങ്ങിക്കൂട്ടീത്‌. ആയമ്മ വല്യ ഫെമിനിസ്റ്റാന്നൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടെന്താ കാര്യം ? അണ്ടീടട്ത്തെന്തുമ്പൊ എത്‌ മാങ്ങയ്ക്കും ണ്ടാവും പുളിപ്പ്‌. (അല്ലപ്പൂട്ടന്നായരേ ന്താ ഒര്‌ ചിരി. ഈ ചൊല്ല്‌ ബടയ്ക്ക്‌ പറ്റില്യാന്ന്ണ്ടോ?).

മയിലാടുണൂന്ന്‌ വെച്ചിട്ട്‌ കോഴീം ആടാന്‍ തൊടങ്ങുണുന്നുള്ളതാ അതിലേറെ കഷ്ടം. ഉള്ളോര്‌ ഉള്ള പോലെ കാണിക്കുണൂന്നു വെച്ചിട്ട്‌?.ല്യാത്തോരും ങനെ തൊടങ്ങ്യാലോ? കടും കള്ളീം വാങ്ങിച്ച്‌ പണ്ടം ണ്ടാക്കും. ന്ന്‌ട്ട്‌ വല്ല കള്ളനോ കാപ്പാനോ കൊണ്ടോയിക്കൊട്ക്കൂം ചിയ്യും. അതും അല്ല ജീവനും ആപത്തന്നേല്ലേ. ഇപ്പൊ നൂറു പവന്‍ ന്നൊക്കെ പറേണത്‌ ഒന്നും അല്ലാണ്ടായിരിക്കുണൂ. സൊര്‍ണ്ണം പോരാണ്ട്‌ ഇപ്പൊ ഒരോര്‌ത്തര്‌ ഡയമണ്ടും വാങ്ങാന്‍ തൊടങ്ങീരിക്കുണൂ.നൊമ്മടെ യൂസപ്പ്‌രാവ്ത്തരടെ മൂത്ത മോനില്ലേ ? അഹമ്മദ്‌. ഡല്‍ഹീല്‌ പണീള്ള കുട്ടി . അവന്‍ കഴിഞ്ഞാഴ്ച്ച മൂപ്പരെ ക്കാണാന്‍ വന്നു . വടക്കേ ഇന്തീലൊന്നും ഇങ്ങനീല്യാത്രേ.നൊമ്മള്‌ മലയാളികള്‍ക്ക്‌ മാത്രേള്ളൂ പൊന്നിനോട്‌ ത്ര പ്രാന്ത്‌ ന്നു പറേണ കേട്ടു ആ കുട്ടി.

പോലീസും പട്ടാളൂം വിചാരിച്ചിട്ടൊന്നും ഒരു കര്യൂംല്യ. നൊമ്മള്‌ തന്നെ വിചാരിക്കണംന്നാണ്‌ നിക്ക്‌ തോന്നണത്‌.കഴുത്തിലും കാതിലും കയ്യിലും ഒക്കെ എന്തെങ്കിലും തെളങ്ങണത്‌ ചന്തം തന്നെ. ഒക്കെ ഒര്‌ പാകത്തിനു മതീന്നു വെച്ചാല്‌ മതീല്ലോ. വേണ്ടാന്നു വെയ്ക്കാണെങ്കില്‌ അതാണ്‌ ഉത്തമം. ഇതിപ്പൊ പൊറത്തെറങ്ങി നടക്കണംന്നു വെച്ചാല്‌ ഇന്നത്തെക്കാലത്ത്‌ അവനോനെനോക്കല്‍തന്നെ വല്യ പണിയായിരിക്കുമ്പഴാണ്‌ പണ്ടം സൂക്ഷിക്കണ പണീം കൂടി..നെറച്ച്‌ പെണ്ണത്തം കൊറച്ച്‌ പൊന്നത്തം ന്നങ്ങ്ട്‌ തീരുമാനിച്ചാപ്പോരെ?! മതീല്ലോ ,നൊമ്മള്‌ പെണ്ണങ്ങള്‌ മാത്രം തീരുമാനിച്ചാല്‍ മതിലോ. ...ന്താച്ചാല്‍ ഈ ഡിമാന്‍ഡ്‌ പറേണ ആണ്‍കുട്യോള്‍ടെ അമ്മമാരും നൊമ്മടെ കൂട്ടര്‌ തന്യാണല്ലോ...
പറേണതില്‌ വല്ല ശരികേടും തോന്ന്യോ അപ്പൂട്ടന്നായരേ?

അല്ലാ.. നല്ല മുരിങ്ങേല മൊളോഷ്യത്തിന്റെ മണം വരുണൂലോ അമ്മുട്ട്യമ്മേ. മൊളോര്‍ത്തൊളിക്ക്‌ പറ്റിയ കൂട്ട്‌ മുരിങ്ങേല്യാന്നു ഇന്നലെക്കൂടി പറഞ്ഞേള്ളു മൂപ്പര്‌. ഏയ്‌. വേണ്ട അമ്മൂട്ട്യമ്മേ.. മണം വന്നപ്പൊ ഒരു കൊതി പറഞ്ഞൂന്നേള്ളു. നാളെയാവട്ടെ ,കഴിഞ്ഞ കര്‍ക്കടകത്തില്‌ വെച്ച മുരിങ്ങത്തറി നല്ലോണം തളിര്‍ത്ത്‌ നിക്കണ്‌ണ്ട്‌. അസ്സലൊരു മൊളോഷ്യം വെച്ചിട്ടന്നെ കാര്യം..ന്നാപ്പിന്നെ യാത്രീല്യ. മുപ്പര്‌ ഉണ്ണാന്‍ വരണ്ട നേരായീന്നാ തോന്നണേ...

കാലത്തെ തോല്‍പ്പിച്ചോര്‍ക്ക്‌.........

2010-10-03T05:22:00.000-07:00

ഒരു പോള കണ്ണടയ്ക്കാന്‍ പറ്റീല്യ ഇന്നലെ രാത്രി.
ഇന്നാളൊരീസം അമ്മുട്ട്യമ്മ്യ പറഞ്ഞദന്യാ ശരി.
ഈ ടീവീപ്പെട്ടീല്‌ നോക്കാതീം വര്‍ത്തമാനക്കടലാസ്സ്‌ വായിക്കാതീം ഇര്‌ന്നാത്തന്നെ മനിഷ്യര്‍ക്ക്‌ ജീവിതത്തില്‌ സമാധാനം കിട്ടും. .
കണ്ടില്ലേ ഇന്നലെ? കാണാന്‍ വയ്യ. എടനെഞ്ഞ്‌ പൊട്ടിപ്പോണ പോലെ തോന്നി.
ഇതൊക്കെ കാണണതിലും ഭേദം ചെല പെങ്കുട്ട്യോള്‌ കൊഞ്ചിക്കൊണ്ട്‌ കാണിക്കണ കോമാളിത്തോം കോപ്രായോം ഒക്കെത്തന്യാന്നു തോന്നിപ്പോയി.
ന്റെമ്മൂട്ട്യമ്മേ! ഇക്കുട്ട്യോള്‍ക്കൊക്കെ എന്താ ങ്ങനെയൊക്കെ തോന്നാന്‍!
ഇതിപ്പോ അവനോനെ ഹിംസിക്കണൂന്നുള്ളതല്ല ,
പോയോര്‍ക്ക്‌ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അങ്ങട്‌ പോവേ വേണ്ടൂ .
പെറ്റുപോറ്റിയ അച്ചന്റെ, അമ്മടെ ഒക്കെ ഉള്ളുരുക്കം എന്തായിരിക്കുംന്ന്‌ ഒരു മിനിട്ട്‌ ആലോചിക്കാന്‍ തോന്ന്യോ ?
നെരന്നങ്ങനെ കെടക്കാ! വെഷം കഴിച്ചതാത്രേ.
പത്തു പതിനേഴ്‌ വയസ്സാക്മ്പഴക്കും ഒക്കീം ഇട്ടെറിഞ്ഞ്‌ പോവാന്‍ തക്കോണ്ണം വല്യ എന്തു സങ്കടാണ്ടാവാ?
ടീവീ ന്യൂസ്‌ കണ്ടതിനു ശേഷാ കടലാസ്‌ നോക്ക്യേ. ഇന്നുംണ്ട് വാര്‍ത്ത. ഫോട്ടൂംണ്ട്
ആത്മഹത്യാന്നു പോലീസുകാര്‌. ദുരൂഹം ന്ന്‌ പത്രക്കാര്‌. അന്നേഷണം വേണംന്ന്‌ നാട്ട്കാര്‌ ..

ആര്‌‍ക്ക്‌ പോയീ..? അവനോന്‍ തിന്നാതീം കുടിക്കാതീം ഊറീതൂറീത്‌ മക്കള്‍ക്ക്‌ മാറ്റീം വെച്ച്‌ കൈ വളര്‌‍ണോ കാല്‌ വളര്‌‍ണോ ന്നും നോക്കി നോക്കി ഒടുക്കം ...പോയത്‌ ആ അച്ചനും അമ്മക്കും തന്നീള്ളൂ .

അല്ല, നമ്മളിപ്പോ ഇങ്ങനോക്കെ പറയിണൂ .അക്കുട്ട്യോള്‍ടെ ഉള്ളിലെന്തായിരുന്നൂന്ന്‌ ആരു കണ്ടൂ! മനസ്സൊക്കെ പൂട്ടിക്കെട്ടി വെച്ചിട്ടല്ലേ എല്ലാരടീം നടത്തം. രാവിലെ ഇസ്കൂളിലിക്ക്‌ എറങ്ങാന്‍കാലത്ത്‌ മക്കള്‍ടെ കണ്ണില്‌ അമ്മമാരടെ കണ്ണ്‌ എടഞ്ഞിട്ട്‌ണ്ടാവില്യ. രണ്ടറ്റം കൂട്ടിമുട്ടിക്കാന്‍ കാലില്‌ ചക്രം കെട്ടി ഓടണ തെരക്കില്‌ പൊന്നുമക്കളോട്‌ ഒരു നല്ല വര്‍ത്താനം പറയാന്‍ അച്ഛന്‌ എട കിട്ടീട്ട്ണ്ടാവില്യ. നേരത്തിനു വന്ന്‌ നേര്‍ത്തേ പോണ ടീച്ചറമ്മമാര്‍ക്കും പുസ്തകത്തിന്റെ കൂമ്പാരം മറഞ്ഞിട്ട്‌ അവറ്റോള്‍ടെ പേടിച്ച്‌ വെളര്‍ത്ത മൊകം കാണാന്‍ പറ്റീട്ട്ണ്ടാവിവില്യ. അതോണ്ടാവും ല്യേ? ? അല്ല അതോണ്ടന്ന്യാവും. അല്ലെങ്കില്‌ എലിയെക്കണ്ടാലും കൂടി മലയാണ്‌ ,പുലിയാണ്‌ ‍ന്നൊക്കെ വിചാരിച്ച്‌ ആധിപ്പെട്ട്‌ നൊമ്മട്യോക്കെ കുട്ട്യോള്‍ വിശ്വസിക്കണ്ടോരേം സ്നേഹിക്കണ്ടോരേം തീണ്ടാപ്പാട്‌ ദൂരം മാറ്റി നിര്‍ത്തീട്ട്‌ ഏതൊക്ക്യോ വിളിക്ക്‌ കണ്ണും ചെവീം കൊടുക്കാന്‍ കാരണം എന്താ?
ഉള്ളില്‍ള്ള തേക്കം ആരോടും പറയാന്‍ ആവാഞ്ഞ്‌. തമ്മില്‌ തമ്മില്‌ പറഞ്ഞിട്ടും തീരാഞ്ഞ്‌. ഒക്കേറ്റിനും ഒടുവില്‍ ഒര്‌ ഗതീം ഇല്യാഞ്ഞ്‌ ......

അപ്പൂട്ടന്നായരേ നൊമ്മട്യോക്കെ കുട്ട്യോള്‌...

