Thursday, September 7, 2017

നീരാളിച്ചൂര്



പണ്ട് കടൽ കണ്ടു
തിരയിൽ ഇറങ്ങീ
കളിക്കാൻ
വെറും കൗതുകം

കടലടിച്ചേറി നീ
കാൽവിരൽ ചുറ്റി
കിക്കിളിക്കൊണ്ടു
കാൽച്ചുറ്റഴിച്ചൊന്നു
തൊടാൻ ഞാൻ മുതിർന്നൂ

കൗതുകം തന്നെ
നീയഴിഞ്ഞുടനേ
മഷിയിൽ മറഞ്ഞൂ

കുതുകങ്ങൾ തീർന്നു
കടൽകണ്ടു വീണ്ടും
തിര തൊടാൻ മുതിരാതെ
ഉടലീറനാക്കാതെ
കടൽ ചുവക്കുന്നതും
കണ്ടിരുന്നു

കടലടിച്ചേറ്റിയ നുരയിൽ
നീ വീണ്ടും വരിഞ്ഞു

നീന്തുന്നു കൗതുകത്തിരയിൽ
നീ തീർത്ത
നീലമഷിമറയിൽ.

No comments:

Post a Comment