(ഏറെ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം ഇന്നലെ ശിവാനിടീച്ചറിനെക്കണ്ടു. നടക്കാന്‍പോലും വയ്യാതായിരിക്കുന്നു. ആളറിയാഞ്ഞാവണം അടുത്തു ചെന്നപ്പോള്‍ നരച്ച പുരികം ചുളിച്ച്‌ സൂക്ഷിച്ചുനോക്കി. ആരാ...? ---------- ആണോ? ആണെന്നും അല്ലെന്നും ഉള്ള അര്‍ത്ഥത്തില്‍ മൂളി. കൈപിടിച്ച്‌ പതുക്കെ റിക്ഷയില്‍ കയറ്റി. വീട്ടിന്റെ പടി കയറുമ്പോള്‍ ആരാണെന്നു ഉറപ്പിക്കാന്‍ തിരിഞ്ഞു വീണ്ടും നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. യാത്ര പറഞ്ഞില്ല. രക്ഷപ്പെടാനുള്ള വെമ്പലായിരുന്നു. ടീച്ചറില്‍നിന്നും ഒപ്പം വര്‍ഷങ്ങളായി വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു കുറ്റബോധത്തില്‍നിന്നും.
ഒന്നാം ക്ളാസ്സുതൊട്ട്‌ ഒരുമിച്ചുണ്ടായിരുന്ന കൂട്ടുകാരി..ടീച്ചറുടെ മകള്‍ . എന്തിനും ഒപ്പമായിരുന്നു രണ്ടാളൂം. പങ്കിടാത്ത രഹസ്യങ്ങളില്ല. അധികം ആയുസ്സെത്താത്ത കൊച്ചുകൊച്ചു പിണക്കങ്ങള്‍ പോലും അടുപ്പം കൂട്ടാനുള്ളവയായി.. ഇന്നലേയും അവള്‍ വന്നു. യാത്ര പറയുമ്പോള്‍ കണ്ട അതേ രൂപം. ചുവന്ന ജരിക വെച്ച മഞ്ഞപ്പവാട ചുവന്ന പൊട്ടുകള്‍ വിതറിയ മഞ്ഞദാവണിയും ചുവന്ന ജാക്കറ്റും..വീതിയുള്ള നെറ്റിയില്‍ വൃത്തമൊപ്പിച്ചു തൊട്ട വലിയ കറുത്ത പൊട്ട്‌. ഒരു മാറ്റവുമില്ല. വെളുത്ത വട്ടമുഖം നിറഞ്ഞു ചിരിച്ച്‌ കാലത്തെ തോല്‍പിച്ചവള്‍ നിന്നു. അന്നത്തേതുപോലെ. ഒരു വ്യത്യാസം മാത്രം..
അന്ന്‌ ആ വലിയ കറുത്ത കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞു വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ക്രിസ്മസ്‌ അവധി തുടങ്ങുന്നതിന്റെ തലേന്ന്‌. പ്രീഡിഗ്രീ ഒന്നാം വര്‍ഷ റിസല്‍റ്റ്‌ വന്ന ദിവസമായിരുന്നു. വഴിപിരിയുന്ന സമയത്ത്‌ ചിരിച്ചും കരഞ്ഞും ഇനി നമ്മള്‍ ഏതു ലോകത്തു കാണും എന്നു ചോദിച്ചു കൈപിടിച്ചപ്പോള്‍. ....അന്ന് , ആ സൂചന അറിയാനുള്ള പക്വത ഇല്ലാതെ പോയി .ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ പഠനമേശപ്പുറത്ത്‌ പുസ്തകങ്ങളേയും താഴെ കൂനിപ്പിടിച്ചിരുന്ന അവളേയും നനച്ച്‌ അന്നാ ആ പുഴ ഒഴുകുമായിരുന്നില്ല. അക്ഷരങ്ങളോടൊപ്പം അവളൂം എരിയുമായിരുന്നില്ല. എല്ലാമറിയുന്ന ചങ്ങാതിയല്ലേ എന്നിട്ടെന്തേ? എന്നു ശിവാനിടീച്ചര്‍ വിരല്‍ചൂണ്ടുമായിരുന്നില്ല.......കുറ്റവാളിയെപ്പോലെ ടീച്ചറുടെ മുന്നില്‍നിന്നു ഓടിയൊളിക്കേണ്ടി വരുമായിരുന്നില്ല....

അന്നു ആ രൂപം കാണാന്‍ ധൈര്യമില്ലാതെ പോയത്‌ ഒരു കണക്കില്‍ നന്നായി. സ്വപ്നസന്ദര്‍ശനങ്ങളില്‍ അവളിന്നും ആ പഴയ പതിനേഴുകാരി.....എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരി... )

(പേശാമ ടന്തയായി ഒളിച്ചുകഴിഞ്ഞകാലത്തെ ഒരു പോസ്റ്റ്‌ )

അമ്മയോണം

2010-08-22T04:26:00.000-07:00

പുത്തനായെന്തു മധുരംരചിക്കുവാൻ
എത്തും കിടാങ്ങൾക്കുമുമ്പിൽ വിളമ്പുവാൻ?
ഉത്രാടരാവാണുറക്കമെത്തുന്നീല
എത്രയോർത്തിട്ടൊന്നുമൊത്തേ വരുന്നില്ല.
നാളെയെൻകുഞ്ഞുങ്ങളമ്മതൻപുണ്യമാ-
ണീ രുചിയെന്നുള്ളിലേറെഗർവ്വിച്ചിടാൻ
നാളേയ്ക്കവർക്കെന്നുമോർത്തേനുണയ്ക്കുവാൻ
നാളെ,ത്തിരുവോണനാളിലെന്തൂട്ടുവാൻ?

ചേർക്കുണ്ടിലെക്കൈയ്യു നീട്ടിയ പുത്തരി
പ്രാർത്ഥനാനിർഭരം പാകമാക്കീട്ടതു
നീർത്തിയ പായിലിരുത്തിയിട്ടെങ്ങളെ-
യൂട്ടിനിറച്ചവരെന്റെ വല്യമ്മായി.
പഞ്ജരംവിട്ടു നീ പോരികെന്നുല്ക്കടം
നെഞ്ചിലെന്നും വനതൃഷ്ണ വിളിക്കിലും
നീലവാനം മോഹമുഗ്ദ്ധയാക്കീടിലും
കൂടല്ലിതോമനേ, വീടെന്നു പാടിയി-
ട്ടുള്ളിലെപ്പൈങ്കിളിച്ചങ്കിൻപിടപ്പാറ്റി
പാലൂറുമീണമുള്ളച്ചിന്തു തേൻചേർത്തു
പുഞ്ചിരിച്ചീന്തൊന്നിൽ മുമ്പിൽവിളമ്പിയി-
ട്ടെന്നേയ്ക്കുമായുള്ള മാധുര്യാമായമ്മ.
ഓർത്തേ നുണഞ്ഞുപോകുന്നു ഞാൻ കൈവിരൽ
ഓപ്പുവന്നൂട്ടിയ പായസത്തിൻരുചി!
പുന്നെല്ലവിൽ നറുംശർക്കര ചേർത്തതു
നെയ്യിൽ വിളയിച്ചു കണ്ണനെയൂട്ടീട്ട്‌
ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയതിൻ ബാക്കി വാക്കില-
ത്തുമ്പിൽ പ്രസാദമായ്‌ തന്നെന്റെ വല്യേച്ചി.
പാചകപ്പാകങ്ങൾ ,സുത്രങ്ങൾ പിന്നെയും
സ്വാദൊക്കുവാനുള്ള മേമ്പൊടിവിദ്യകൾ
രസനയ്ക്കിയന്നതാം രുചിയേറ്റിയോർ
കുഞ്ഞേച്ചിമാരവർ കൈപ്പുണ്യമാണ്ടവർ

എന്നാലുമെന്നാലുമോണമല്ലേയെന്റെ-
യുണ്ണികളല്ലേ ? ഞാനമ്മയല്ലേ?

പുത്തനുണക്കലുരിയെടുത്തൂ
പുത്തൻകലത്തിലെപ്പാലെടുത്തൂ
കല്ക്കണ്ടമിട്ടു കുറുക്കിവെച്ചൂ
മക്കളെത്തുമ്പോൾ വിളമ്പിവെച്ചൂ
ഒന്നാമൻ വന്നൂ രുചിച്ചുനോക്കീ
നന്നല്ല ,കയ്പ്പെന്നു` തട്ടിനീക്കി
രണ്ടാമൻ മുഞ്ഞി ചുളിച്ചുകാട്ടി
`വേണ്ടീരുചികൾ മടുത്തു പണ്ടേ`
പിന്നാലെവന്നവർ പിന്തുണയ്ക്കേ
എന്തു ഞാൻ ചെയ്കെന്നുഴറിനില്ക്കേ
കണ്ണീർ തുടയ്ക്കുന്നു മറ്റൊരുവൻ
കണ്ണനാമുണ്ണിയെപ്പോലുള്ളവൻ ,
പായസപ്പാത്രം തുടച്ചേ കുടിച്ചിട്ടു
പാൽവെണ്മയോലുന്ന പുഞ്ചിരി തൂകീട്ടു
പറയു`ന്നീ കയ്പ്പെനിക്കിഷ്ടമമ്മേ`.

ഇനിയെന്തുവേണമിനിയെന്തുവേണമീ-
നിറവേയെനിക്കോണമമ്മയോണം !!

(മാധ്യമം വാർഷികപതിപ്പ് 2010)‌

ജലസമാധി

2010-07-12T00:43:00.000-07:00

ഇടമഴയൊന്നു കനിഞ്ഞില്ല
ഇടവപ്പാതി കറുത്തില്ല
പൂഴിയിൽ മിഥുനം തീ പെയ്തു
പുഴ തൻ നിനവിൽ മഴ നെയ്തു.

അങ്ങു കിഴക്കേ മലമുകളിൽ
മംഗലശംഖമുയർന്നില്ല
ആടിക്കരിമുകിലെത്തീല്ല
അലറിപ്പേമഴ പെയ്തില്ല

പുലരിക്കനവിൽ പുഴ കണ്ടൂ
*കടുവർണ്ണപ്പുതുചേല പുതച്ചും
കരിനിറമാർന്നോരുടലു മറച്ചും
അലിവോലുന്നോർ
അമൃതു ചുരന്നോർ
അയലിന്നതിരില്ലാത്തുറവാർന്നോർ
തണുവിരൽ തൊട്ടുവിളിക്കുവതായി
തിരിമുറിയാതിങ്ങുതിരുവതായി.

പെയ്ത്തിൻ ഹർഷം കണ്ണീരായ്‌
പൊങ്ങീ പുളകം കുമിളകളായ്‌
പുഴ നനയുന്നു പുഴ കുതിരുന്നു
പുഴ കവിയുന്നു പുഴ പായുന്നു.

പുതുനീർപ്പെയ്ത്തിൻ സ്വപ്നം തീർന്നു
പുലരിപ്പെയ്ത്തിൽ പുഴയുണരുന്നു
പുഴ തിരയുന്നു പുഴയെത്തന്നെ
പുഴ പൊള്ളുന്നു പുഴ പ്‌രാവുന്നു
പുഴയൊരു കണ്ണീർച്ചാലാവുന്നു

***
പഴയൊരു നീർച്ചാലൊഴുകിയ വഴിയിൽ
മഴയാളുന്നു.

*ഇടശ്ശേരിയുടെ കറുത്ത ചെട്ടിച്ചികൾ

ഖസാക്കിന്റെ ശേഷിപ്പുകൾ

2010-04-19T00:34:00.000-07:00

ഖസാക്കിന്റെ ശേഷിപ്പുകൾ -ഡൊക്യുഫിക്ഷൻ

തിരക്കഥ-ജ്യോതീബായ്‌ പരിയാടത്ത്‌
നിർമ്മാണം -പ്രസ്സ്‌4 വിഷ്വൽ മീഡിയ
സംവിധാനം -ഷാനവാസ്‌ എം എ

വീഡിയോ ഡൗൺലോഡ്‌ ചെയ്യാൻ ഈ ലിങ്ക്‌ കാണുക

'ചുരം കടന്ന്‌ പാലക്കാടൻ കരിമ്പനകളിലേയ്ക്ക്‌ കാറ്റു വീശി . മാണിയന്റെ ചൂളം വിളിക്ക്‌ കാതോർത്ത്‌ മഴമേഘങ്ങൾ കിഴക്കൻമലകളിൽ യാത്രയ്ക്കൊരുങ്ങി .

ഇനിയും കെടുതി പറ്റിയിട്ടില്ലാത്ത അകലങ്ങൾ തേടി യാത്ര തുടരുന്ന ക്ഷീണിതനായ പഥികൻ .

വരുംവരായ്കകളുടെ ഓർമ്മകളിലെവിടെയോ അയാൾ കണ്ടു ഹൃദിസ്ഥമാക്കിയിയ ഇടത്താവളം.'

ശകടങ്ങൾ അവസാനിക്കുകയും പാതകൾ തുടരുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ വാഹനവും സഹയാത്രികരും വഴിയമ്പലവും എല്ലാം ചില മായക്കാഴ്ച്ചകളുടെ ഭാഗം മാത്രമാകുന്നു.

അനന്തപഥങ്ങളിലൂടെയുള്ള യാത്രയാകട്ടെ ഒരു അനിവാര്യതയും. .

അസ്തമയം പൂത്ത താഴവര കണ്ട്‌ അതിശയിച്ചാഹ്ലാദിച്ച്‌ വേരുപിടിച്ചുപോയ ചേച്ചിയും

അനന്തപ്രയാണത്തിന്റെ മറ്റൊരിടവേളയിൽ വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടിയിട്ടും തിരിച്ചറിയാതെ പോയ അനിയത്തിയും എല്ലാം.

പുനർജനികൾ . വേദനയില്ലാത്ത ആസക്തിയില്ലാത്ത ആവർത്തനങ്ങൾ-

വീഡിയോ ഡൗൺലോഡ്‌ ചെയ്യാൻ ഈ ലിങ്ക്‌ കാണുക

പേശാമടന്ത- പുസ്തകാഭിപ്രായം- സമകാലീനമലയാളം വാരിക

2010-03-21T21:42:00.000-07:00

പേശാമടന്ത -ഇ-പുസ്തകം

ഇവിടെ സുഖം. അവിടെ?

2010-03-07T08:37:00.000-08:00

വേനലൊഴിവിന്
പകലൊക്കെ മദിച്ച്
പൂഴിയില്‍ കുളിച്ച്
ചാഞ്ഞ വെയിലൊപ്പം
നീയും ഞാനുമെത്തും
കടവില്‍ ഓളം കൈനീട്ടും.
ഇടാതാഞ്ഞാല്‍ വലതും
വലതാഞ്ഞാല്‍ ഇടതും
ആണ്ടുപോകെ അടിയിലും
അമ്മക്കൈത്താക്കം.
നീന്തുവഴക്കം.

അങ്ങേക്കടവില്‍
ആഴക്കുഴിയില്‍ മുത്തമിട്ട്
ഏത്തം ആകാശം തൊടും
തോപ്പില്‍ തണുവിന്റെ കുശലം ചാലിടും.
പൂവല്‍വെള്ളരി പുഞ്ചിരിയിടും
പഴുക്ക തേടി
പേറ്റുമുത്താച്ചി കൂനിയെത്തും
പൂവല്‍നുണുങ്ങ് നാവിലിനിക്കും
ഈറന്‍കാറ്റ് മുടി ചിക്കും
കൈതക്കൂടല്‍ മണക്കും .
ചില്ലുവള ചിരി ചിതറും .

മൂവുരു മേലോട്ടാഞ്ചി
മാനം നോക്കി മലര്‍ന്ന്
ഉറ്റതും ഉറന്നതുമറന്ന്‌
പാശം പടിമേല്‍ വെച്ച്
അമ്മയിറങ്ങിയ വഴിയേ
നമ്മള്‍ കുന്നിറങ്ങും
അരളികള്‍ തലയാട്ടും
കുന്നമ്മ താരാട്ടും .

കുന്നോരത്ത് മണ്ണാഴപ്പുഴുക്കം
പുഴയാഴത്തില്‍ നീ കുളിരുമോ?
അമ്മ നിന്നെ പാടിയുറക്കുമോ?
പരൽമീനുമ്മ തരുമോ?
കൈത കണ്ണെയ്യുമോ?
ചില്ലുവള ചിതറുമോ?
കടവു ചോക്കുമോ?

അമ്മയോടു പറയണം
ഇവിടെ കുന്നിൻചെരിവിൽ
അമ്മ കൂട്ടുണ്ടെന്ന്‌
നിന്റെയമ്മയോടും
പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌
നീയും തനിച്ചല്ലെന്ന്‌.

(സംഘടിത മാസിക -ഡിസംബര്‍ 2011)

ഭഞ്ജനം

2010-03-04T23:59:00.000-08:00

ഒരേ മൂശയിൽ
ഒരേതരം വിഗ്രഹം വാർത്തൂ
ഒരുമൂശാരി.
ഒരേ മൂശയിൽ
ഒരേതരം വിഗ്രഹം വാർക്കുന്ന
മൂശാരിയ്ക്ക്‌ ,
പല മൂശയിൽ
പല പ്രതിമകൾ തീർക്കുന്ന
ഒരു മകൻ.
പല മൂശയിൽ
പല പ്രതിമകൾ തീർക്കുന്ന മകന്‌
വിഗ്രഹം പൂജിക്കാനറിയാത്ത
പ്രതിമ രസിക്കാനറിയാത്ത
ഒരു മകൻ
വിഗ്രഹം രസിക്കാനറിയാത്ത
പ്രതിമ പൂജിക്കാനറിയാത്ത
മകൻ,
ആല വിട്ടിറങ്ങി
മൂശകൾ മാത്രം പണിയുന്ന
സങ്കേതങ്ങൾ തിരയുന്നു.

(മാധ്യമം ആഴ്ച്ചപ്പതിപ്പ്‌)

ഉത്സവം

2010-02-22T21:13:00.001-08:00

നേദ്യം പലവക
വഞ്ചി കവിഞ്ഞു വഴിപാട്
നിറയെയുണ്ട് നടവരവ്
നിത്യശീവേലി വേറെ
എന്നിട്ടുമേറെ മുഷിഞ്ഞ്‌
ശ്രീകോവിൽ വിട്ട്‌
ശീവേലിക്കൊമ്പനെ വിട്ട്‌
ആണ്ടറുതിവേലയ്ക്ക്
ലക്ഷണമൊത്തൊരു പൊക്കക്കാരന്റെ
മസ്തകക്കോലായിൽ
ദേവി കോലമായി.

അങ്ങനെയാണ്‌ ഞാനൊരു പട്ടിയായത്‌..

2010-02-04T00:14:00.000-08:00

റഷ്യന്‍ കവി Vladimir Mayakovsky യുടെ
THE WAY I BECAME A DOG എന്ന കവിതയുടെ വിവര്‍ത്തനം
(കവിതയുടെ ഇങ്ക്ലീഷ് പരിഭാഷ ഇവിടെ )

ഹോ, കേട്ടുകേൾവിയുള്ള കാര്യമാണോ !
കലി കയറുന്നുണ്ടെനിക്ക്‌.
അതു പക്ഷേ നിങ്ങളെപ്പോലെ
കേവലം മുഞ്ഞി ചുളിക്കലല്ല,
എന്തിനോടും ഏതിനോടും കുരയ്ക്കും ഞാൻ.
അമ്പിളിമാമനെ നോക്കി
ഓളിയിടുന്ന പട്ടിയെപ്പോലെ.

പിരിമുറുക്കം കൊണ്ടാവും.
ഒന്നു നടന്നു വന്നേക്കാം.
എന്നിട്ടെന്താ,
തെരുവിലാരിരിക്കുന്നു
എന്നെ സമാശ്വസിപ്പിക്കാൻ.

'ശുഭസായാഹ്നം ' ആശംസിച്ച്‌
ഒരു മാന്യവനിത,
കടന്നുപോയി
പരിചയക്കാരിയാണ്‌
തിരിച്ചെന്തെങ്കിലും പറയേണ്ടതാണ്‌
പറയണമെന്നു കരുതിയതുമാണ്‌
പക്ഷേ കഴിഞ്ഞില്ല.
ഛേ! മഹാനാണക്കേടായിപ്പോയി
ഒരു വേള
നിദ്രാടനത്തിലാണോ ഞാൻ?
ആകെയൊരു കുഴമറിച്ചിൽ..
സംശയമില്ല .ഇതു ഞാൻ തന്നെ.
ഓഹ്‌, എന്റെ ചുണ്ട്‌..
ഹേയ്‌,
ഇതെന്ത്‌!
തേറ്റയോ!

പോയേക്കാംപെട്ടെന്ന്
ഇരട്ടിവേഗത്തിൽ.
വീട്ടുവഴി ശരണം.
മുഖം പൊത്തിയേക്കാം
തുമ്മുന്നപോലെ നടിക്കാം
തേറ്റ ആരും കാണരുതല്ലോ,
പ്രത്യേകിച്ച്‌ പോലീസുകാർ.
ചതിച്ചു!
ചെകിടടയ്ക്കും മട്ടിൽ
ആരോ
വിളിച്ചു കൂവുന്നല്ലോ;
"വാൽ, വാലേയ്‌ "
തറഞ്ഞു നിന്നു ഞാൻ
തപ്പിനോക്കി ഞാൻ
തരിച്ചു പോയീ ഞാൻ!

ദംഷ്ട്ര കൊണ്ട്‌ കുഴപ്പമില്ലായിരുന്നു
ഇതിപ്പോൾ..
ഈ വാൽ
കുപ്പായത്തിനടിയിലൂടെ
വാലങ്ങിനെ സമൃദ്ധമായി വളർന്നതും
പുറത്തേക്കിഴഞ്ഞതും
ഞാൻ അറിഞ്ഞതേയില്ലല്ലോ...
വെളിപ്പെട്ടുപോയ എന്റെ പട്ടിത്തം
ഞാൻ കണ്ടതേയില്ലല്ലോ!

ഇനിയിപ്പഴോ?
ആരോ കൂവി
രണ്ട്‌, മൂന്ന്‌ നാല്‌
ജനം കൂടി വന്നു
തിരക്കിൽ ഒരമ്മൂമ്മ
പാതയോരത്ത്‌ തട്ടിവീണു

പിന്നീടെപ്പൊഴോ
ചൂലുപോലുള്ള ഒട്ടുമീശകളുമായി
ജനമെന്റെ മോന്തയ്ക്ക്‌
പെരുമാറാൻ തുടങ്ങി
മടിക്കാതെ
നാണിക്കാതെ
നാലുകാലും കുത്തിനിന്ന്‌
ഞാൻ ആരംഭിച്ചു
ബൗ ഗർ'ർ ബ്ബൗ വ്വൗ...

വ്ലാദിമര്‍ മയക്കൊഫ്സ്കിയ്- ഒരു മണികഴിഞ്ഞ്‌- വിവര്‍ത്തനം

2010-01-19T21:39:00.000-08:00

റഷ്യന്‍ കവി Vladimir Mayakovsky യുടെ Past One O' Clock
എന്ന കവിതയുടെ വിവര്‍ത്തനം

(കവിതയുടെ ഇങ്ക്ലീഷ് പരിഭാഷ ഇവിടെ)

(ഈ കവിതയ്ക്ക്‌ Dr അയ്യപ്പപ്പണിക്കരുടേയും Dr.K.സച്ചിദാനന്ദന്റേയും വിവർത്തനങ്ങൾ വായിക്കുക (click the links))

ഒരു മണി കഴിഞ്ഞ്‌

മണിയൊന്നു കഴിഞ്ഞൂ,
നീയുറങ്ങുവാന്‍ ചെന്നിരിക്കും
രാത്രിവാനില്‍ ക്ഷീരപഥമൊരു
രജതനദിപോലെ.
ധൃതിയില്ല,നടുക്കുന്ന
കമ്പിസന്ദേശത്തിനാൽ നിൻ
സുഖനിദ്ര മുറിയ്ക്കാൻ
ഞാനൊരുക്കമല്ല
അതുമല്ല, തീര്‍ന്നു സര്‍വ്വം
വിരസജീവിതച്ചിട്ട
തകർത്തൂ നാം തുഴഞ്ഞേപോം
പരസ്പരപ്രണയത്തിൻ
കളിച്ചങ്ങാടം.
ഇനി നമ്മൾക്കിടയ്ക്കെന്ത്‌?
നമ്മൾരണ്ടുതുരുത്തുകൾ
കുറിക്കില്ല കണക്കുകൾ
ഇനിയലക്കില്ല വിഴുപ്പുകൾ
പങ്കിടേണ്ടാ വിങ്ങൽ,
വേദന,നെഞ്ചിലെത്തേങ്ങൽ.
നോക്കുകെത്ര നിശബ്ദരാത്രി,
ചുറ്റുമെന്തൊരു ശാന്തി
താരകൾ പട്ടുചാർത്തിയ രാത്രി
വിണ്ണിനു പുതപ്പാകുന്നു.

ഇല്ലെനിയ്ക്കിനിയൊരു മുഹൂര്‍ത്തം
ഈ വിനാഴിക നല്ലതൊരുവനു
പഴയകാലങ്ങൾ, ചരിത്രം,ജന്തുജാലങ്ങൾ
സകല ചരമചരങ്ങളേയും
അഭിവദിച്ചീടാൻ !

വ്ലാദിമര്‍ മയക്കൊഫ്സ്കിയ് - ഓമനയായ 'അഹ'ത്തിന്‌ - വിവ‌ര്‍‌ത്തനം

2009-11-02T22:11:00.000-08:00

ഓമനയായ 'അഹ'ത്തിന്‌

റഷ്യന്‍ കവി Vladimir Mayakovsky യുടെ To his Own Belovedself
എന്ന കവിതയുടെ സ്വതന്ത്രവിവ‌ര്‍‌ത്തനം
(കവിതയുടെ ഇങ്ക്ലീഷ് പരിഭാഷ ഇവിടെ)

സ്ഥൂലവൈരസ്യമാര്‍‌‌ന്നേകതാളത്തി-
ലാറുവട്ടം മുഴങ്ങീ മണിസ്വനം
സീസറിന്നായി മാറ്റിയതും പിന്നെ-
യീശ്വരന്നു കൊടുക്കുവാനുള്ളതും
കപ്പമൊക്കെയൊടുക്കീ വഴിപോലെ
കപ്പൽ ഞാനെങ്ങു നങ്കൂരമിട്ടിടും?
എങ്ങെനിയ്ക്കുള്ള ശാന്തനൗകാശയം?
എങ്ങു മാളം? ഒളിക്കുവാൻ താവളം?

സാഗരങ്ങൾക്കു സാഗരമെന്നപോൽ
കേവലനായി ഞാൻ മരുവീടുകിൽ
ദൂരെ വാനിനെ നോക്കിയിരമ്പിടും
നീറുമുള്ളിലെ വേലിത്തിരകളെ
ഒട്ടു നീട്ടിയാത്തുമ്പത്തുയർന്നുചെ-
ന്നെത്രലാളിയ്ക്കുമമ്പിളിത്തെല്ലിനെ!
എങ്ങവൾ പ്രേമസാരൂപ്യമാണ്ടവൾ?
എങ്ങവളെയുൾക്കൊള്ളും അപാരത?
ഇല്ലയെന്നോ വിശാലതേ വാനമേ
നിന്റെ നീലപ്പരപ്പിലത്രയ്ക്കിടം!

ഉത്തരോത്തരം വർദ്ധിക്കുമാർത്തിയാൽ
സ്വത്തുചേർക്കും ധനാഢ്യനെപ്പോലെ ഞാൻ
ലക്ഷമെത്രയ്ക്കധീശനായീടിലും
അത്രമേൽ നിസ്വനായിടും മേൽക്കുമേൽ
കഷ്ടമെൻ സ്ഥിതിയത്രമേൽ ദുഷ്കരം
സ്വത്തിനാലെന്തു നേടിടാൻ ദേഹികൾ
കാലിഫോർണിയാ കാത്തുവെച്ചുള്ളതാം
കാഞ്ചനം പൂർണ്ണമായ്‌ ലഭിച്ചീടിലും
ആശ വറ്റില്ലടക്കമറ്റുള്ളിലെ
മോഷണക്കൂട്ടമന്നും കലമ്പിടും.

ഡാന്റെയെപ്പോലെ പെട്രാർക്കിനെപ്പോലെ
നാവടക്കം പഠിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ,
ചേലെഴും വാക്കു ചാലിച്ചുചേർത്തതാം
ശീലുകൾ നിറഞ്ഞോരു വെൺതാളിനാൽ
ആളുമഗ്നിപോൽ കാമിനീമാനസം
പ്രോജ്ജ്വലിപ്പിച്ചു ഭസ്മമായ്‌ തീർത്തേനേ!
എൻപ്രണയമെൻ വാക്കുകൾ ചേർന്നതി-
സുന്ദരം വഴിപ്പന്തൽ പണിഞ്ഞേനെ,
പല യുഗങ്ങൾക്കുമപ്പുറം നിന്നെൻ
പ്രണയിനീവൃന്ദഘോഷപ്രതാപം
ഒരുതരിയോർമ്മ ബാക്കി നിർത്താതെ
മഹിതമാവഴി പോയ്‌ മറഞ്ഞേനെ.

മേഘഗർജ്ജനം പോലെ ഞാൻ മൗനിയായ്‌
ദീനമാനസനായ്‌ വിലപിക്കുകിൽ
രോദനമൊന്നുപോരും അലച്ചതു
ചേര്‍‌ന്നടിച്ചീടുമെങ്കിൽ വിറച്ചിടും
വിണ്ടടർന്നുപൊടിഞ്ഞുടൻ വീണിടും
മന്നിതിന്റെ കന്യാശ്രമവാടങ്ങൾ.
ശ്വാസമെല്ലാം സമാർജ്ജിച്ചുറക്കെ ഞാ-
നാർത്തു ഗർജ്ജിച്ചിരുന്നുവെന്നാകിലോ
ആശയറ്റവരാധൂമകേതുക്കളാ-
ർത്തമാനസർ വിണ്ണിന്റെ മേലാപ്പു
തീർത്തുമേ വെടിഞ്ഞീടും കുതിച്ചവർ
യാത്രയായീടുമെങ്ങോ ജ്വരാർത്തരായ്‌

സൂര്യനൊപ്പം പ്രഭ കുറഞ്ഞെങ്കിൽ ഞാൻ
രാവിനെത്തുളച്ചേനെയെൻ കണ്ണിനാൽ
ദീപ്തമേകാന്തമന്റെ സ്വത്വത്തിനാൽ
ഞാൻ പടുത്തേനെ ഭൂമിതൻ മാർത്തടം.

ഏകനായ്‌ ഞാനുമെങ്ങോ കടന്നുപോം
മാമകപ്രണയത്തിൻ ചുമടുമായ്‌
ഏതുരാവിൻ ജ്വരാവേഗമൂർച്ഛയിൽ
ഏതൊരുന്മാദിയാം ഗോലിയാത്തിനാൽ
എന്തിനാർക്കൊട്ടഭിമതനായിടാ-
തിങ്ങുരുവായി ഞാനാം ബൃഹത്കൃതി?

വീടൊഴിയല്‍‌

2009-10-11T23:40:00.001-07:00

കടിഞ്ഞാണയക്കുക,മതിമതി
രഥവേഗമൊന്നു കുറയ്ക്കുക!
തിരിതെളിച്ചകലെയാകാശം വിളിയ്ക്കേ,
ചിറകു നീയറിയാതെ വിടരാന്‍‌ തുടിയ്ക്കേ,
ആ വേള,തേരില്ല,പോരില്ല
ഇല്ല വീടില്ലെന്തു കൂട് ?
ഇന്നലെകള്‍‌, നാളെകള്‍ ?
ഇന്നുമാത്രം.
തെറ്റി!
ഇന്നുമില്ലാമാത്രയൊന്നുമാത്രം.
പിന്നെ യാത്ര.
മറക്കാം, പറക്കാം.

(വാരാദ്യമാധ്യമം 11-10-2009)

വായന

2009-10-05T07:26:00.000-07:00

('അവർ പറഞ്ഞു , ഞങ്ങൾ- രണ്ടാളും സ്വപ്നം കണ്ടു .അവയെ വ്യാഖ്യാനിപ്പാൻ ആരുമില്ല. ജോസഫ്‌ അവരോട്‌ പറഞ്ഞു, സ്വപ്നവ്യാഖ്യാനം ദൈവത്തിനുള്ളതല്ലോ. നിങ്ങൾ സ്വപ്നം എന്ത്‌ എന്നു എന്നോട്‌ പറയുവിൻ 'ഉ.പു. 40:8)

സ്വപ്നവ്യാഖ്യാനകാര! നീ പാർക്കുന്ന
പുസ്തകം വായ്പ കിട്ടുവാൻമാത്രം
അൽപനേരം പ്രിയപ്പെട്ടിടട്ടെ ഞാ-
നപ്പുറത്തെ മതിൽക്കെട്ടിനുള്ളിലെ
സത്യവിശ്വാസിയെന്നയൽക്കാരിയെ.

പാതിരാമയക്കത്തിൽ തികട്ടിവ-
ന്നേറെനേരമുണർത്തിക്കിടത്തിയി-
ട്ടേവരും വെളിച്ചപ്പെടും നേരത്ത്‌
പാതി മഞ്ഞിൽ മറഞ്ഞുപോയീടുന്നു
നൂറുനൂറു കിനാക്കൾ! അവയെന്റെ
ക്ഷേമനാളിൻ നിദർശങ്ങളോ? വരും
ക്ഷാമകാലപ്പതിരെഴും കറ്റയോ?

സ്വപ്നവായനക്കാരാ, വിശദമാ-
യിക്കിനാക്കളേ നീ വിവർത്തിയ്ക്ക ഞാ-
നൊട്ടൊരീണം കൊടുത്തു പാടട്ടെയെൻ-
സ്വപ്നമൊക്കെയും സത്യമാകട്ടെ!

(മാധ്യമം ആഴ്ചപ്പതിപ്പ് ഒക്ടോബര്‍‌ 5 2009)

കാവ്യദശമി

2009-09-26T23:28:00.000-07:00

സ്വപ്നം ഞെട്ടിയുറക്കം പൊട്ടി.
കുഞ്ഞൊരുവൾ ,
അവള'മ്മേ'യെന്നു
തികച്ചുവിളിക്കാനാവാഞ്ഞുള്ളിൽ
ഒന്നു ചിണുങ്ങീ , ചുണ്ടു വിതുമ്പീ

അങ്ങകലെ മലനിരകൾ വാഴും
കോവിലകത്തിന്നധിപതിയമ്മ-
യ്ക്കുള്ളു ചുരന്നൂ, അമ്മയുണർന്നു.
ചിലമ്പിൻ നാദം,
ഉടുപുടയുലയും മർമ്മരം
ഒച്ചകളൊക്കെയടക്കീ
കാവൽക്കാരെയുറക്കീ
നോക്കാൽ വാതിൽ മലർന്നൂ
കാറ്റായ്‌ അമ്മ പറന്നൂ
കുഞ്ഞെന്നരികിലണഞ്ഞൂ
നെറുക മുകർന്നു .
ചുണ്ടിൽ പാലു പതഞ്ഞൂ
നെഞ്ചിൽ വാക്കു കിനിഞ്ഞൂ
'അമ്മേ'യെന്നു കരഞ്ഞൂ
കണ്ണു മിഴിഞ്ഞൂ
അത്ഭുതം! അമ്മ മറഞ്ഞൂ
ദശമി പുലർന്നു.

വീടുവെപ്പ്

2009-09-22T09:22:00.001-07:00

പണ്ടത്തെ പാക്കനാര്‍‌ക്ക്
പുര, ഒറ്റമുറിയായിരുന്നത്രേ.

പിന്നത്തെ കാർന്നോർക്ക്‌
പലമുറിമാളിക പത്ഥ്യമായി
എടുപ്പുകള്‍‌ ‍‌,(എടുത്തുവെയ്പ്പുകളും!)
വടക്കിനി,തെക്കിനി
ഇടനാഴി ,നടുമുറ്റം
നിലവറ,അടുക്കളക്കലവറ
അകത്തൂട്ടും പുറത്തൂട്ടും തിരുതകൃതി.

ഇങ്ങനായാല്‍‌എങ്ങനെ?
(എങ്ങനെയിങ്ങനെ!)
പുതുമുറപ്പേച്ചങ്ങനെ.

പുറമൊക്കെ അകത്തും
അകമൊക്കെ അതിനകത്തും
(ഉള്‍‌പ്പുറമെന്നും ഉള്ളകമെന്നും)
പടുത്താലെന്താ?
(അടപ്പും)അടച്ചുറപ്പും
വേണ്ടെന്നാണോ?
അടുക്കളയാവാം
കലവറ വേണ്ട.
ഇടച്ചുമരുകളിരിക്കട്ടെ
എടുത്തുമാറ്റാവുന്നവ
സ്ഥാവരങ്ങള്‍‌ക്ക് ഉറപ്പേറും

എന്നെങ്കിലും
പഴയ ഓരറപ്പുര എന്നായാല്‍‌
പൊളിച്ചുപണികള്‍‌
അടിത്തറയിളക്കരുതല്ലോ!

അമ്മ,ത്തൊട്ടി(ലി)ല്‍‌

2009-09-09T03:12:00.000-07:00

ആദ്യം സഹതാപം
പിന്നെ സൗഹൃദം
സ്നേഹം, പ്രണയം, പണം
ഞാൻ പണയം

കണക്കെടുപ്പ്‌
കടം, പലിശ, മേൽപ്പലിശ
പിന്നാലെ ജപ്തിയും

സ്ഥാവരജംഗമച്ചുമടിറങ്ങി

ആധിഭീതികളൊഴിഞ്ഞ്‌
നിന്റെ തണൽച്ചില്ലയിൽ
ഉറക്കം കാക്കുന്നു

തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങി
പൊട്ടുന്നു, ഒരു താരാട്ട്‌
വാവോ..വാവോ.. വാവാ--വ്‌-ഹ്‌ .

കൊടിച്ചി

2009-08-28T00:48:00.000-07:00

വെള്ളയും വേശയും;
കൊടിച്ചികളെത്തുമ്പോള്‍‌
വെള്ളിപൊട്ടിയിരിയ്ക്കും.
വഴക്കമതാണ്‌.

പന്തലിനുചുറ്റും
പായിലും പനമ്പിലും
ശൈശവം മുലയുണ്ടുറങ്ങും.
ബാല്യം പാതിക്കണ്ണുമിഴിക്കും.
പൊടിമീശ ദാവണിയെ കണ്ണെറിയും.

ആശാന്റെ മുറുക്കിച്ചോന്ന ചുണ്ടില്‍‌
വിരുത്തം.മുന്‍പാട്ട്.
കളിവിളക്കു തൊഴുത്
ദേശമുത്തിയെ ധ്യാനിച്ച്
കാരണവരേയും കരക്കാരേയും കുമ്പിട്ട്
ഗുരുപാദംതൊട്ട്
മൂന്നുവലം കളിയെത്തുംനേരം
മുടിക്കൊണ്ടയില്‍‌ മുല്ലമാല കെട്ടഴിഞ്ഞിരിക്കും
കാതില്‍‌ തോട തിരുകയഞ്ഞിരിക്കും
മാറത്ത് വെച്ചുകെട്ടു വേര്‍പ്പില്‍‌ മുങ്ങിയിരിക്കും.
ചോദ്യക്കാരന്റെ
ഉറക്കച്ചടവാര്‍‌ന്ന വാക്കിലുമുണ്ടാവും
നനവ്.
പെണ്‍‌കെട്ടിനുള്ളിലെ ആണുള്ളം മാത്രം
പാട്ടിലും ആട്ടത്തിലും ഇമ്പപ്പെട്ടങ്ങനെ...

**പുത്തനൊത്തൊരു പെണ്ണാണ്‌ ഞാന്‌
കുത്തിയുടുത്തൊരു ചന്തം പാരടിയേ..
കാവിലെപ്പെണ്ണാണുഞാന്‍ തായേ
കാതിലിട്ടൊരു ചന്തം പാരടിയേ
ഓടാനിപ്പെണ്ണാണുഞാന്‍ തായേ
ഓടിനടന്നൊരു ചന്തം പാരടിയേ
ഇത്തറനേരം പണിചെയ്യിച്ച മൂത്താര്‌
തട്ടിമ്മേനിന്ന്‌കളിക്കണകണ്ടിട്ട്
പുഞ്ചിരികൊള്ളണ്‌ പൊന്നൊത്ത തായാര്‌
പാടിപ്പാടി നാവുകുഴഞ്ഞമ്മേ
ആടിയാടി കാലുകുഴഞ്ഞമ്മേ.. '
* * *
കലാശക്കാലിന്‌ ചെണ്ടമുറുക്കം
ഇലത്താളപ്പെരുക്കം
കാരണവര്‍‌ വക
കൊടിച്ചിയ്ക്ക് പൊടകൊട.

ആട്ടച്ചോടുകള്‍‌
ഗവേഷണവിഷയമായും
പാട്ടുവരികള്‍‌
പാഠപുസ്തകമായും
കൊടിച്ചിപ്പൊറാട്ട്
ദേശപ്പൊരുളായും
ദേശംകാര്യദര്‍ശി വക ശുപാര്‍‌ശ.

**പാലക്കാടിന്റെ കിഴക്കന്‍‌ പ്രദേശത്തുമാത്രം പ്രചാരമുള്ള കണ്യാര്‍‌കളിയിലെ ഒരു പൊറാട്ടുപാട്ട്

(സമകാലീനമലയാളം)

എന്റെ ബാദ്ധ്യതകള്‍‌ -Xhevahir spahiu-അല്‍ബേനിയ

2009-07-14T21:29:00.000-07:00

((അല്‍ബേനിയന്‍ കവി Xhevahir spahiu ന്റെ My debts എന്ന കവിതയുടെ സ്വതന്ത്ര വിവര്‍ത്തനം)
(ഇങ്ക്ലീഷ് വിവര്‍‌ത്തനം ഇവിടെ വായിക്കാം)

മരിച്ചുപോകും ഞാന്‍
തീരാക്കടങ്ങളിലാണ്ട് തീര്‍‌ന്നുപോകും.
പുഴയൊഴുക്കിന്റെ ആഴങ്ങള്‍‌,
ഗ്യാസ്ചേം‍ബറുകള്‍‌,
ഇവിടൊന്നുമല്ല മരണം!

കുഴിമാടത്തില്‍‌ തലക്കല്ലിടാഞ്ഞതിന്‌
അമ്മയ്ക്കു ഞാന്‍ കടക്കാരന്‍‌
ഒരു മുന്തിരിത്തല പടര്‍‌ത്താതെ
ഓക്കുമരത്തിനോട്,
കഴിഞ്ഞ ഞായറില്‍‌ കവര്‍‌ന്നതിന്‌
പ്രണയത്തിനോട്,
പേര്‍ചൊല്ലി വിളിക്കാതെ
പാപത്തിനോട്.

മരിച്ചുപോകും ഞാന്‍
ഏറിയ ബാദ്ധ്യതകളിലൊടുങ്ങിപ്പോകും.

സ്വപ്നം കണ്ടില്ല,
വാക്കിനോടു കടം.
ചിറകില്‍‌ വെള്ളതേച്ചില്ല,
കാക്കയോടു കടം.
കടമാണ്‌, 1913 നോട്
തലോടിയില്ലഞാന്‍
അതിന്റെ മുറിവിലൊന്നും.
വാതില്‍‌പ്പടിയില്‍‌ വെച്ചുപോന്ന
വിദൂരഭൂതത്തിന്റെ കറുപ്പിന്‌
വരുംനാളിനോടാണു കടം.

കടങ്ങളില്‍‌മുങ്ങിയാവും എന്റെ ഉയിര്‍പോവുക..

കടക്കാരനാണുഞാന്‍‌
ജീവിച്ചിരിപ്പവരോട് ;
കടക്കാരന്‍‌തന്നെ
മരിച്ചവരോടും.

എല്ലാക്കടങ്ങളുമൊടുക്കാനായി
വില്‍ക്കും ഞാന്‍
കല്ലറയിലെ
എന്റെ ഓര്‍‌മ്മക്കല്ല്.

അത്രതന്നെ..
ഇനി
നീ പറയുക
നീയെനിക്കെന്തുമാത്രം കടപ്പെട്ടവനാണ്‌?

നദിയെ വിവര്‍ത്തനം ചെയ്യുമ്പോള്‍‌

2009-07-12T21:40:00.000-07:00

(അല്‍ബേനിയന്‍ കവി Xhevahir spahiu ന്റെ Translating The River എന്ന കവിതയുടെ സ്വതന്ത്ര വിവര്‍ത്തനം)

(ഇങ്ക്ലീഷ് വിവര്‍‌ത്തനം ഇവിടെ വായിക്കാം)

കുത്തിയിരിപ്പുഞാന്‍‌
നദിയെ വിവര്‍‌ത്തനം ചെയ്യുവാന്‍
കഠിനാമാണുദ്യമം
ജലമിതിന്‍‌പരിഭാഷയെങ്കിലും

വാക്കസാധാരണം
ശൈലി,വ്യവസ്ഥിതം
കാലാനുവര്‍ത്തിയല്ലീത്താളമെങ്കിലും
ഉറവിടങ്ങള്‍ നൂറുനൂറാകിലും
ഒറ്റശബ്ദത്തിലുച്ചത്തിലെന്നുമിതു
ഘോഷിപ്പതെല്ലാം
പഴങ്കഥകള്‍ മാത്രമാണെങ്കിലും
നിത്യവും രാവില്‍ വിവര്‍ത്തനം ചെയ്യുന്നു
പുത്തന്‍പ്രഭാതത്തില്‍‌ മാഞ്ഞുപോയീടുന്നു

ചിരികള്‍തോറുമെന്‍ പട്ടടത്തീപ്പൊരി ചിതറിടുന്നൊരരങ്ങത്തു നിന്നിനി വിടതരൂ മതി പോകട്ടേ ഞാനുമെന്‍ നടന വിദ്യയും മൂക സംഗീതവും ....

2009-06-16T21:41:00.000-07:00

കാവ്യം സുഗേയം

ആലാപനം-മണിനാദം -ഇടപ്പള്ളി രാഘവൻപിള്ള

കവിത ഇവിടെ വായിക്കാം

വാസനയുടെ ബാക്കിപത്രം

2009-05-31T09:56:00.000-07:00

അടുക്കുവീട്ടിലെത്തുറസ്സുകൾ
തുറസ്സിലാകാശത്തടവുതുണ്ടുകൾ
തടവറ തകർത്തടിയിലേ-
യ്ക്കൊന്നാം നിലയിലേ
യ്ക്കമ്മമടിയിലേക്കൊരു
മണമില്ലാപ്പക്ഷി വിരുന്നു പോകുന്നു

അടുക്കളയ്ക്കുള്ളു പുകയുന്നു തീയിൽ
പരിപ്പുപാത്രത്തിന്നടികരിയുന്നു
വിശന്ന കണ്ണുകൾ നിറയുന്നു മുന്നിൽ
വിളമ്പുകിണ്ണങ്ങളൊഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു

അടുപ്പുതിണ്ണയിലടച്ചപാത്രത്തി-
ലുറുമ്പരിക്കുന്നു
തണുത്തുപോയുള്ളിനിപ്പായ്‌
സ്നേഹത്തിൻമെഴുക്കായ്‌
പ്രാണനിൽ പ്രണയത്തിൻ ചൂടായ്‌
സുഗന്ധമായെന്നും
രുചി പകർന്നതാം
നറും നെയ്പ്പായസം.

മലയാളത്തിന്റെ മാധവിക്കുട്ടിക്ക്‌
ജ്യോതിസ്സിന്റെ പ്രണാമം....

വായനശാല: പേശാമടന്ത_ജ്യോതിബായ് പരിയാടത്ത്

2009-05-27T09:28:00.000-07:00

വായനശാല: പേശാമടന്ത_ജ്യോതിബായ് പരിയാടത്ത്

'പേശാമടന്ത' പുസ്തകപ്രകാശനം 01-05-2009 5.30 pm

2009-05-05T00:44:00.000-07:00

പുസ്തകപ്രകാശനവേദി- എം. ഡി രാമനാഥന്‍ ഹാള്‍ ചെമ്പൈ സ്മാരക സംഗീത കോളേജ്‌ പാലക്കാട്‌
സുഭാഷ്ചന്ദ്രന്‌ പുസ്തകം നല്‍കിക്കൊണ്ട്‌ ആഷാമേനോന്‍ പ്രകാശനം നിര്‍വഹിക്കുന്നു. വേദിയില്‍ സുഭാഷ്ചന്ദ്രന്‍, ജ്യോതീബായ്‌, ശിവകുമാര്‍ അമ്പലപ്പുഴ,എന്‍ രാധാകൃഷ്ണന്‍നായര്‍, പി എ. വാസുദേവന്‍, ആഷാമേനോന്‍, സെബാസ്റ്റ്യന്‍, ശ്രീകുമാര്‍കരിയാട്‌, വിജു നായരങ്ങാടി
(more photos in blog pesamatantha )
(കൂടുതല്‍ ഫോട്ടോകള്‍ ഈ ലിങ്കില്‍)

നാളേയ്ക്കുള്ള ചില പെണ്‍കരുതലുകള്‍

2009-03-10T16:53:00.000-07:00

പ്രസിഡണ്ടാണ്‌ വിഷയം നിർദ്ദേശിച്ചത്‌
ഇതിൽപ്പരം റെലവന്റും സ്യൂട്ടബ്‌ളൂം ആയ
സബ്ജക്ട്‌ ഇനിയെന്തുള്ളൂ എന്ന്‌
സെക്രട്ടറി സെക്കൻഡ്‌ ചെയ്തതോടെ
സെമിനാർടോപിക്കിന്‌ അംഗീകാരമായി.

അബലയെന്നും ചപലയെന്നും
കണ്ണീർത്തുടരിലെ നായികയെന്നും
സ്ഥിരമായി അടയാളപ്പെടുത്തി
ചർവ്വിതചർവ്വണങ്ങളാൽ
പീഡിപ്പിക്കുകയാണ്‌
ആൺകോയ്മയുടെ സമൂഹമെന്നും
നാടിന്റെ വികസനവഴികളിൽ
മുൻനടക്കാൻ പ്രാപ്തിയുണ്ടോ
എന്ന വെല്ലുവിളീ
ഏറ്റെടുക്കുകയാണ്‌
ഈ വനിതാദിനത്തിൽ
ഉയർന്നചിന്താഗതിക്കരായ
നമ്മെപ്പോലുള്ളവർക്ക്‌ കരണീയമെന്നും
ഭാഷയുടെ അസ്കിത അൽപസ്വൽപമുള്ള
ഉപകാര്യദർശി ചൊല്ലിയാടി

ഫ്യൂച്ചറിലേയ്ക്കുള്ള പ്ലാനിംഗിൽ
കിച്ചൺ മാറ്റിനിർത്തിക്കൂടെന്നും
ഇഷ്ടവിഷയം തന്റെ കയ്യിൽ സെയ്ഫ്‌ എന്നും
മുടമ്പല്ലിൽ കുരുങ്ങിയ ചില്ലിചിക്കൻ
സുക്ഷ്മതയോടെ കുത്തിയെടുത്ത്‌
വൈസ്പ്രസിഡണ്ട്‌
വാക്കിനൊപ്പം ചവച്ചുതുപ്പി.

സമയബോധമാണു മസ്റ്റ്‌ എന്നും
അതിനാൽ
ടൈംമാനേജ്‌മന്റ്‌ ഹാൻഡിൽ ചെയ്തുകൊള്ളാമെന്നും
സൽവാറിന്റെ നെറ്റെഡ്‌ മേലാട വലിച്ചിട്ട്‌
മാറുയരം ഒളികണ്ണാൽ ഒന്നുംകൂടിയളന്ന്‌
ആത്മവിശ്വാസമുറപ്പിച്ചു ട്രാഷറർ

ഭാവിയിലേയ്ക്കുള്ള
പെൺകരുതലിന്റെ
പ്രബന്ധവശങ്ങൾ
കണ്ടും കേട്ടും
അസ്തപ്രജ്ഞരായ കാണികളേ
താൻപോരിമയിൽ നോക്കുന്ന
വേദിയിലെ സിംഹികളെ
സ്വപ്നംകണ്ട്‌ നിർവൃതിക്കൊണ്ടവരോടൊപ്പം
പ്രസംഗപരിചയം തീരെക്കുറഞ്ഞ
പ്രായോഗികബോധം കൂടിയ മറ്റൊരുവൾ
ഭാവിയിലേയ്ക്കായി തന്നെത്താൻ
കരുതലായത്‌
മാർച്ച്‌ എട്ടിലെ പത്രങ്ങൾ
പ്രാദേശികപേജ്‌ നിവർന്ന്
അവരേയും അറിയിക്കുമായിരിക്കും

നീഗ്രോ പറയുന്നു, നദികളെക്കുറിച്ച്‌

2008-12-12T05:37:00.000-08:00

(അമേരിക്കന്‍ കവി Langston Hughes ന്റെ The Negro Speaks Of Rivers )

അറിയാമെനിയ്ക്കുനദികളെ .
ഭൂമിയോളം പ്രാചീനവും
മര്‍ത്ത്യസിരകളിലെ രക്തപ്പാച്ചിലിനേക്കാളൂം
പഴക്കവുമുള്ള നദികളെ
എനിയ്ക്കറിയാം .

നദികളെപ്പോലെ
എന്റെ ഉള്ളും
ആഴമുള്ളതായിത്തീര്‍ന്നിരിക്കുന്നു .

ഇളയപുലരികളില്‍
യൂഫ്രട്ടീസില്‍ കുളിച്ചിട്ടുണ്ട്‌ ഞാന്‍ ,
അരികത്തെ എന്റെ കുടിലില്‍
എന്നെ കോംഗോ താരാട്ടിയുറക്കിയിട്ടുണ്ട്‌ ,
നൈലിനെ നോക്കി ,
അതിനും മേലെ
പിരമിഡുകള്‍ പണിഞ്ഞിരിക്കുന്നൂ ഞാന്‍
ലിങ്കണ്‍ ന്യൂഓര്‍ലിയന്‍സില്‍ പോയകാലത്ത്‌
മിസ്സിസ്സിപ്പി പാടുന്നത്‌ കേട്ടിട്ടുണ്ട്‌ ,
അസ്തമയവേളയില്‍
അതിന്റെ കലങ്ങിയ മാര്‍ത്തടം
സ്വര്‍ണ്ണാഭമാവുന്നതും കണ്ടിട്ടുണ്ട്‌ .

നദികളെ എനിക്കറിയാം
പ്രാചീനമായ ,
ഇരുണ്ട നദികളെ .

അവയെപ്പോലെ തന്നെ
ആഴത്തില്‍ വളര്‍ന്നിരിക്കുന്നു
ഞാനും.

പരിഭാഷ - വിളംബിതസ്വപ്നം, സൌമ്യയായ പെണ്‍കുട്ടി, ഇവിടെ ഇപ്പോഴും- Langston hughes

2008-11-28T08:19:00.000-08:00

അമേരിക്കന്‍ കവി Langston hughes~ ന്റെ മൂന്നുകവിതകള്‍

Dream deferred
വിളംബിതസ്വപ്നം

നീട്ടിവെച്ച ഒരു കിനാവിന്‌ എന്തു സംഭവിക്കാം?
വെയിലില്‍ ചുരുണ്ട മുന്തിരിപോലെ വരളുകയോ?
വ്രണം പോലെ പഴുത്തളിഞ്ഞ്‌ ഓടിപ്പോവുകയോ?
ചീഞ്ഞ മാംസം പോലെ ദുര്‍ഗന്ധം പരത്തുകയോ?
പാവൊട്ടും പലഹാരംപോലെ മധുരം പൊറ്റകെട്ടുകയോ?
പെരുതാകും ചുമടേന്തി ചിലപ്പോള്‍ അതിനു നടു കുനിഞ്ഞേക്കാം
അതോ പൊട്ടിത്തെറിക്കുമോ?

Quiet Girl
സൌമ്യയായ പെണ്‍കുട്ടി

ഉപമിക്കുമായിരുന്നു ഞാന്‍ നിന്നെ
താരകളില്ലാത്ത രാവിനോട്‌
നിന്റെ കണ്ണുകളില്ലായിരുന്നെങ്കില്‍
ഉപമിക്കുമായിരുന്നു ഞാന്‍ നിന്നെ
സ്വപ്നങ്ങളില്ലാത്ത നിദ്രയോട്‌
നിന്റെ ഗാനങ്ങള്‍ ഇല്ലാതിരുന്നെങ്കില്‍

Still Here
ഇവിടെ, ഇപ്പോഴും

വിരട്ടിയോടിയ്ക്കപ്പെട്ട്‌
അടിച്ചു തകര്‍ക്കപ്പെട്ട്‌
ഞാന്‍
എന്റെ പ്രതീക്ഷകളെ
കാറ്റ്‌ ചിതറിച്ചു
മഞ്ഞെന്നെ ചുരുട്ടി
വെയില്‍ പൊരിച്ചെടുത്തു

ഞാന്‍ ചിരിക്കുന്നത്‌,
സ്നേഹിക്കുന്നത്‌,
ജീവിക്കുന്നതു തന്നെയും നിറുത്താനാവുമോ
എന്നോടവര്‍ ഇത്രയും ചെയ്തത്‌?

കൂസലൊട്ടുമില്ലെനിക്കെന്നിട്ടും
ഞാനുണ്ട്‌ ഇപ്പൊഴും
ഇവിടെത്തന്നെ

ശിഖണ്ഡിമൌനം

2008-11-18T00:48:00.000-08:00

(വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ്‌ എഴുതിയ കവിത. കെട്ടും മട്ടും കാലഹരണപ്പെട്ടു പോയെങ്കിലും വിഷയം എന്നും പ്രസക്തം. എല്ലാം ആവര്‍ത്തിക്കപ്പെടുന്നു . ശിഖണ്ഡിമൌനങ്ങളും .. )

ഒരു ചിതകൂടിയെരിയുന്നൂ
കാറ്റില്‍ ചുടലച്ചെങ്കനല്‍ മുഖം മിനുക്കുന്നു
ചടുലതാളത്തില്‍ ചുവടുവെയ്ക്കുമീ
ചുടലബ്ഭൂതങ്ങളറുന്നാര്‍ക്കുന്നു
കഴുകന്‍മാര്‍ കൊക്കും നഖവും കൂര്‍പ്പിച്ചു
മരണഭൂവിതില്‍ വിരുന്നു കാക്കുന്നൂ
കുരുതിച്ചെന്നിണപ്പുഴയൊഴുകുന്നൂ
പുകയുന്നൂ വൈരം ഇതു മൃതിപര്‍വം

അധികാരിയ്ക്കു തന്‍ കളമുറയ്ക്കുവാന്‍
കരുവായീപോലും പഴയ ചേകവന്‍
അണിയായിട്ടിന്നുമടരിലുണ്ടവന്‍
നെറിയെഴാത്തവരിവനുടയവര്‍
കഥയില്‍ കുഞ്ഞാടിന്‍ചുടുനിണത്തിനായ്‌
ചതിയന്‍ ചെന്നായ്തന്‍ വിചിത്രന്യായം പോല്‍
ഇവര്‍ക്കുമായിരം വികലസുക്തങ്ങള്‍
വിധിപ്പവരിവര്‍ വിധിനടത്തുവോര്‍
അരുമയായ്‌ പോറ്റുമരിയ ബാല്യത്തിന്‍
ചിരിയെരിതീയാലണയ്ക്കുവോരിവര്‍
മുനകള്‍ രാകിയ പുതുനാരായത്താല്‍
മൃതിവരം മന്ത്രം കുറിക്കും പ്രാണനില്‍
ലഹരിയാല്‍ നാടിന്‍ യുവത്വമൂറ്റുവോര്‍
ലഹരിയില്‍പ്പോലും വിഷം കലക്കുവോര്‍
ഇവര്‍ക്കു ചൂതാടാന്‍ ശകുനിതന്‍ തുണ
ഇവര്‍ക്കിന്നും സ്ത്രീത്വം പണയസാധനം

കൊടിയ നീരാളിക്കരങ്ങളാല്‍ നാടിന്‍
കരളിലിന്നിവര്‍ പിടിമുറുക്കവേ
ഇതുവിധിയെന്നു നെടുവീര്‍പ്പിട്ടിടാം
'സബ്കോ സന്‍മതി' തെളിയാന്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാം
'എനിക്കില്ല ജാതി' വെളിപ്പെടുത്തിടാം
'എനിക്കെന്തു ചേരി' ഉറക്കെഗ്ഘോഷിക്കാം
ശിഖണ്ഡിമൌനത്തിന്‍ ചിതല്‍പുറ്റാല്‍
മൂടീ ശമത്തിന്‍ മന്ത്രങ്ങളുരുക്കഴിച്ചിടാം
അവസാനസ്പന്ദം നിലയ്ക്കുവോളവും
ഇടറുകാല്‍ വലിച്ചിഴയാം! പോരിക.

പരിഭാഷ- കടലിന്റെ പകല്‍വാര്‍പ്പ്‌ ,ബീച്ച്‌ -Sophia de Mello Breyner Andresen

2008-10-28T20:02:00.000-07:00

Sophia de Mello Breyner Andresen ന്റെ Dia do mar no ar -(Portuguese )- Day of the Sea in the Air എന്ന കവിതയുടെ പരിഭാഷ

കടലിന്റെ പകല്‍വാര്‍പ്പ്‌

നിഴലുകളെക്കൊണ്ടും
കുതിരകളെക്കൊണ്ടും
പീലികള്‍ കൊണ്ടും
അന്തരീക്ഷത്തില്‍
കടലിന്റെ പകല്‍വാര്‍പ്പ്‌

പുഷ്പത്തിനും മൃഗത്തിനുമിടയില്‍
മെഡുസയേപ്പോലെ തെന്നിപ്പോകുന്ന
എന്റെ നിദ്രാടകച്ചുവടുകള്‍ .
എന്റെയറയുടെ സമഘനതയില്‍
കടലിന്റെ പകല്‍വാര്‍പ്പ്‌

കടലില്‍
കടലിന്റെ പകല്‍വാര്‍പ്പ്‌.
പകലേറ്റം.
തിരനുരമുകളില്‍
മേഘങ്ങള്‍ക്കുമുയരെ
വളഞ്ഞും പുളഞ്ഞും
അപ്രത്യക്ഷമാവുന്ന
കടല്‍കൊക്കുകളായി
എന്റെ ചേഷ്ടകള്‍

ഇങ്ക്‌ളീഷ്‌ പരിഭാഷ ഇവിടെ

ബീച്ച്‌ -Beech-Sophia de Mello Breyner Andresen

വീശിയ കാറ്റില്‍ പൈന്‍മരങ്ങള്‍ ഞരങ്ങി
സൂര്യതാഡനമേറ്റ്‌
മണ്ണിനുമേല്‍ കല്ലുകള്‍ എരിഞ്ഞു
ഉപ്പില്‍പൊതിഞ്ഞ ,
മത്സ്യതേജസ്സുള്ള
വിചിത്രരൂപികളായ സമുദ്രദേവന്‍മാര്‍
ഭൂമിയുടെ വിളുമ്പില്‍
ഉലാത്താനിറങ്ങി .
വെളിച്ചത്തിനെതിരേ
കാട്ടുപറവകള്‍ പൊടുന്നനെ
കല്ലുകളെന്നപോലെ ചുഴറ്റിയെറിയപ്പെട്ടു .
ശകലിതമായി ഉയര്‍ന്ന
അവയുടെ ഉടലുകള്‍ ശുന്യതയെടുത്തു .
ശിരോപ്രഹരത്താല്‍
വെളിച്ചത്തെ ഇടിച്ചുടക്കാന്‍ നോക്കിയ
തിരകളുടെ നെറ്റിത്തടം
ജലച്ചുരുളുകളാല്‍ അലംകൃതമായി .
പാമരങ്ങളൂടെ
പൌരാണികമായ ഗൃഹാതുരത
പൈനുകളെ ആലോലമാട്ടി.

ദീപാവലികള്‍ വരും പോകും...

2008-10-27T09:53:00.000-07:00

കല്ലും തരിയും കൊഴിച്ചുമാറ്റി
നീര്‍ചേര്‍ത്തു നന്നായ്പ്പതമണച്ചു
ചെങ്കളിക്കായിരം വടിവിണക്കി
മെനയുമാക്കാലപ്പെരുംകുശവന്‍
തീര്‍ക്കുന്നു ബിംബങ്ങള്‍,
ദീപികാസ്തംഭങ്ങള്‍,
മഞ്ജുളശില്‍പങ്ങള്‍,
മണ്‍ചെരാതും.

തിരുമുമ്പിലെരിയുന്ന നെയ്ത്തിരിയും
സകലതുമെരിക്കുമാ ബഡവാഗ്നിയും
ഒരു കൈത്തിരിതന്‍ പ്രതീക്ഷയാവാം
ഒരു മണ്‍വിളക്കിന്റെസ്വപ്നമാവാം
വെറുതേ വെറും ചേടിമണ്ണാല്‍ മെനഞ്ഞൊരീ -
ച്ചെറുമണ്‍ചെരാതിന്റെ ജീവനാളം
നിറദീപമാലയിലൊരു കണ്ണിമാത്രമായ്‌
ചെറുകാറ്റിലണയുവാനുണരുകില്ല
വിജനമൊരു ജീവിതക്കവലയില്‍ വഴിയുഴറി
കനമേറുമിരുളില്‍ പകയ്ക്കുന്ന പഥിക,
നിന്‍ വഴിയിലൊരിറ്റുവെളിച്ചമായ്പൊലിയണം
ഒടുവില്‍കരിന്തിരിയാളുമാനേരവും

പ്രാര്‍ത്ഥനയതുമാത്രമതുസാധ്യമാവുകില്‍
സാര്‍ത്ഥകമാകുമെന്‍ദീപജന്‍മം

(ജനകീയപത്രം ദ്വൈവാരിക ഫെബ്രുവരി 2009)

എന്റെ സഞ്ചാരങ്ങള്‍ - വിവര്‍ത്തനം

2008-10-02T05:22:00.000-07:00

(അല്‍ബേനിയന്‍ കവി Xhevahir spahiu ന്റെ My Travels എന്ന കവിതയുടെ സ്വതന്ത്ര വിവര്‍ത്തനം)

മേഘമൊന്നിന്നു ഞാന്‍ കോപ്പണിയിയ്ക്കണം
മാമല മേലേ സവാരിക്കു പോകണം
വാടിവരണ്ടവര്‍ നീരിന്നു കേഴുകില്‍
ധാരയാര്‍ന്നശ്രുവാലാകെക്കുതിര്‍ക്കണം

കുതിരയൊന്നിന്നു ഞാന്‍ ചമയമൊരുക്കണം
ദ്രുതമതിന്‍മേലേക്കരേറി ഞാന്‍ പായണം
കാറ്റിന്റെതനിരുചിയേറ്റുവാങ്ങീടണം
കാക്കുന്ന പ്രണയത്തിനരികിലെത്തീടണം

കടലിന്റെ മടിയിലേക്കെന്നെ നയിക്കുവാന്‍
പുഴകളിലൊന്നിനെ പതിയെ മെരുക്കണം
ഒഴുകേണമങ്ങനെയൊഴുകുന്ന നേരമെന്‍
തനുവിലൂടായിരം ചെറുവഞ്ചി നീങ്ങണം

ഒരുനാളിലെന്നെയെനിയ്ക്കൊരുക്കീടണം
നിറയെ ഫലം തിങ്ങുമൊരു മരമാവണം
കിളിയൊച്ചയെവിടെന്നു പരിതാപമേലാതെ
ധരതന്നഗാധത്തില്‍ ജട പടര്‍ത്തമരണം

സ്വപ്നമൊന്നിന്നിനിജീനിയിടുവിയ്ക്കണം
സംയതവേഗക്കടിഞ്ഞാണയക്കണം
സ്വാസ്ഥ്യമണയ്ക്കുന്ന വളയങ്ങള്‍ മാറ്റണം
സാഹസി, നാളെയിലേയ്ക്കു കുതിക്കണം

മധുഗാനമൊന്നിന്റെ ലഹരിയില്‍ മുഴുകണം
സുഖദമാലാപനശ്രുതിയെന്നില്‍ നിറയണം
അതിനിശ്ചലത്തിലുംഗതികമുദ്ഘോഷിക്കു-
മതുമൂളവേയതിന്നടിമ ഞാ-നുടമയും

(മൂലകവിതയും ഇങ്ക്‌ളീഷ്‌ വിവര്‍ത്തനവും കാണാന്‍ താഴേയുള്ള ലിങ്ക്‌ കാണുക)

http://international.poetryinternationalweb.org/piw_cms/cms/cms_module/index.php?cwolk_id=16420&x=1

ജയന്തമഹാപത്രയുടെ കവിതകള്‍(വിവര്‍ത്തനം)

2008-09-10T04:52:00.000-07:00

(A summer poem)
ഒരു ഗ്രീഷ്മകാല കവിത

മ്‌ളാനമാം കാറ്‌റിന്റെ
മര്‍മ്മരത്തിനും മേലെയായി
എന്നത്തേതിലും ഉച്ചത്തില്‍
പുരോഹിതന്‍മാരുടെ മന്ത്രോച്ചാരണം.
വായ്‌ തുറക്കുന്ന ഭാരതം.

ജലാശയങ്ങളുടെ അഗാധതയിലേക്ക്‌
ഊളിയിടുന്ന മുതലകള്‍.
സൂര്യനുകീഴെ
തീയിട്ട ചാണകച്ചപ്പില്‍
പുകയുയരുന്ന പ്രഭാതങ്ങള്‍.

പട്ടടകളിലെ അമര്‍ന്ന മുഴക്കം
തെല്ലും തളര്‍ത്താതെ
ഈ നീണ്ട മദ്ധ്യാഹ്നം മുഴുവന്‍
സ്വപ്നത്തില്‍ മുഴുകി
നല്ലവളായ ഭാര്യ
എന്റെ ശയ്യയില്‍.

(The main temple street ,Puri)
പുരിയിലെ പ്രധാന ക്ഷേത്രവീഥി

ഞൊണ്ടികളേയും
ഇണചേരുന്ന ജന്തുസങ്കരങ്ങളേയും നോക്കി
മണ്ണിന്റെ ചെമ്പന്‍നിറമാര്‍ന്ന കുഞ്ഞുങ്ങള്‍
ചിരിച്ചുകോണ്ടേയിരിക്കുന്നു
ആരും അവരെച്ചൊല്ലി വ്യാകുലരല്ല .

അനന്തതാളസൂചകമായി ക്ഷേത്രം.

പൊടിയണിഞ്ഞ തെരുവിന്‌
തൊലിയുരിച്ച കപാലവര്‍ണ്ണം.
എല്ലാം സദാ ചലിക്കുന്നു
എങ്കിലും എപ്പോഴും ഗോചരം.

ചൂടിന്റെ ആലസ്യമാര്‍ന്ന്‌ പരിക്കുകള്‍.

തന്റെ തന്നെ മൌനത്തിന്റെ താങ്ങില്‍തൂങ്ങി
അവികലമായ അധികാരം
ഉദ്ഘോഷിച്ചുകൊണ്ട്‌
ആകാശമുണ്ട്‌,
അവിടെത്തന്നെ.

(Taste for tomorrow)
നാളേയ്ക്കുള്ള രുചി

പുരിയില്‍ കാക്കകള്‍.

ഇടുങ്ങിയതല്ലാത്ത തെരുവ്‌
ഒരു ഭീമന്‍ നാവു പോലെ
അലസം കിടക്കുന്നു.
അഞ്ചു കുഷ്ഠരോഗികള്‍
വൈദികനൊരുവന്‌ വഴിമാറുന്നു.

തെരുവിനറ്‌റം
ക്ഷേത്രവാതില്‍ക്കല്‍ ജനം തിങ്ങി.

ബൃഹത്തായ വിശുദ്ധപുഷ്പമൊന്ന്‌
മഹത്വമേറും ന്യായങ്ങളുടെ കാററിലാടുന്നു.

പാഥേയം

2007-12-28T22:24:00.000-08:00

സഹജ! നോവുകള്‍ക്കറുതിയായ്‌ ഇനി

പുതിയ വീഥിയില്‍ പതിയെ നീങ്ങിടാം

നിയതി നീളുമീ വഴിത്താരചൂണ്ടി വിളിക്കയായ്‌

പാന്ഥ! വരിക, നേരമായ്‌
പുനര്‍വിചിന്തനം മതി,പുറപ്പെടാം.

കടന്നു പോന്നൊരീ വഴിത്താര പിന്നില്‍

ഇടുങ്ങി നീണ്ടുപോമിടനാഴിയാകും

മറവിതന്‍ മഞ്ഞുപുതപ്പിനാലെ

നീ നടന്ന പാതകള്‍ മറഞ്ഞുപോയിടാം

പുതിയ പൊന്‍വെയില്‍ പുതിയപൂവുകള്‍

പുതുവര്‍ഷം പൊട്ടും പുതിയനാമ്പുകള്‍

പുതിയ ചിന്തകള്‍ ഉണരട്ടെ ഉള്ളില്‍

പുതുമണിവീണ സ്വരമുതിര്‍ക്കട്ടെ

വഴി നടന്നേറെ തളര്‍ന്നുവെന്നാകില്‍

നിറയെ പൂത്തൊരീക്കണിക്കൊന്നച്ചോട്ടില്‍

ചുമലിലെച്ചുമടിറക്കിവച്ചിനി

പതിയെ പാഥേയപ്പൊതി തുറന്നിടാം

തനയനുള്ളിലെ തളര്‍ച്ചയാറ്റുവാന്‍

അറിഞ്ഞമ്മയേകുമമൃതമീയന്നം

ഇതിലുണ്ടമ്മതന്‍ ചിരിയും കണ്ണീരും

തളരും നാളിലെ തണല്‍ പ്രതീക്ഷയും

ഇതിലുണ്ടുതാതന്‍ കനിഞ്ഞരുളിയോ-

രനുഗ്രഹത്തിന്റെയരിയ മാധുര്യം

ഇതിന്നനുജതന്‍ കുരുന്നു ചുണ്ടിലെ

നറുംനിലാച്ചിരി പകര്‍ന്ന ധാവള്യം

ഉടലുണര്‍ന്നുവോ?തുടര്‍ന്നിടാം യാത്ര

വഴികളേറെയാം നിനക്ക്‌ പിന്നിടാന്‍

ഇനി നയിക്കുവാന്‍ നിനക്കു നീ മാത്രം

തുണയ്ക്കായ്‌ പിന്നില്‍ നിന്‍ സഫല പൈതൃകം

തളരുമ്പോള്‍ താങ്ങായ്‌ അവര്‍തന്‍ പ്രാര്‍ഥന

കൊടിയ ദാഹത്തില്‍ തെളിനീരം

വിശന്നുഴറുമ്പോള്‍ അന്നം

സഫലം നിന്‍ ജന്‍മം

അരുതു കൈവെടിയരുതൊരിക്കലും

അവര്‍ നിനക്കേകും അമൃതപാഥേയം

സഹജ നോവുകളിനി മറക്കുക
പുതിയ പുലരിയെ തുയിലുണര്‍ത്തുക.

വിത്ത്‌

2007-11-20T02:13:00.000-08:00

(വിവര്‍ത്തനം)

(അജിത്‌ പോളക്കുളത്തിന്റെ THE SEED എന്ന കവിത . http://muziriz.blogspot.com/2007/05/blog-post_31.html ഇംഗ്ലീഷില്‍ വായിക്കുക )

നിന്നിലമര്‍ന്ന്‌
നിന്നിലേയ്ക്കാഴ്ന്ന്‌
വിണ്‍കനിവില്‍ നനഞ്ഞും
നീ പകരും ജീവവായു
സുപ്തകോശങ്ങളില്‍ നിറച്ചും
നിന്‍ മൃദുമെയ്യില്‍ പാദം പടര്‍ത്തി
വെളീച്ചം തേടുന്നു

വെളിയട മാറ്റി
നിവരുവാന്‍ ഉയരുവാന്‍
ഈരിലക്കൈ നീട്ടി
ഇടമാകെ നിറയുവാന്‍
ഇളവേറ്റിടാന്‍ കുളിര്‍ തണലാകുവാന്‍
തളിരായി പൂവായി കായായ്‌
കനിയായ്‌ ക്കനിയ്ക്കുള്ളിലൊളിയുന്ന ബീജമായ്‌
തിരികെയെത്തീടുവാന്‍
സമയമെന്ന്‌? ചക്രചലനമെന്ന്‌?

എങ്കിലും..
വെറുതെയോര്‍ക്കു‍ന്നു
വിധിയെഴുത്ത്‌

തലചായ്ച്ച തണലും
പശിതീര്‍ത്ത പഴവും
മറവിയിലടിഞ്ഞേക്കാം
ഇലപ്പച്ചയില്‍ കണ്ണും
തണല്‍ത്തണുവില്‍ കരളും
പഴനീരിനിപ്പില്‍
രസനയും ഉണരുമ്പോള്‍
കാരണബീജത്തെ
ആരോര്‍ക്കുവാന്‍ ..
കനിമധുരമൂറ്റിയോന്‍
കുരുവെറിഞ്ഞകലും
പലമരം തേടും
പുതുരുചികള്‍ നുണയും

പതുപതുത്തീറനാവേണ്ട
വളരേണ്ട, വേണ്ട
ഈ ഇരുളേ സുഖം

ഒരു വിത്ത്‌
നിന്നില്‍ അമര്‍ന്ന്‌
നിന്നിലേക്കാഴ്ന്ന്‌....

സ്വാര്‍ത്ഥം

2007-11-17T02:24:00.000-08:00

നിന്നെ
ഞാന്‍ ‍കണ്ടെടുത്ത്‌
എന്റേതാക്കി
നീയെന്നെ നിന്റേതും
എന്നിലും നിന്നെ
എനിക്കിഷ്ടമായതും
അതാവണം
ഞാന്‍ നിന്റേതും
നീയെന്റേതുമാണല്ലോ

പിന്നെയും രാധ

2007-10-21T05:23:00.000-07:00

അറിയാതെ ആത്മാവിലുണരുമേകാന്തത-
ക്കറിയുന്നതില്ല ഞാന്‍ വിടചൊല്‍വതെങ്ങിനെ!
പിരിയാത്ത നിഴലുകള്‍ പ്രണയാര്‍ദ്രമോര്‍മ്മകള്‍
ഒടുവില്‍ കരിഞ്ഞു പോം വിഫലപ്രതീക്ഷകള്‍ .

കാട്ടിലൂടെ കാറ്റുപാടുന്നുവോ കാത്തു -
കാതോര്‍ത്തിരിയ്ക്കുമെന്‍ കാതര ഗീതിക
കഥകളറിയും കാടുമിന്നു ചൊല്ലുന്നുവോ
അറിയുകീ കാത്തിരിപ്പര്‍ത്ഥശൂന്യം
കളിയായി കണ്‍ചിമ്മി നോക്കുന്ന താരകള്‍
പറയുന്നുവോ, 'രാധേ വരികില്ലവന്‍'
അകലെയെങ്ങോ ഗഗന വീഥിയില്‍ പുളയുമാ-
ച്ചിരി, (മിന്നലതുതന്നെ ചൊല്‍കയാണോ !)

പ്രിയനെ അറിയും രാധയെന്നൊരാ സങ്കല്‍പ്പം
പഴയൊരു നുണക്കഥ പ്രിയതരമതെങ്കിലും
അകലെ അടവിക്കുള്ളിലിളമുള മൂളവെ
മനമിന്നൊരശ്വമായ്‌ ചുരമാന്തിയുണരുന്നു .
അതിനെയടക്കുവാന്‍, അതിനെത്തളയ്ക്കുവാന്‍
അറിവെന്നും പറയുന്നു, ഹൃദയം വിലക്കുന്നു.

അവനിയിലിവള്‍ക്കു തണലേകുന്ന തരുവവന്‍
അവനില്ലയെങ്കിലീ രാധയില്ല.
അകമാകെ നീറ്റുമീയേകാന്തതക്കു ഞാന്‍
അറിയുന്നതില്ലിന്നു വിട ചൊല്‍വതെങ്ങനെ!

സുന്ദരം ജീവിതം

2007-10-21T04:40:00.000-07:00

(വിവര്‍ത്തനം)

(P.S. മനോജ്‌ കുമാര്‍ എഴുതിയ life is beautiful എന്ന കവിതയുടെ വിവര്‍ത്തനം )

തെരുവോരത്തകരച്ചെണ്ടയില്‍
‍അലമുറ.
ബധിരന്റെ കേള്‍വി.

നോവിന്റെ വെയില്‍മിഴികള്‍‍
നോക്കാതെ നിന്നും
നില്‍ക്കാതെ കണ്ടും
വഴിപോക്കര്‍ചുറ്റിനും

ഇരുകോലുകള്‍
‍ഉള്ളിലിടിമുഴക്കം
ഉരുകുന്നുഗിരിതന്‍ വിഷാദം
അലറുന്നു കടലിന്റെ മൗനം
ഇതു തുടര്‍വാഴ്‌വിന്‍നിലക്കാത്ത ചെത്തം

ആകെച്ചുളുങ്ങിചിലമ്പുമീ ചെണ്ടയില്‍
ജീവിത സ്പ്ന്ദമായ്‌
നീ സ്വയം നിറയവേ
കനവിനു വിലങ്ങുമായ്‌കാറ്റൊന്നുവരുമൊ?
കനിവിന്‍ തലോടലായ്‌മഴയുതിരുമോ..
വെയില്‍മായുമോ?
നിലാത്തിരിവെട്ടയണയുമൊ?
മണ്ണിന്റെയുടല്‍ പിളര്‍-
ന്നെല്ലാമൊടൂങ്ങുമൊ?
ഒന്നായ്ച്ചിതറുമോ താരജാലം !

ആളും കാലാപക്കൊടുംതീ
നിലവിളിച്ചെത്തങ്ങള്‍ ,
തേങ്ങലുകള‍ട്ടഹാസങ്ങള്‍
അലര്‍ച്ചകളമര്‍ച്ചകള്‍
‍ഒന്നാകെയൊരുനാള്‍
കീഴ്മേലില്‍ മറിയുമോ
ജീവിതം സുന്ദരമെന്നോ?

ചുവടൂവെയ്പിടറിടാം
വീഥിയില്‍ വീണിടാം
യാത്രയ്ക്കു കൂട്ടിവയുമെന്നോ?
ജീവിതം സുന്ദരമെന്നോ?

നാവിന്നു പഴനീരിനിപ്പുമതിയെന്നോ?
വനികയില്‍ പൂക്കാലം മാത്രമെന്നോ?
വാഴ്‌വതിമോഹനമെന്നോ?
ദു:ഖങ്ങള്‍വാടും ഹൃദയത്തില്‍മാത്രമെന്നോ !

പഥിക മുളപൊട്ടുമീ
കന്യാവിചിന്തനം
തുടരുന്നു പിന്നിലായ്‌
ചെണ്ടതന്‍ നിസ്വനം